hoofdstuk 44

Hoofdstuk 44 van Tom

Binnen enkele tellen stond Joshua en John in hun slipjes. Joshua had een mooi licht blauwe aan en John een zwarte strakke boxer. I keek nog een beetje verdwaasd rond. De andere twee hadden in ieder geval van 2 tot 5 minuten waarschuwing gehad, voor mij wel. Ik voelde hoe Mark op mijn billen sloeg en zij “Op schieten Tom, je bent weer eens de laatste”.

Vlug begon ook ik mijn T-shirt en broek uit te doen. Arnold begon te fluiten toen hij mijn jockstrap zag.

“lekker ding Mark” zei hij. “Je hebt echt smaak dat moet ik wel zeggen. Kijk naar dat strak kontje en een behoorlijke bobbel er in ook”.

“Wel Joshua mag er ook zijn opa”.

“Ja, ik dacht al wel dat je dat zou waarderen Mark”.

“He, alsof mijn John gebakken vis is”, Arnold zei.

“Wel hij is net even te butch voor mij Arnold.

“Oh, misschien maar dan kan hij ook tegen een stootje”.

“Dat zullen we zien dan” Mark antwoorden.

“Ok, jongens wat gaan we doen dan? “

“Wel opa ik denk dat we drie slaven hebben. Jij en Arnold hebben allebei een gewonnen slaaf dus misschien wel leuk dat we alle drie een opdracht verzinnen die de slaven moeten uitvoeren. Diegene die verliest hebben we dan een speciale opdracht voor”.

“Oh, jij bent wel creatief, wel begin jij dan maar Mark” Arnold zei.

“Ok, heb je wat touw en iets van wat flessen of zo”.

“Om wat mee te doen Mark” opa vroeg.

“Wel ik denk dat we eens gaan kijken welke ballen het meeste kunnen dragen. Alleen ballen buiten de slipjes en gaan we daar wat aanhangen”.

Verdomme, dacht ik niet het meest leuke opdracht om te doen. Maar ik had erger kunnen verwachten.

Mark begon mijn ballen bij elkaar te pakken en er een touw om te doen. Ik zag dat Arnold hetzelfde bij Joshua deed en Karl bij John. Daarna werden aan het andere uit einde een fles gehangen van ik denk anderhalve liter. Er zat nog niets in.

“En nu dan” zei Arnold.

“Wel ik denk dat we nu om de buurt er ongeveer 200 milliliter water in de flessen doen en dan kijken wie er het eerst stop roept”.

“Ok, maar ik denk dat we rustig met een halve liter kunnen beginnen:” Arnold zei.

Ik had sterk het idee dat hij dat bij John al wel eens gedaan had of zo. Ik zuchtte eens diep toen Mark langzaam water in de fles begon te gieten. Mijn ballen werden steeds meer naar beneden getrokken.

Mijn ballen waren duidelijk niet zo veel gewend en dit voelde toch echt anders aan dan die keer touwtrekken met Peter.  Ik denk dat ik gewoon er niet aan toe was en toen de fles rond de 1 liter gevuld was riep ik stop.

“He wimp” Mark zei. “Wat is dat nou, is dat echt alles”.

“Sorry, Meester maar ja dit doet echt pijn”.

‘Wel dat valt tegen Tommetje. Hier moeten we echt iets aan doen. Maar goed je hebt de eerste ronde verloren dus”.

Ik baalde behoorlijk en wist dat ik Mark in de steek gelaten had. Het voelde in ieder geval zo.

“Ok, dan is het mijn beurt” Arnold zei.

“Aangezien we de ballen inmiddels al wel gezien hebben is het misschien een idee om te kijken hoe stijf onze slaafjes zijn en wie de grootste heeft”.

“Oh dat is makkelijke opdracht” Opa zei.

“Misschien wel, maar maak jij hem dan maar moeilijker zo dadelijk”.

“Oh dat komt wel goed. Heb je een meetlint”.

“Ja, hier”.

“Wel het is jou opdracht dus ga je gang misschien moet jij ook maar de meting doen”.

“Wacht even ik denk dat we de heren een blinddoek voor moeten doen dan is het des te spannender voor hen” Mark zei.

Zo gezegd zo gedaan. Ik kreeg twee sokken van Joshua voor mijn ogen en ik denk dat mijn sokken bij John er voor gedaan werden.

“Lekker toch’ Mark zei.

Ik hoorde Joshua even kreunen. Arnold moest zijn lul uit zijn slipje gehaald hebben. “8 cm hier”.

“Wel dat is niet echt veel. Mogelijk de fles er te lang aan gehad Joshua” opa zei.

Toen voelde ik hoe mijn jockstrap op zei gehaald werd. Arnold zijn handen voelde warm. “Wel jij verliest deze ronde niet denk ik zo” Arnold zei.

“Hm, 10 cm en lekker dik”.

Nu de laatste. Ik had ergens een vermoeden dat hij wist wie dit ging winnen toen ik vervolgens hoorde “en ja hoor we hebben een winnaar met 11 cm John”.

Verdomme, Arnold moest dit geweten hebben. Ik baalde een beetje maar goed ik had dan ook weer niet verloren. Joshua had.

“Ok, wel dan is de laatste opdracht voor mij om over te beslissen. Als John die verliest dan moeten we een sudden death of zo spelen. Dus eigenlijk gaat om een verlenging of Joshua of Tom is de verliezer. Aangezien ik de meeste fun wil hebben met de verliezer dacht ik dat we misschien het volgende kunnen doen. Ik ben er bijna zeker van dat jullie misschien wel allemaal moeten plassen dus Arnold als je eens wat glazen haal dan kunnen we kijken wie er het meeste urine kan produceren met een min of meer harde lul”.

