 | ||
 | |  |
 | ||
| ||
| | |
| ||
Hoofdstuk 37 van Tom
“ik denk dat ik je nu maar even alleen laat. Je begrijpt me toch of niet Tom”.
“Ja, Erik, komt wel onverwacht”.
“Dat begrijp ik. Maar geen zorgen als je niet wilt dan houd het op. Je hebt een uurtje om er over na te denken. Als je wilt kunnen we zelfs afspreken dat we het na de veiling pas beslissen”.
“Hoe bedoel je”.
“Dat je wel mee doet aan de veiling, maar dat je pas na een gesprek met de koper beslist of je er mee doorgaat. Wij zullen pas daarna dan alles aan hem/haar overdragen”.
“oh, hmm. Maar dan ben ik al wel wat verplicht niet dan”.
“Niet als we dat zo afspreken. Maar goed, denk er even goed over na. Je hoeft pas kort van te voren te beslissen en er zijn misschien wel wat bekende zo dadelijk waar je het mee kunt bespreken ok”.
“Ok”.
“Tot later dan Tom en als je vragen hebt kom je maar langs”.
Erik stond op en liep naar de andere kant. Verdomme wat nu. My lul was hard die gaf wel aan wat ik wilde. Ja, ik moest toegeven van een hele boel opdrachten had ik genoten. Maar niet van alle. Het gaf me een kick dat weet ik ook zeker. Maar wat nu. Verder met vreemde. Dat kon ik toch zo maar niet. Langzaam dronk ik mijn beertje op. In gedachten verzonken zat ik te staren naar het tafeltje. Even later zag ik een schaduw vallen over me en ik keek op.
“Hoi Tom, dat is even geleden He”.
Ik knikte.
“Mag ik gaan zitten”.
“Ja natuurlijk” antwoordde ik.
“Je herkent me toch nog wel of niet”.
“Jawel …. … van die avond thuis bij mij “.
“Ja, verrast om je hier te zien”.
“Ja, Erik wilde dat ik hier naar toe kwam”.
“Gaat hij je veilen”.
“Misschien. Hij geeft aan niet voldoende tijd voor mij te hebben. Hij laat het aan mij over of dat is wat ik wil of stoppen”.
“Oh, geen wonder dat je in gedachten verzonken was. En je me niet had zien staren naar je”.
“Hmm, nee”.
“Ik probeerde al een minuut of 5 je aandacht te trekken”.
“Sorry,”.
“nee, geen probleem ik begrijp wel waarom. En weet je al wat je gaat doen”.
“Niet echt. Mijn gevoel zegt doen. Mijn hoofd zegt was toch wel heavy en …. Ik weet het gewoon niet”.
“Heb je vragen over wat er allemaal kan gebeuren”.
“Ja, wel wat als het niet klikt. Als hij hele andere dingen met me wil dan dat ik tot nu toe gedaan heb”.
“Vindt je dat moeilijk dan”.
“Ja eigenlijk wel. Ik weet dat ik hier wel geil van wordt, soms zelf van geniet. Ik kan dat moeilijk ontkennen. Maar aan andere dingen moet ik helemaal niet denken”.
“Had je daar afspraken over gemaakt met Erik”.
“Hoe bedoel je afspraken. Ik deed gewoon wat ze wilde”.
“Ok, dus er was geen contract of zo”.
“Contract?” vroeg ik hem verbaasd.
“Ja, een overeenkomst waarin afspraken gemaakt worden tussen slaaf en meester. Dat gebeurt wel vaker. Er kunnen dingen in staan die de slaaf absoluut niet wilt. Die je dus vooraf afspreekt voordat je gaat beginnen”.
“oh, Hmm nee dat had ik niet”.
“Hoe wist je dan dat Erik niet iets zou doen dat je niet zou willen”.
“Dat wist ik niet. Ik vertrouwde op hem”.
“Ah, kijk nu raak je cruciaal punt aan vertrouwen Tom, daar draait het om. Nergens anders. Zelfs bij een contract staat dat centraal begrijp je dat”.
“Ja, maar”.
“Vertrouwen en het je er aan overgeven”.
“Makkelijker gezegd dan gedaan”.
“Heb je met Erik toch ook gewoon gedaan. Gelijk zonder je dat af te vragen”.
Ik keek hem aan en zocht in de ruimte Erik op. Ik zag dat hij naar ons zat te kijken. Ik draaide mijn hoofd weer terug. Het was al een stuk drukker geworden.
“Ja, daar heb je wel weer gelijk in”.
