hoofdstuk 36

De zaterdag ging redelijk snel voorbij. Ik moest wat huishoudelijk werk doen en daarna boodschappen. Zaken die me in ieder geval afleiden van wat er gebeurd was en mogelijk nog te gebeuren stond.

Ik had natuurlijk al vrijdagavond gezien dat ik een strak licht rood T-shirtje in mijn kamer klaar lag met een strak sportbroekje en een van mijn nieuwere slipjes. Fel gekleurd maar wel te klein maar met een duidelijke bobbel er in als ik hem zou aantrekken.

Ik moest rond 4 uur weg om op tijd op de afgesproken locatie te zijn. Rond een uurtje of 3 had ik een lang tijd in het bad gezeten. Ik was er net uit toen rond half 4 de telefoon ging.

“Met Tom”.

“He, Tom dit is Mark”.

“Hoi Mark” zei ik aarzelend.

“Ik wilde je nog even vertellen dat ik trots was op wat je gisteren gedaan hebt echt ongelooflijk”.

‘Dank je” zei ik.

Wat moet hij nu weer dacht ik.

Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn.

‘Hm, Mark is er iets” vroeg ik ten slotte maar.

“eh, ja wel ik vroeg me af of je later deze week donderdag of zo een keer tijd had om iets te gaan drinken samen”.

Shit wat nu dacht ik, meer opdrachten. Wacht even ik speel dit beter maar formeel.

“Hm, ja wel dat kan maar moet je dat eerst wel met Erik kortsluiten”.

“Nee, geen opdrachten Tom. Gewoon jij en ik samen iets drinken”.

“En dan….” Zei ik aarzelend.

“Wel, elkaar leren kennen” zei hij.

Dit was niet de zelfverzekerde mark die ik de afgelopen week mee gemaakt was. Wat had die nu.

“Ik dacht dat je me al aardig kende inmiddels Mark”.

“Nee, ik bedoelde niet op die manier, je weet wel als vrienden”.

“Wat mark” zei ik.

“Gewoon als vrienden, elkaar leren kennen”.

“Oh, en dan” zei ik.

“Dat weet ik niet. Je bent leuk dus”.

Shit waar kwam dit nu vandaan Was dit een truc. Waren Flip en Eric hierbij betrokken.

“Ik moet zo weg Mark, bel me morgen nog maar eens”.

“Oh, ja dat is waar Erik vertelde me al zoiets. Wel ik bel je morgen dan wel”. Ik hoorde de teleurstelling in zijn stem.

“Goed, dag Mark”.

Nadat ik op gehangen had bleef ik een paar minuten staan. Wat was dit. Mark?  En mijn gedachten gingen terug naar de afgelopen dagen. Met een glimlach liep ik de slaapkamer in en begon me aan te kleden.

Het adres waar ik me moest melde zag er uit als een mix tussen een café en een huis. Ik moest bellen om binnen gelaten te worden. Iets dat gelijk gebeurde toen ik mijn naam zei. Deze stond inderdaad op de lijst die de man aan de deur had.

“Je bent vroeg” zei hij.

“Wel er werd me verteld dat ik me om deze tijd moest melden”.

“Oh, ok, wel ga maar naar binnen” Hij wees naar een tweede deur die net achter de eerste zat.

“Is Eric of flip er al”

“Ja, volgens mij wel”.

Ah dacht ik ze zijn bekend.

Ik liep de tweede deur door en belande in een grotere ruimte. Aan de rechterkant bevond zich een bar daarnaast stonden verschillende tafels en aan de andere kant van de ruimte was een soort van podium. Er speelde een zacht muziekje op de achtergrond. Een drietal tafels was bezet. Aan een van hen zat Erik.

“He Tom, mooi op tijd”.

“Natuurlijk dat ben ik toch altijd” zei ik overtuigend.

“We hebben een heel leuk rapport van gisteren terug gekregen, ongelooflijk. Toen Mark de laatste opdracht aan ons had voorgesteld had ik aangegeven dat als je iets tegen sputterende de opdracht zou vervallen. Blijkbaar was je geil genoeg”.

“Ja behoorlijk”.

“Ok, wat wil je drinken”.

“Iets fris” antwoordde ik.

“Hm, misschien is het verstandiger om een biertje te nemen, tegen de zenuwen” Erik zei.

“Ok, als u dat zegt”.

“Ja, lijkt me goed plan”.

Hij stond op om een biertje te halen.

Ik keek naar het podium en dacht, daar zal ik wel op eindigen vanavond. Met de kleiding die ik aan heb en een gesloten gelegenheid als deze. Ja, misschien was een biertje een goed idee.

“Dank je” zei ik toen hij het biertje op de tafel zetten.

“Ok, wel je vraagt je natuurlijk af wat je hier doet”.

“hm, ja beetje wel al hoewel met dat podium hier heb ik wel een idee”.

Hij lachte: “ Ja dat dacht ik al wel. Je bent goed in getuned tegenwoordig in wat er allemaal kan. Je hebt dat verbazend wekkend snel opgepakt weet je Tom”.

Ik wist niet goed wat ik moest antwoorden daarop dus knikte maar wat.