Oh wel dat wordt niet zon moeilijke opdracht ik had namelijk veel bier gedronken en was al 2 keer geweest maar met bier dan wist ik genoeg voor ieder flesje minimaal een keer. Ik glimlachte.

We hadden nog steeds onze blinddoeken op en ik voelde hoe Mark een glas onder mijn lul duwde. Bijna gelijk begon mijn urine te stromen. Ik haalde opgelucht adem. Ik hoorde John zachtjes vloeken.

“Wel dat is wel duidelijk denk ik” Karl zei.

“Ja lijkt me wel. John ik had meer van je verwacht. Dit heb je aan jezelf te wijten:” Arnold zei.

Ik wist wie er verloren had en dacht yes.

“Wel dat wordt dus een sudden death”. Karl zei.

“misschien moeten we ze wat motiveren Opa” Arnold zei.

“Oh hoe dan”.

“Wel waarom vertellen we niet wat de verliezer moet gaan doen”.

“ Ja, dat is wel een goed idee denk jij ook niet Mark”.

“Lijkt me wel. Wat had u in gedachten”.

“Oh, ik denk twee dingen. Eentje is voor morgen. Dus die vertellen we nog niet. De andere, wel laten we zeggen dat een van de slaafjes ook als echt slaafje gebruikt gaat worden. De andere twee mogen wel verdiend daar misbruik van maken ok”.

Ik had niet precies een beeld bij wat Karl bedoelde maar ook dat van morgen zinde mij niet. Ik moest niet verliezen. Ik was tenslotte de oudste van de drie ik zou het wel aankunnen waar men ook mee aankwam.

“Ok, ik denk dat we alle drie de slaafjes even gaan aftrekken. Diegene die het eerste klaar komt verlies. Wat denken jullie een goede laatste opdracht”.

“Ja, prima maar wij hebben elkaars slaaf en Mark zijn eigen ik denk dat we er goed aan doen als we dit wel fair gaan doen. Dus laat mij maar even kijken hoe snel ik Tom voor elkaar krijg dan mag Mark Joshua doen”.

Verdomme. Ondanks dat ik nog steeds de blinddoek om had wist ik dat het John zijn hand was die op mijn lul lag. Ondanks dat er nog een stukje katoen tussen zat moet hij dat toch wel degelijk gevoeld hebben dat mijn lul begon te steigeren. Een paar rukjes er aan en hij was zo hard als je je maar kon voorstellen.

“Als je wilt dat Tom niet gaat verliezen Mark dan zou ik maar wat harder werken want dit gaat snel”.

Ik weet niet wat het was maar ik wist dat hij gelijk had. Ik probeerde het tegen te houden maar daar kwam het ik voelde hoe Arnold gelijk los liet toen het eerste sperma mijn jockstrap bevuilde. Verdomme dacht ik. Ik hoorde Joshua en John opgelucht adem halen op de achtergrond.

Het was even stil totdat ik een zachte stem bij mijn oor hoorde zeggen: “Dat viel me tegen Tom. I had toch wel wat meer zelf controle verwacht. Vooral bij John. Of vindt je mijn neef net zo heet als ik”.

Ik voelde hoe een traan over mijn wang begon te rollen toen ik begreep hoe ik hem teleurgesteld had. Ik weet niet of dat het effect was dat Mark verwacht had maar na die ene kwamen er nog meer.

“He Tom, rustig maar” zei Mark toen hij me in zijn armen genomen had.

“Goed, Tom, prima gedaan. Ik denk dat ik het ook niet volgehouden had als John me afgetrokken had. Hij kan iets met zijn hand dat weinig andere kunnen:” John zei.

Ja, dacht ik makkelijk gezegd ik heb Mark teleurgesteld en nu heb ik nog verloren ook.

“Goed, Tom. Ga maar op je handen en knieën zitten. Blinddoek ophouden. Bij jullie mag ie af jongens” Karl zij.

Ja ja dacht ik wrijf het er maar in.

Ik wachte even en toen voelde ik hoe aan iedere kant een lul tegen mijn wang aan begon te slaan. Ze waren behoorlijk hard dat voelde ik al wel.

“He Meester” hoorde ik Joshua zeggen.

“Hm, kunnen we dat gebruiken”. Ik wist niet wat hij bedoelde maar ik hoorde wat lachen en het antwoord “Ja natuurlijk zal hij lekker vinden”.

“Je had eerder behoorlijk veel urine in dat glas dus dat mag je nu opdrinken Tom”.

Voordat ik iets kon zeggen had ik het glas voor mij mond en werden mijn lippen van elkaar gehaald.

Ik had niet veel keus en voelde hoe de urine mijn mond in ging, behoorlijk wat liep gelukkig langs mijn mondhoeken naar buiten.

Voordat ik mijn mond weer dicht kon doen glipte er een lul naar binnen. Deze begon systematisch mijn mond te bewerken. Een stevige dikker lul dacht ik. Een beetje een raar smaakje dat wel. Even glipte hij er uit en ik dacht ah maar voelde hem er daarna weer gelijk in gaan. Of nee toch niet dit was de andere lul. Hij smaakte anders en voelde anders aan dat was zeker.

Om de beurt maakte ze van mijn mond gebruik. Hier zat ik dan als een echt slaafje mond geneukt door twee jongere slaafjes. Bij beide voelde ik al dat het niet zo lang zou duren en eerste de wat dikkere begon heftige bewegingen te maken en vervolgens belande het sperma op mijn gezicht. Hij had hem gelukkig net op tijd uit mijn mond getrokken. Dat was Joshua ik hoorde het aan het kreunen die hij er bij liet. Daarna moest mijn mond weer open. Ik dacht nog even dat ik wat sperma proefde maar ik was er niet zeker van en John begon behoorlijk enthousiast mijn mond te berijden.