“Vertrouw op jezelf Tom en wat je wilt. Maak na je verkoop goede afspraken en dan komt het vanzelf goed”.
“Bent u geïnteresseerd”
“Nee, sorry hoewel ik die avond ontzettend leuk vond val ik toch wel op iets anders”.
“Oh, jammer. Maar hoe weet u dan van te voren of die klik er is”.
“AH, Erik heeft je iets vergeten te vertellen is het niet”. Hij wees naar de tafel waar een mapje lag. “Hier zitten omschrijvingen in van iedereen die verkocht wordt vanavond. Ook die van jou en daar staat precies in wat je tot nu toe allemaal gedaan hebt”.
“Oh.
“Nog andere vragen Tom”.
“Nee, niet echt.”.
“Ok, dan zie ik je misschien later nog wel. En hier deze is voor jou” Hij schoof zijn bier waar hij nog niet van gedronken had in mijn richting.
“Dankje”.
Hij liep weg. Ik hoorde aan het geroezemoes dat het behoorlijk druk aan het worden was. Ik zag dat hij de map had laten liggen. Ik openende hem. Bovenop lag een papier met een foto van mij en inderdaad een omschrijving van wat ik allemaal gedaan had. Dat zag er goed uit. Ik dronk langzaam mijn tweede glas op.
Mijn gedachten gingen rond en rond. Ik kon geen besluit nemen. Ik wist da tik de geilheid ging missen maar van de andere kant vond ik vrijheid in mijn leven toch ook wel weer lekker.
“En weet je het al” hoorde ik Erik vragen.
“Moet ik al beslissen dan”.
“Ja, het uur is bijna voorbij”.
“Oh,” Ik had me absoluut niet gerealiseerd dat dat het geval was. Ik was ook nog geen stap dichterbij in het nemen van een beslissing.
“Ik weet het niet Erik. Ik weet het echt niet”.
“Nee, dat begrijp ik. Wat wil je doen”.
“Kan je gewoon niet door gaan”.
“nee, we hebben dat erg lang bediscuseerd Tom. Dat gaat uiteindelijk niet werken”.
“Shit. Maar wat dan”.
“Ok, waarom doe je vanavond niet gewoon mee en dan gaan we aan het eind om tafel zitten met diegene die je gekocht heeft om te bepalen hoe verder”.
“En als ik dan niet wil, hoef ik dan ook niet”.
“Nee, dat is wat we nu afspreken”.
“Oh, ok laten we dat dan maar doen”.
‘Goed, ga maar daar naar de bar en vertel wie je bent. Zij zullen aangeven wat je verder moet doen”.
10 minuten later bevond ik me in een ruimte met nog 7 andere slaven. Allemaal verschillend gekleed. Bij binnenkomst werd er mij verteld dat ik alleen datgene mocht dragen dat ik normaal als slaaf ook aan mocht. Aan de andere te zien was dat bij hen niet veel. Ik wist dat dat voor mij betekende in mijn slipje. Beter dan 3 andere die helemaal niets aan hadden. Wel kleding dat was, want verders hadden ze ringen aan en een halsband etc. Ik was samen met nog een andere slaaf duidelijk de jongste. Hij had rubberen kleding aan, wel een slipje en strak T-shirtje. Ik kleden me uit en wachtte op het vervolg. Een voor een werden we het podium opgeroepen. Ik was de laatste. Op het podium stond Erik. Duidelijk vol genoegen toen ik met een semi stijve het podium op stapte. Hij stelde me voor gaf aan dat hij geen tijd meer had voor mij maar dat hij wel vond dat ik nog begeleiding nodig had. Daarna moest ik een van mijn belevenissen vertellen. Er was behoorlijk wat applaus toen ik klaar was en weer terug moest naar de ruimte. Ik had niet veel kunnen zien, dus had geen idee hoeveel mensen er nu in de zaal waren. Het klonk als of er minimaal 100 of zo waren.
“He, weet jij wat er nu gebeurt” vroeg ik aan een van de andere.
“Nee, niet echt. Normaal worden we allemaal weer terug geroepen om 10 minuten op het podium te staan maar blijkbaar is dat vandaag niet het geval”.
“Stilte daar achter. Jij zou toch moeten weten dat hier niet gesproken wordt”, zei een harde stem bij de deur vandaan.
De andere slaaf draaide zijn gezicht weg en staarde naar de grond. Ik keek vrij rond. Even later werden we inderdaad terug gebracht naar het podium. Niet allemaal tegelijkertijd maar in groepjes van 4. Zodra we op het podium stonden werden we geblinddoekt.