“Maar daar mee komen we ook gelijk op het probleem. Hoe leuk wij het ook vinden Flip en ik, we hebben gewoon niet de tijd die jij als slaaf echt nodig hebt. Want ondanks dat je misschien tegen je zin in er aan begon heb je volgens ons er toch heel veel plezier aan beleefd is het niet”?”.

“Hm, ja het meeste wel. Niet aan alles”.

“Nee, maar dat had ik ook niet verwacht”.

“Maar wilt u zeggen dat u er mee gaat stoppen dan”.

“Min of meer wel Tom”.

“Oh…”. Was dat de reden dat Mark in de middag gebeld had. Wist hij dat dit ging gebeuren.

“En de website dan”.

“Ja, daar ga jij de keuze in hebben Tom. Ik weet niet of je de aankondiging gezien heb toen je hier naar binnen liep maar er is een reden dat je hier bent. We zijn door andere namelijk gewezen op het feit dat we nu we dit bij je hebben losgemaakt niet zo maar weer kunnen laten vallen. Dat we daar een verantwoordelijkheid bij hebben”.

“Hoe bedoel je Erik”.

Ik keek hem verbaasd aan waar had hij het nu over.

“Nu je je slaaf gevoelens ontdenkt heb. We kunnen dat niet gewoon negeren. Je hebt daar begeleiding in nodig. Wie weet wat je anders ga doen. Ten minste dat is wat andere ons verteld hebben”.

“Oh maar het ging me daarvoor ook goed af toch”.

“Ja, vandaar dat je in de gym aan mijn onderbroekje zat te ruiken” zei Erik met een lach.

Ik bloosde.

“dus vandaar dat we met dit idee zijn gekomen. We wilde niet dat we je steeds aan andere uit handen moeten geven. Vandaar dat we hier zijn”.

“Oh en wat gebeurt hier dan”.

“Voordat ik je dat vertel Tom wil ik dat je in gedachten houd dat dit iets is dat je niet hoeft te doen ok”.

“Wat bedoelt u”.

‘Wel precies dat. Dit is niet iets dat ik vertel dat je moet doen als een opdracht of zo. We zijn hier omdat ik je een mogelijkheid wil geven. Niet meer niet minder. Als je dit niet wilt dan komen we morgen de webcam’s terug halen en dan is het afgelopen ok”.

“Oh, en wat als ik dit, wat het ook is wel doe”.

“Dan ligt die verantwoordelijkheid bij iemand anders wat er gaat gebeuren”.

“He “ zei ik hem niet begrijpend aankijkend.

“Je begrijpt dat als je dit niet wilt doen dat je dan vrij bent om weer te doen en laten wat jezelf wilt.

“Hm, Erik is dit een of andere test, een truc om te kijken hoe ik te vertrouwen ben”. Ik snapte er nu helemaal niets meer van.

“Shit Flip gaf al aan dat dit een moeilijke zou worden om uit te leggen. Ok, Misschien op deze manier dan. Tom, je bepaald helemaal zelf of je wilt stoppen of doorgaan als slaaf”.

“Ja, maar …”.

“Nee, wacht even. Ik ben hier heel eerlijk in. Je kunt dadelijk gewoon weglopen en dan is het over en uit”.

“Weglopen van wat”.

“Wel voordat ik dat vertel wil ik eerst dat je begrijpt dat je zelf een keuze hebt ok”.

Ik keek hem aan. Hij was anders dan anders. Ook wel een beetje zenuwachtig. Ik wist niet goed voor wat maar blijkbaar lag er hem veel aangegeven dat ik begreep dat ik vrij was om weg te gaan zonder gevolgen.

“Ok, als het me niet bevalt wat ik moet doen kan ik gewoon weglopen en dan is het afgelopen ja toch”.  Zei ik.

“Ja, dat klopt. Dat komen we je kleding morgen terugbrengen en halen we de cam’s op”.

“Ok. , maar was als ik het wel wil, je gaf aan dat je geen tijd meer voor mij had”. Zie ik, nu een van de eerste zinnen van het gesprek herinnerde.

“Dat klopt. Vandaar dat we hier zijn. Vanavond worden hier namelijk slaven verhandeld. Als je dat wilt kunnen we je overgeven aan een andere meester”.  Zei hij zacht.

“Wat….”.

“Hier worden vanavond slaven verkocht van de ene meester naar de andere”.

“Voor geld” zei ik nu wel enigszins verbaasd.

“Ja, ook dat. Maar belangrijkste is dat we je een kans willen geven om dat deel van je leven verder te onderzoeken of je dat echt wilt”.

“Oh, … maar dan geen opdrachten meer van jullie”.

“Nee, maar van iemand anders dus dat blijft hetzelfde”.

“Over geleverd aan iemand die ik niet ken”.

‘Ja, maar je kende ons ook niet in het begin”.

Nee, daar had hij gelijk in. Ik vertrouwde Erik inmiddels blijkbaar wel want de gedachte om opdrachten voor iemand anders uit tevoren waar Eric geen controle meer over had beangstigde me ook wel. Shit ik kon er natuurlijk ook mee stoppen. Maar waarom was ik dan zo hard nu.

hoofdstuk 37