“Ok, here it comes” riep hij. Ik dacht even dat hij hem in mijn mond zou houden maar ook hij haalde hem er net uit voordat hij kwam. Sperma kwam deze keer hoger op mijn ogen en neus terecht.

“Ok bijna klaar Tom. We hebben hier nog wat te drinken voor je”.

Er kwam opnieuw een glas naar mijn gezicht. Ik kon niets zien maar rook dat het meer urine was. Ik wilde protesteren maar op dat moment werd het glas tussen me lippen gezet en begon een nog een beetje warme stroom mijn mond in te komen. Hmm niet de mijne dacht ik. Ik voelde hoe mijn lul weer begon te steigeren. Wat vernederend om nu ook nog van een van de twee hun urine te moeten opdrinken.

“ok, dat was het dan hebben we genoten jongens” Karl vroeg.

“Ik heb anders nog wel een klein probleempje hoor:” Hoorde ik Mark zeggen.

“Ja, ik ook opa” Arnold viel hem bij.

“Wel ik denk dat wij met zijn drie-een nog wel even kunnen spuiten en ik denk dat John en Joshua het niet erg vinden om te helpen daarmee”.

Mijn blinddoek was af gedaan en nu zag ik dat Joshua en John op hun knieën zaten met drie lullen voor hen gezicht. Ik moest toekijken hoe de drie meesters hun meesterlijk sperma op het gezicht van John en Joshua spoten. Ik zag hoe het meeste van Mark op dat van Joshua terecht kwam. Verdomme, dacht ik dat is mijn. Maar ik mocht niet meer dan toekijken.

Toen ze alle drie hun lul weer hadden weggestopt.

“Wel voor mij is het echt bedtijd. Ik weet niet wat jullie doen:” Karl zei.

“Ik denk dat het voor ons ook tijd is om te gaan:” Mark zei.

“Goed, maar wij komen morgen naar de hut. Jou slaafje mag dan laten zien hoe goed hij werkelijk is”.

Met dat liep Karl weg. Ik keerde me naar Mark en vroeg “Wat bedoelde hij daar mee”.

“Morgen heb jij nog een leuke laatste opdracht te doen waarbij de andere aanwezig zijn. Daarna gaan we dan weer terug. Geloof me maar je zult genieten”.

Ik moest hem geloven maar om een of andere reden zou het wel iets niets zo makkelijk kunnen zijn dacht ik.

Hoofdstuk 45

hoofdstuk 6

Het Medisch Onderzoek (deel 6)  De Resultaten.

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar   hem door hier te klikken

Fase 1.

Ik kwam alleen te zitten. Een soort chambrette, gebouwd met kamerschermen, maar dan zonder bed. Er stond alleen een stoel met tafel. Op tafel lag een stapel pornoblaadjes over blote dames, die we rustig gedurende tien minuten mochten doornemen. De artsen wandelden regelmatig voor onze “cel”, zodat zo konden kijken, of we onze pik niet met onze handen stijf maakten, kwestie van niet als flikker gekwalificeerd te worden straks. De koude douche en de schaarse kledij die ik maar aanhad (alleen dat runningshortje dus), zorgden ervoor dat ik het nogal koud had : ideale omstandigheid dus om nù géén erectie te krijgen.

Het waren bijzonder knappe vrouwen, dat wel : met mooie, grote tieten, in allerlei opwindende standen, maar deze foto’s zegden me helemaal niets. Mijn jongeheertje bleef slap. Hoe ik ook bladerde, de ophitsende stories las – Ik kreeg geen seksuele prikkel door de foto’s en verhalen over vrouwen.

Na tien minuten ging een bel.

“Boekjes dicht. Rechtstaan·”

Ik deed het. Het vriendje kwam binnen, trok mijn broekje vooruit, zag mijn pik en ballen slapjes hangen en zei luidop : “Negatief voor dit onderdeel.”

Zijn vriend hoorde ik vanuit de ruimte naast de mijne luidop zeggen : “Hier ook negatief.”

Zat Johan daar ? Of zou het mìjn fantasieboy zijn, nl. Stefaan ? Of zou het doodgewoon Dirk zijn, die vriendelijke maar stille knaap ? Mijn “onderzoeker” trok nu naar een andere chambrette en zei luidop :

“Noppes.” We waren dus al met drié die geen opwinding voelden bij het zien van al die blote meiden. Tenslotte hoorde ik de ander weer zeggen : “Hier òòk noppes. ik denk dat ik weer eens 100% gelijk zal hebben, vriendje.” Vier op vier dus. Geen van ons kreeg enige beweging in zijn pik, bij het lezen van die geile verhalen over jongens die het met meisjes deden.

Ik moest weer gaan zitten. Hij legde nu een grote stapel bloteventenliteratuur op tafel, die ik opnieuw moest doornemen gedurende tien minuten. Vijftig tot zestig boekjes lagen voor mij. Allerlei titels. Ik had er nog nooit een van binnen gezien, wel eens zien liggen in de krantenwinkel. Maar meer niet. De flap van het eerste was al bijzonder geil : een bijzonder knappe jonge knaap erop, alleen maar in een zeer miniem zwemslipje gekleed. Ik keek er mijn ogen op uit. En begon vlug te bladeren. De knaap had zijn slipje nu half uitgetrokken, zodat je een beetje van zijn schaamhaar zag. Verrukkelijk gewoon. Op de volgende foto stond hij helemaal naakt, met zijn billen naar de fotograaf gekeerd, terwijl hij met zijn knappe kopje over zijn schouder lonkte. Hij streelde met één hand over zijn billen, met de andere hand was hij duidelijk aan de voorkant bezig. De volgende foto toonde hem nu aan de voorkant : zijn pik in volle erectie, recht omhoog bijna. Het was de eerste keer dat ik dergelijke foto’s zag, en uiteraard : ze wonden mij verschrikkelijk op. Tegen wil en dank voelde ik mijn jongeheertje zijn kop opsteken tegen het minieme lopersbroekje. Voor mezelf wist ik dus genoeg, maar ik wilde niet dat die andere knapen het ook wisten. Ik probeerde dus onder tafel op allerlei manieren mijn erectie tegen te houden. Maar dat was buiten de waard gerekend, want ik hoorde ‘s dokters vriendje zeggen : “Handen boven tafel jij·”