“Ok, 10 minuten keuringstijd. Wel aanraken maar geen pijn etc. Je kent de regels”.
Nog voordat hij goed en wel uitgesproken was voelde ik diverse handen over mijn lichaam gaan. Mijn lul steigerde gelijk in het kleine witte broekje. Ik hoorde diverse mannen fluisteren, niet alleen naar mij maar ook naar de andere slaven. Een van hen zij “zullen we jou zo eens oppakken en buiten zetten”. Je kunt je voorstellen wat het resultaat bij mij was. Mijn lul maakte nog een sprongetje en sommige begonnen te lachen.
Het leek eeuwig te duren maar al snel stopte het voelen en ging de blinddoek weer af. We werden weer naar de ruimte terug gebracht. De andere 4 gingen nu het podium op. Ik ging dicht bij de slaaf zitten waarvan ik in schatte dat hij van mijn leeftijd was.
“Weet jij wat er verder gaat gebeuren nu” fluisterde ik.
“Hm, nee, eerste keer voor mij hier”.
“Oh, jij denkt dat andere vaker hier geweest zijn”.
“Ja, eentje vertelde mij dat het ook onderdeel van het spel kan zijn om het gevoel te krijgen dat je verkocht wordt”.
Ik keek snel rond of ik de man zag die eerder had aangegeven stil te moeten zijn. Blijkbaar was hij ook het podium op gegaan.
“Oh, daar had ik nog niet aan gedacht”.
“Wel ik hoop dat dat het geval is. Ik moet er niet aan denken om iemand anders te dienen. Daarnaast hou ik echt van mijn huidige meester. Maar ja als dat is wat hij wil” eindigde hij de zin met een snik.
‘Oh, wel wie weet misschien is het wel een test”.
“Ja, misschien wel. Al hoewel ik weet dat hij van jong houdt en ik begin toch aardig in de twintig te lopen. En jij”
“Mijn meester gaf aan dat hij geen tijd meer voor me had. Ik mocht zelf kiezen of stoppen of verkocht te worden”.
“Oh, en dan toch nog niet”.
“Ja, ik denk niet dat ik meer zonder kan. Licht ook een beetje aan wie me koopt”.
“Wel veel geluk. Er zaten aardig wat van die lelijke oudere mannen in de zaal dus ik weet het niet of ik dat wel wil en kan”.
De andere kwamen alweer terug en we keken elkaar maar we wisten dat het beter was om niets meer te zeggen.
De man die eerder geroepen had om stil te zijn kwam nu weer terug de ruimte in. “Ok, slaafjes. De eerste ronde vindt nu plaats. Die gaat bepalen in welke volgorde jullie het podium op gaan. We doen namelijk de verkoop altijd in tweetallen. Dat begint over een minuut of 10 en duurt meestal ongeveer een uurtje. Dus blijf stil hier en wacht rustig je beurt af. Diegene die stennis maakt, praat of wat dan ook kan een heftige spanking of iets dergelijks verwachten op het podium en dat is iets dat je niet wilt”.
Met dat draaide hij zich om en verliet de ruimte. Ik keek de andere aan maar om een of andere reden bleef iedereen stil. Ik zei dus ook maar niets.
Even later werden twee van de slaven naar voren geroepen. Ik dacht ok niet bij de goedkoopste twee dan. De volgende 2 volgende al snel. Waarschijnlijk was de animo voor de eerste niet zo heel groot. Ik keek de andere jonge slaaf aan toen de volgende twee namen geroepen werden. Blijkbaar waren we de laatste twee. Het wachten duurde nu heel wat langer.
Tot slot werden wij tweeën opgeroepen. Op het podium stond Erik en nog iemand. Blijkbaar het andere slaafje is meester. Ik moest naast Erik gaan staan. Ondanks dat ik nu weer voor een publiek stond werd ik niet hard. Zenuwen dacht ik.
“ok, stil blijven staan en gewoon afwachten”.
Even later begonnen de nummers rondom mijn oren te vliegen. Blijkbaar waren we beide nog al in trek. Na ongeveer 5 minuten bieden werd er een pauze in gelast.
“Ok, er zijn twee verzoeken gekomen die we gaan honoreren met deze twee slaafjes. Het eerste is dat ze beide naakt moeten zijn dus graag die laatste kleren uit slaafjes en het tweede is dat ze gedurende de rest van de biedingen zich moeten aftrekken. Klaarkomen is echter verboden”.