Hij kwam op me toe, trok met tamelijk ruw omhoog, trok mijn shortje naar voren, en bekeek mijn halfstijve pik. “Had je een erectie, die je wilde verbergen, of was je jezelf een stijve aan het bezorgen, knul,” barstte hij ?

Ik stotterde : “Ik wilde het tegenhouden·” “Fijn zo· Positief,” brulde hij. “Hé,” hoorde ik de ander zeggen, “de tien minuten zijn nog niet om.”

“Ik weet het,” antwoordde mijn tester, “maar ons verlegen vriendje van daarstraks heeft nu al een stijve.” Blijkbaar was dat de aanleiding om het onderzoek in te korten, want opnieuw werd vier keer “positief” vastgesteld. Wij waren dus inderdaad vier flikkers, vier homo’s. Het jammere vond ik, dat ik niet eens de tijd gehad had, om wat in die boekjes te lézen. Alleen de foto’s hadden mij een stijve pik bezorgd·

Fase 2.

Toen we alle vier uit onze afzondering tevoorschijn kwamen, zag ik de beide artsen glunderen. Nog vier “soortgenoten” dus. Ik zag ook hoe Stefaan me grijnzend aankeek, eerst mijn gezicht, daarna daalden zijn ogen af naar de bobbel in mijn runningshort.

“Koude douche. Zorg dat je erectie verdwijnt, knaapjes,” zei de arts van het PMS-centrum , “en nadien alleen je zwemslipjes aantrekken. O.K. ?”

Wij dus weer in onze douchecel – uitkleden – koud water over ons heen. De pik “klein krijgen”. Geen probleem eigenlijk, want dat ijskoude water deed mij halfstijve paal vlug weer inkrimpen tot dat minieme lulletje aan dat gerimpelde zakje van daarstraks –  afdrogen – en zwemslipje aan.

Daar stonden we nu. In ons slipje voor die geile artsen. Ik zag dat het vriendje van onze dokter een flinke knoert onder zijn strakke witte jeans verborgen hield. Zonder enige moeite zag je aan de rechterzijde van zijn gulp zijn stijve pik zitten. Ook de PMS-dokter zélf had een stijve onder zijn blauwe jeans zitten. Ze zouden zich vanavond, als wij al vertrokken waren, bezorgd om onze toekomst als homo, flink amuseren na dit in se toch gratis pornonummertje van vier jonge snaken voor hun tweetjes.

Ik had mijn gewone zwemslipje aan Mijn klasmakkers hadden mij dus al vaak zo gezien. Maar Stefaan niet. Hij had een knalrood tangaslipje aan, zo’n zwembroekje dat aan de achterkant alleen maar uit een smal lintje bestond, dat tussen de kontkaken verdween. Zijn volle, mooie, ronde billen waren dus in zekere zin helemaal bloot. Ik vond het bepaald een geil gezicht. Ik had me nooit kunnen indenken, dat Stefaan zo’n zwemslipje had. Hij merkte hoe ik naar hem gluurde, en grijnsde opnieuw. Johan had een helblauw slipje aan, dat hem bijzonder knap stond, maar dàt wist ik al van in de zwemlessen op school. Dirk had zijn ordinaire zwarte zwembroek aan, het was eigenlijk géén echt “slipje”·

We moesten plaatsnemen in makkelijke zetels voor een groot beeldscherm. Er waren tussenschotten geplaatst, zodat we mekaar niet konden zien. Eerst werden een hele rij mooie meiden getoond in lingerie, sportkledij, badpakken en bikini’s. Hoe beeldschoon ze ook waren, ik voelde géén verandering in mijn paal. Na deze vijf minuten durende video moesten we weer opstaan. Onze slipjes werden eventjes naar voren getrokken, zodat de artsen onze pikken konden zien. Vier keer was het resultaat negatief.

Weer plaatsnemen. Video van jongens. Beeldschone knapen defileerden over het scherm. In allerlei soorten ondergoed waren ze gehuld : gewone witte onderbroekjes (wat eigenlijk ook best geil was), minislipjes, jockstraps, knalkleurige zwemslipjes, minieme sportbroekjes en noem maar op. Je hoort aan mijn beschrijvng, dat déze beelden mij wel beroerden. Langzaam maar zeker begon mijn kleine pikje weer mannelijke afmetingen te krijgen, drukte de badstof van mijn kleine zwemslipje vooruit, en stak zelfs even zijn kopje boven de elastiek uit. Na deze beelden werden we weer gecontroleerd. En weer was het resultaat viér keer “positief”.

Toen we achter de schermen tevoorschijn kwamen, voor nog maar eens een koude douche, waren onze erecties duidelijk. Stefaans lul stak glorierijk uit zijn minieme tangaslipje De bobbel in Johans zwemslipje liet evenmin iets te raden over. Zelfs in Dirks wat ruimere zwembroekje was de erectie duidelijk te zien. We voelden ons alle vier nogal beschaamd met onze stijve pik. We durfden geen van ons vieren naar een ander kijken. Alleen wat gluren.

Fase 3.

Het was dit keer al wat moeilijker om mijn pik naar “normalere” afmetingen te brengen. Da’s ook niet zo eigenaardig : eerst foto’s met knappe blote binken, in allerlei geile houdingen, soms zelfs (kont)neukend of (mekaar) masturberend. Dan die “bewegende” beelden van al die knappe knapen, die hete lingerie en sportkledij showden. Bovendien hadden we mekaar nu ook al twee maal in “hete” toestand gezien, met de stijve piemel eerst in dat minieme loopbroekje, daarna in dat kleine zwemslipje. Kortom : een mens zou al eens wat “ontspanning” verlangen. Met wat extra koud water op de eikel gericht, wat meer ijskoud spuitwerk op de balzak en de ballen, kreeg ik mijn paal toch weer op die beschamende afmetingen van dat gerimpelde stukje vlees met een (pis)buisje eraan. Ik droogde me af. Trok opnieuw mijn zwemslipje aan. En kwam tevoorschijn, weer de glunderende blikken van die twee artsen én de glurende blikken van de klasgenoten tegemoet.

“Goed,” zei de PMS-dokter, “nu komt de klap op de vuurpijl : het echte contact met mensen – eerst met knappe schaarsgeklede meiden, daarna met zéér knappe schaarsgeklede binken. Dit keer mogen jullie zonder schaamte of problemen in jullie zwemslipje spuiten. Niét neuken Pure masturbatie, pijpen of rukken ook niet : alleen via “vrijend” contact mogen jullie tot een orgasme komen. Is dat duidelijk ? Als jullie na vijf minuten met die meiden nog niét klaarge-komen zijn, wat nogal evident zou zijn na de be-vindingen tot nog toe, wordt op de jongetjes overgeschakeld.

We trokken ons dus weer achter onze schermen terug. Een knappe meid kwam op me toe, gekleed in een minieme bikini. Ze glimlachte zwoel. Ik glimlachte terug, maar voelde me geenszins tot haar aangetrokken. Integendeel. Ik was zelfs wat bang voor dat vrouwmens. Ze trok het stukje bovenkleding uit, zodat haar borsten bloot waren. Ze begon me heel zacht en teder te strelen. Maar de overdadige make up op haar smoel en de gelakte vingernagels wekten bij mij alleen maar afkeer. Toen de vijf minuten voorbij waren, had ik zelfs geen spoor van een erectie, laat staan dat ik in mijn slipje gespoten had. De dokters kwa-men weer op controle. Vier keer werd “negatief” gedeclameerd. Vier keer hadden die hete wijven dus niks bereikt. Ze dropen af.

Bijna onmiddellijk daarna kwamen de jongens op het toneel. Eerst defileerden ze voor onze afgeschermde ruimten, zodat we ze alle vier te zien kregen : vier knappe binken. Twee zwartharige, ietwat zuiders van type, twee witblonde kerels. Prachtig gewoon. Ze waren alle vier gelijk gekleed : in een zeer strakke lichtblauwe jeansshort met witte t-shirt, witte sokjes en witte gympjes. De shorts waren waarschijnlijk lange jeansbroeken geweest, want de pijpjes waren nogal rafelig, maar bijzonder kort afgeknipt, wat het spektakel alleen maar geiler maakte. Een paar keer liepen ze ons voorbij. Bij het zien alleen al van die heerlijke jongensbenen, die mooie kontjes in knellende, superkorte jeansshortjes, die knappe jongenssmoeltjes, voelde ik een gekriebel in mijn pik. Bingo dus.

Eén van de witblonde binken kwam naar mij toe. Hij moét achttien geweest zijn, maar kon evengoed zestien zijn. Het was geen overgespierd type, dat elke dag uren bodybuilding deed. Helemaal niet. Het was een gewoon goedgebouwde knaap, slank en jong, met van die doorzichtig blauwe ogen. Zodra hij bij me kwam, begon hij geil over zijn bobbelige gulp te strelen. Nonchalant schopte hij zijn gympjes uit, trok zijn t-shirt over zijn hoofd, zodat ik zijn slanke en gebruinde torso zag. Heerlijk gewoon. Uiterst geraffineerd streelde hij met zijn handen over zijn hele bovenlijf, van de hals tot aan de onderbuik, terwijl zijn ogen begerig naar de steeds groeiende bult in mijn zwemslipje keken. Hij opende zijn minieme shortje : een knalrood bijzonder klein zwemslipje kwam tevoorschijn. Hij streelde over zijn eigen geile bobbel, speelde even met zijn duidelijk zichtbare ballen, ging met zijn wijsvinger over zijn even duidelijke pisbuis en kwam naar me toe. Hij begon me heel zacht te strelen : eerst de hals, daarna met één vinger over de borst naar het middenrif, nar de onderbuik toe, waar hij iets langer bleef verwijlen. Mijn stijve paal liet hij onaangeroerd. Nu begon hij mijn dijen langs voor en achter te strelen – heel teder en zachtjes. Ik kreunde. Ik wou gewoon spuiten. Het zaad klopte aan de voordeur van mijn jongeheertje. Hij merkte het, trok mijn slipje wat naar beneden, en drukte met een vingernagel op mijn pisgaatje, zodat de eerste golf sperma weer naar beneden vluchtte. Heel geraffineerd spel dus. Hij wilde mij opwinden tot het uiterste, om me tenslotte een ongelooflijk orgasme te laten beleven. Nu begon hij met zijn handen over de achterkant van mijn benen te glijden : van de kuiten naar de knieholte, naar de dijen, tot aan mijn billen. Hij glipte met zijn handen de onderkant van mijn slipje binnen, en streelde zachtjes mijn stevige kontkaken, terwijl hij zachtjes mijn onderbuik en de enorme bult in mijn slipje likte· Ik hield het gewoon niet meer.