Shit dacht ik, dat had ik niet verwacht. Ik keek Erik aan en hij knikte. Ik trok langzaam mijn broekje uit. Ik keek naar de andere slaaf die ik hetzelfde zag doen. Hij had een lekkere lul en ik voelde hoe mijn lul weer stijf begon te worden. Toen ik recht op stond pakte ik met mijn rechter hand mijn lul greep en begon er langzaam aan te trekken. Toen een kreun aan mijn mond ontsnapte werd er wat geroepen en vervolgens begon het bieden weer.
Ik kwam langzaam in een trance. Oh ja ik wist dat ik het en public stond te doen en dat maakte me alleen maar geiler. ZO geil dat ik niet in de gaten had dat het bieden gestopt was. Erik tikte me op mijn schouders en zei: “Het is voorbij”.
Ik keek hem aan “En?” vroeg ik.
“Weet ik niet. Ik kan dat ook niet zien. Maar we moeten daar aan een tafeltje gaan zitten. De koper komt er dan zo bij zitten”.
Ik mocht mijn slipje weer omhoog doen, met moeite stopte ik mijn stijve lul erin. Daarna volgde ik Erik naar een van de lege tafeltjes dicht bij het podium. Blijkbaar waren die speciaal hier voor bedoeld aangezien ik de andere slaaf aan een van de andere tafels zag gaan zitten. Van een van de mensen van de organisatie kreeg Erik een briefje in zijn handen geduwd. Hij openende het en keek me aan. “Ik moet je blinddoek helaas nog even om doen. Blijkbaar wil de koper zich nog niet bekend maken maar al vast wel met je praten”.
Erik haalde de blinddoek van eerder te voorschijn en deed deze om. Ik hoorde hoe daarna een tweetal stoelen naar achteren werden geschoven en dus ook twee mensen gingen zitten. Heel even dacht ik dat ik een oh hoorde ontsnappen bij Erik maar helemaal zeker was ik niet.
Ik wacht af.
“Hm, Tom. Ik moet je een paar vragen stellen en ik verwacht een eerlijk antwoord ok”.
“Ja Erik”.
“Ok, weet je al of je wel of niet verkocht wilt worden. Of je er mee wilt stoppen”.
Ik was even stil, ik had over die vraag heel wat tijd gehad om na te denken maar was nog steeds niet echt tot een antwoord gekomen.
“Dat ligt er aan wie me koopt” zei ik.
“Ja, dat hadden we al verwacht. Je wilt eigenlijk wel door maar is wel afhankelijk van wie. Kun je aangeven waarom”.
“Ik moet die persoon kunnen vertrouwen. Ik wist dat Erik en Flip nooit te ver zouden gaan. Al hoewel ik begon te twijfelen toen wel, toen ze me via het internet gingen uitzetten. Ik weet niet of ik dat wel weer kan”.
“ok, wij begrijpen dat” zei Erik. Ik hoorde steeds briefjes over en weer schuiven. Blijkbaar werden de vragen opgeschreven en moest Erik ze voor lezen.
“Is er nog meer dat een rol speelt Tom”.
Ik was even stil. Ik wist niet of ik dit wel of niet kon zeggen, maar besloot eerlijk te zijn. Het kon misbruikt worden maar ik kon er ook altijd nog uit stappen.
“Er is meer als alleen het geile spel. Ik ben in het verleden verliefd geweest en wil dat weer. Maar dan wel in combinatie met. In combinatie met het spel. Dat zou ideaal voor mij zijn. Meer dan dus alleen het spel ook samen dingen doen, samen verder groeien, elkaar liefhebben etc”.
Het was weer even stil terwijl ik op een papiertje iets hoorde schrijven.
“Ok, dat kan ik begrijpen. En als je dat gevonden krijg zou je dan verder willen”.
“ja” antwoordde ik snel.
“Dus je wilt af van de blackmail en met iemand waarvan je houd verder spelen”.
Oh ze wisten van de blackmail.
“Ja, dat zou mijn keuze zijn”.
“En als je die keuze niet had, zou je dan stoppen”.
“Ja, ik denk van wel”.
“Ok, wel ik ben bereidt je die keuze te geven. Ik ga je niet dreigen, blackmailen of iets dergelijks maar ik wil wel dat je gehoorzaam blijft en zo niet dat ik je mag straffen”.
“Hmm, ja dat ligt wel in de lijn” antwoordde ik.
“Maar wat als er geen sprake is van liefde ga je dan wel door Tom”.
“Ja, dat weet ik niet, dat weet je niet direct dus we zullen moeten zien”.
Het begon wel een raar gesprek te worden. Ik wist even niet meer wat ik hier mee aan moet dacht ik.
“Weet je dit zeker” hoorde ik Erik nu vragen aan de nieuwe meester.