Het was te làààààt· “hooh hooooooh, ja, hoooooh,” schreeuwde ik luid, mij er niet van bewust dat vier klasmakkers in deze ruimte aanwezig waren, en spoot een overvloedige lading zaad in mijn slipje, dat prompt nat werd aan de voorkant.

Mijn blonde jongeling glimlachte triomfantelijk naar mij : “Je bent er dus ook zo eentje net als ik· welkom, broertje.” Ik was beschaamd over mijn liederlijk klaarkomen, maar het hoefde eigenlijk niet : ik hoorde uit de andere “kamertjes” evenveel geile kreten en orgastisch gekreun. Viér keer prijs dus : de wereld was weer vier homo’s rijker. Of moet ik zeggen : vier verhoopte hetero’s armer ?

Met een kop als een boei kwamen we allevier uit onze afzondering tevoorschijn. Vier jonge kerels met een grote natte plek aan de voorkant van hun zwemslipje. Vier jonge knapen die pas hun echte geaardheid hadden ontdekt. Vier jonge knapen die nu verlegen moesten toezien, hoe drie klasmakkers het van hen wisten. Nooit nog zouden we in alle anonimiteit moeten gluren bij het omkleden na de sportlessen of in de douche· Het zou ook niet meer hoeven : we waren met vier die “het” van elkaar wisten, en misschien zou het verhaal al vlug doorverteld worden – misschien ook niet. In elk geval : het leven zou nooit meer zijn zoals voorheen.

Weer de douche in. Zwemslipje ook uitspoelen, zodat geen zaadsporen meer over waren. Daarna jockstrap aantrekken. De laatste fase : eventuele bijzondere verlangens.

hoofdstuk 7

hoofdstuk 5

Het Medisch Onderzoek (deel 5)

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar   hem door hier te klikken

De volgende dag

‘s Andrendaags ging ik met een klein hartje naar school : Stefaan en ik wisten nu van mekaar, dat op “verdere consultatie” moesten. We kenden allebei de omstandigheden. Bovendien had Stefaan me bij die dokter zien klaarkomen· Hoe zou hij verder reageren ? Zou hij het doorverteld hebben aan de anderen van de klas ? Zou hij me er nog over aanspreken ? Voelde hij zich ook tot me aangetrokken, net zoals ik tot hem ? En wat met Johan ? Enfin – er waren zoveel dingen om me zorgen over te maken, nu ik niet langer een anonieme potentiële flikker was.

Ik maakte me ook zorgen over de komende avond. Zouden we alledrie een uitnodiging voor hetzelfde tijdstip gekregen hebben ? Dan zouden we dus vanavond met mekaar én met mekaars mogelijke homoseksualiteit geconfronteerd worden. Enerzijds verafschuwde ik die mogelijkheid, maar anderzijds wond ze me ook op. Misschien zou het hele onderzoek wel eindigen op een stoeipartij met Johan én Stefaan ? Zou ik er hen zélf over aanspreken ? Vragen wanneer zij moesten op visite komen ? Dan had ik zekerheid. Maar dan gaf ik mezelf ook bloot – figuurlijk dan. Het leek me daarom beter, om gewoon af te wachten. Kome wat komt· “Que sera sera· Wat zijn moet, dat zal zo zijn·”

Enigszins zenuwachtig kwam ik dus op school aan. Zodra Stefaan mij bemerkte, zag ik hoe hij me met een lichte grijns aankeek, zo van : “Ik weet wat over jou, ventje.” Ik glimlachte ook. Nogal neutraal. Geen grijnzen, maar ook geen echt vriendelijke glimlach. Ik merkte dat Johan en Stefaan die dag wel veel met mekaar praatten, maar dat deden ze vaker : zij schoten goed met mekaar op. En toch verdacht ik hen ervan, over wat dat bijkomende “onderzoek” bezig te zijn, en dus ook over mìj ! Want één keer keken ze duidelijk in mijn richting, en barstten samen in een lachen uit. Verder gebeurde er die dag niets noemenswaardigs.

De voorbereiding

Toen ik na schooltijd ‘s avonds thuiskwam, zei ik dadelijk aan mijn ouders : “Vanavond ga ik met enkele vrienden een ommetje lopen. We hebben afgesproken rond zeven uur. Vinden jullie dat goed ?”

 

Mijn vader lachte : “Uiteraard, zoon. Je kan niet sportief genoeg zijn. Beweging is een noodzaak voor wie studeert. Maar maak het niet te lang achteraf, hé·”

Ik zei dat we vermoedelijk een eindje gingen joggen, en daarna waarschijnlijk nog zwemmen (om de sporttas straks te verklaren, waarin handdoek én zwemslipje zaten). Of we achteraf nog iets zouden gaan drinken, of nog wat zouden praten, wist ik niet. Maar het zou in elk geval niet nà middernacht worden, deelde ik lachend mee. Mijn vader lachte, en zei dat hij het uitstekend idee vond : jongens komen beter overeen door samen sport te bedrijven. Hij gaf me zelfs nog 500fr. om achteraf iets te gaan drinken. Maar het mocht zeker niét nà twaalven worden. Wat bedremmeld nam ik het geld in ontvangst : dat had ik zeker niet verwacht. Maar goed : een deel van de onkosten waren dus onverwacht terugbetaald.