Ik hoorde weer een pen schrijven op het papier.
‘Wat als ik mogelijk al verliefd ben op jou” was de volgende vraag die me totaal verraste.
“He” zei ik totaal verbaasd.
“Wat als ik mogelijk al verliefd ben op jou” herhaalde Erik de vraag.
“Hoe kan dat, kennen we elkaar”.
“Misschien” was het antwoord van Erik. “Denk er maar even over na. Wij zijn zo terug”.
Ik hoorde hoe de stoelen nu opzij werden geschoven.
“Wie zijn het Erik. Dit is niet wat ik verwacht had”.
“Nee, ik ook niet”, antwoordde hij.
“Wat nu. Moet ik nu beslissen zonder dat ik hem gezien heb. Dat kan ik toch niet. Ik weet ook niet of ik verliefd op hem kan worden. Shit wat een puinzooi. Wat als ik ja zeg en het is niet zo of nog erger ik nee zeg en ik denk later shit. Erik dit is toch wel allemaal echt He. Je bent geen spelletje met me aan het spelen He”.
Hij reageerde direct en geschrokken: “Nee, Tom dit is echt. Onverwacht allemaal maar wel echt. Ik heb echt geen tijd meer”.
Ik hoorde een bekend geluidje. Mijn telefoon ging af.
“Hier neem maar op” zei Erik.
“Met Tom” zei ik terwijl ik de telefoon aan mijn oor bracht.
“He Tom, hoe is het al thuis”.
“eh. Nee, nog niet” waarom belde hij nou.
“Oh, maar wel klaar met je opdracht dan”.
“nee, nog niet echt. Is niet zo maar iets”.
“Ok, wel ik wilde alleen maar weten of je morgen zin heb om samen ergens iets te gaan drinken”.
“Hm, weet ik niet. Ik ben mogelijk niet beschikbaar”.
“Oh, en als je wel beschikbaar was, zou je het dan wel doen”
“Hm ja, denk van wel. Jij wilt mij beter leren kennen en wel als we elkaar in de toekomst nogmaals tegen komen kan dat alleen maar in je voordeel zijn”.
“Oh, wel gewoon als vrienden. Ik heb die niet zo veel weet je en ik dacht dat wij wel vrienden konden worden”.
“Ok, bel me morgen dan maar als ik beschikbaar ben dan kom ik ok”.
“Goed, fijn, leuk” hoorde ik hem enthousiast aan de telefoon zeggen. “om 12.00 op het terras in de stad”.
“Ja prima”. Ik hing op.
“He is dat een date” vroeg Erik.
“Ja, ik geloof van wel. Ten minste als ik er de tijd voor ga krijgen.
“Vindt je hem leuk dan”.
“Ja wel leuk beetje apart en veileisend volgens mij, maar ook wel leuk. Hij wil vrienden worden dus laten we maar eens kijken of dat kan en natuurlijk of het mag want daar staat nu alles bij”.
“Dus je wilt doorgaan met de verkoop’.
“Ik zuchtte. Zijn ze nog in de buurt” vroeg ik.
“ja”.
“Ok, laat ze maar komen”.
Ik hoorde hoe de stoelen weer op zij geschoven werden.
“Ok, ik ga ja zeggen onder de condities dat ik ook nog een eigen leven kan leiden en morgen maar ook op andere momenten gewoon een date kan hebben. Dat als ik al een afspraak heb onze ontmoeting of wat dan ook niet door kan gaan. Is dat aanvaardbaar”.
Ik hoorde weer wat schrijven.
“ja, dat is prima” Erik zei.
“Ok, kan ik mijn blinddoek dan nu af doen”.
“Hmm nee. Blijf nog even zo zitten. We nemen later deze week contact met je op. Voor nu hoef je nog niet te weten wie we zijn. Ga gewoon je gang en Flip heeft al je camera’s al afgesloten in de kamer. Alleen je bent nog steeds verplicht om alleen in je slipje rond te lopen en niet klaar te komen begrepen”
Wel blijkbaar ging er niet zo heel veel veranderen. Jammer dat ik alleen vanavond nog niet wist wie ze waren.
“Ok, duidelijk” antwoorden ik.
“Goed tot snel dan” en met dat hoorde ik de stoelen weer opzij gaan.
“Zullen we nog wat drinken vroeg Erik”.
Ik knikte en voelde hoe Erik de blinddoek weg haalde.
.. ok tot zo ver dit hoofdstuk... even een pauze in de actie ... maar die komt zeker terug .... als je nog ideeen hebt dan hoor ik dat graag ( This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it )