Ik ging naar mijn kamer om mijn “huiswerk” te maken, nadat ik een boterhammetje gegeten had. Rond zes uur begon ik me om te kleden. Ik wilde weten, wat ik nu zou aantrekken : de witte short, met een jockstrap eronder, of de runningshort over mijn blote kont. Ik deed de deur op slot en begon me helemaal uit te kleden. Ik was eigenlijk zo geil als de pest, want toen ik mijn slipje uittrok, sprong mijn stijve pik er zo uit. Ik besloot dus maar, om me nòg eens af te trekken. Het duurde maar even, voor ik mijn zaad in de wastafel spoot. Mijn fantasie sloeg gewoon op hol. Ik zag mezelf al compleet naakt voor mijn twee klasmakkers staan, terwijl ik me moest masturberen van de dokter. Zij mochten alleen hun zwemslipje aanhebben, zodat de dokter kon observeren, of ze nu een stijve kregen of niet. Hij had evengoed achteraf kunnen vaststellen, want terwijl ik me masturbeerde, begonnen zij over de steeds groter wordende bult in hun slipje te wrijven. Tegelijk haast met mij spoten ze hun zaad in hun zwembroekje. Dat zag ik voor mijn gesloten ogen gebeuren.

Nadat ik hijgend was klaargekomen, begon ik de outfit te passen. Wat zou ik aantrekken ? Alvast het singlet. Dan trok ik de runningshort aan, over de blote kont. Het was een geil gevoel, maar ik voelde me er niet echt op mijn gemak in : stel je voor, dat Stefaan en Johan er ook waren, dat zij een jockstrap aanhadden, en ik alleen een runningshort, dan zou ik misschien helemaal alleen in met naakt onderlijf moeten rondlopen, terwijl zij minstens nog hun pik bedekt zouden hebben. Ik trok mijn lopersbroekje uit en trok de jockstrap aan. Daarover de witte short. Meteen had ik door, waarom die short zonder binnenslip wìt moest zijn : als ik gewoon stilstond, kon je zonder enig probleem de lintjes van de jockstrap zien. Kon je ook zien, dat mijn billen eigenlijk bloot waren. Een bijzonder geil gezicht eigenlijk. Ik nam me voor om bij het kijken naar eurosport of sportnet eens te kijken, of je het bij de echte professionals ook zo duidelijk kon zien, of en dat ze een jockstrap droegen. Tennissers droegen ook een wit shortje. En soms ook rugbyspelers. Uitzendingen met zo aangeklede sportlui bekijken, zou dus vanaf vandaag een geil gebeuren worden. Ik zag Krajcek al voor me : met zijn blote billen in zijn witte broekje. Of Filip Dewulf, die vond ik knapper.

Het was een gok, wat ik zou aantrekken. Toch besloot ik dat pakje aan te houden. Al pasten singlet en runningshort natuurlijk beter bij mekaar. Ik wist natuurlijk niet wat zou volgen – dus : het was eigenlijk een beetje “erotisch casino” vond ik. Ik trok mijn trainingspak aan, stopte een handdoek en douchegel, mijn zwemslipje, maar ook de runningshort in de sporttas, en wachtte tot het bijna zeven uur was. Daarna ging ik naar beneden.

Vader glimlachte : “Flink zo, zoon· doe maar veel sport !”

Ik lachte, innerlijk doodzenuwachtig, terug en sprong op de fiets en vertrok, richting het opgegeven adres.

Aankomst

Toen ik aan het huis van die dokter aankwam, zag ik dat er nog twee fietsen tegen de gevel stonden. Mijn hart kromp ineen : Stefaan en Johan waren er blijkbaar al. Ik overlegde even bij mezelf, om gewoon niet aan te bellen. Gewoon weer weg te fietsen, een uitgebreid ommetje te maken (om niet te vroeg thuis te zijn) en daarna naar huis te gaan, alsof er niets gebeurds was. Anderzijds wist ik ook dat Stefaan van mijn “aankopen” afwist, dat hij dus wist, dat ik ook op het appèl moest zijn – dus hij zou me morgen wel even ondervragen over mijn afwezigheid. Bovendien was ik pas in het vijfde jaar. Het zesde jaar moest ik nog doen· dus : als ik volgend jaar wéér diezelfde dokter had, zou hij me vermoedelijk nog veel erger onder handen nemen, dan hij nu al gedaan had. Ik belde dus maar aan.

Een knappe blondharige jongeman kwam open doen : dat was niet de dokter· “Goede avond, ik ben de huisgenoot van dokter x. Kan ik u helpen, jongeman ?”

Ik aarzelde. Wist hij ergens van af ? Ik zweeg dus maar en bekeek hem : hij was bijzonder knap – nog knapper dan de dokter zelf, nou ja – dan de àndere dokter (want hij was òòk dokter, wisten we). Blonde, jeugdig geknipte haren, grote blauwe ogen, een sensuele mond. Hij had iets prettigs, aangenaams in zijn voor-komen. Hij was in zekere zin ÇmedischÈ gekleed althans : hij was helemaal in het wit : een wit poloshirt, een witte zeer strakke jeansbroek, witte gympjes en sokken. Hij merkte hoe ik hem van kop tot teen bekeek, zonder iets te zeggen.

“Komt u ook voor het bijkomende PMS-onder-zoek,” vroeg hij ?

Hij wist er dus van – zijn vriendje had hem waarschijnljk van de wederwaardigheden verteld· Misschien had hij wel gezegd : “Als dié komt, die er zo en zo uitziet, wel, die heeft bij mij op de onderzoekstafel gespoten. ” Misschien zouden ze het onderzoek wel samen uitvoeren – om dan nadien, als ze goed geil waren, samen in bed te duiken en mekaar te neuken en af te trekken.

Ik knikte.

“Kom maar binnen,” zei hij, “enkele klasmakkers zijn er al.” “Enkele” ? Zouden er nòg komen ? “Volg me maar naar de wachtkamer.”

Hij draaide zich om en ging me voor. Wat een kontje zeg, in die strakke witte jeansbroek· Ik voelde m’n pik protesteren· Welk slipje zou hij daaronder dragen, vroeg ik me af ? In elk geval niets gekleurds, want dat had je zeker door die knellende stof gezien. Een boxershort ? Een minislipje ? Misschien ook wel een jockstrap. Of misschien wel helemaal niets ??? Hij deed een deur open.

“Trek je trainingspak alvast maar uit, dat heb je vanavond niet meer nodig.” En hij ging weg.

Stefaan en Johan zaten er inderdaad al. Allebei in sportkledij. Hélp !!! allebei in runningshort. Stefaan had het rode aan, dat ikzelf gepast had. Het “langere” modelletje dus· Met daarbij het passende rode singlet. Johan een zwart shortje aan met een witte singlet.

Toen ik mijn trainingsbroek uittrok, zag ik Stefaan grijnzen : “Heb je toch je witte lopersbroekje niet aan,” vroeg hij, “bang om zonder slipje te moeten lopen ?”

Ik voelde me hoogrood kleuren. Bijzonder langzaam plooide ik mijn trainingspak op en stopte het in de sporttas. Wat moest ik doen ? Vlug toch mijn runningshort aantrekken ? Maar dan moest ik hier alles uittrekken, in mijn blote kont staan, bij die twee hufters. Ik kon natuurlijk ook naar het toilet gaan, daar vlug van short wisselen. Maar dat zou nog belachelijker zijn ten aanzien van dat tweetal. Hoe dan ook. Minstens één iemand zou zich straks belachelijk maken.

Veel tijd om na te denken had ik trouwens niet. De bel rinkelde opnieuw. De deur werd geopend. Spanning : wie was nog geïnviteerd ? De deur van de wachtkamer werd geopend. Wat een verrassing· Dirk was er ook. Die wat verlegen knaap – wel een aardige jongen· Ook qua uiterlijk. Maar dat hìj ook een flikker was, had ik me niet kunnen indenken.

“Trek je trainingspak maar uit, jongen,” zei het vriendje van de dokter. Dirk keek bedremmeld naar ons. Begon dan maar zijn jasje uit te trekken ; dan de broek. Ik hoopte dat hij ook geen runningshort zou aanhebben. Maar helaas : ook hij (zélfs hìj) had het dus gewaagd om zijn blote kont in zo’n miniem shortje te hijsen. Een paars shortje met dito singlet. Stefaan lachte grijnzend naar mij. Ik keek verlegen naar beneden – naar mijn blote benen. Zou er nog iemand komen ? Als we mààr met vier waren, kon de dokter straks twee paren maken, en konden we mekaar moeten neuken of aftrekken, fantaseerde ik. Fout natuurlijk, want mijn pik duwde venijnig tegen de elastiek van de jockstrap aan.

De deur ging weer open. Daar stond de dokter. Samen met zijn vriendje. Het zou dus een bijzonder grondig onderzoek worden : twéé artsen erbij. die overigens allebei op blote kerels geilden. Misschien zelfs op kerels in sportbroekjes.

“Sta maar recht,” zei de dokter van het PMS. Wij stonden op. Hij bekeek ons langzaam. Eén voor één. Zijn blikken gleden over ons lichaam, bleven even haperen op de broekjes, en daalde dan af naar de voeten.

“O.K.,” zei hij, “dat ziet er goed uit.”

En dan tot mij : “Had jij geen runningshort, jongen ?”

Ik kòn natuurlijk liegen. Mààr als ze straks mijn sporttas doorzochten, zou het uitkomen. Bovendien wist Stefaan de ware toedracht. Trouwens ik had niet veel keus :

“Toch wel, dokter,” zei Stefaan venijnig, “maar hij is bang voor zijn blote kont, denk ik. Hij heeft er nog maar pas één gekocht. Wit dan nog. En bijzonder kort.”

De smeerlap. “Waarom heb je het niet aan,” vroeg de dokter lachend, “voel je je beschaamd in zo’n klein broekje· of is het werkelijk voor dat slipje ?”

Daar ik niet antwoordde, me bijzonder vernederd voelde, zei hij : “Zou je niet veranderen, dan zijn jullie alle vier gelijk ?”

“Hier,” vroeg ik paniekerig ? “Uiteraard hiér. jongens onder mekaar, weet je nog wel.”

Ik draaide me om en bukte me naar mijn sporttas. De dokter kwam naar me toe, en hield me even in die houding vast :

“Anders ook niet mis, vinden jullie niet· zo’n dun shortje met die jockstrap erin.” Hij streelde over mijn kont, langs de linten van die jockstrap· Mijn pik die alweer een beetje normaler van model was geworden, reageerde onmiddellijk. Hij liet me los. Ik stond recht, trok mijn witte short uit, en liet die op de stoel vallen.

“Hé, netjes opplooien,” zei de dokter, “kunnen we je wat langer bekijken, want zo’n slipje staat je echt goed.”.

De drie knapen, en het vriendje van de arts barstten luidop uit in een lachen. Ik dus in mijn blote billen voor die drie klasmakkers dat shortje opgeplooid. Doodbeschaamd. Verschrikkelijk vernederd. Alsof het nog niet genoeg was, trok de dokter aan de lintjes, en liet ze knallend tegen mijn billen schieten, tot grote hilariteit van het viertal toeschouwers. Dan trok ik de jockstrap uit en wilde vlug het lopersbroekje aantrekken. Maar de arts hield me tegen. Hij draaide me om, met mijn halfstijve pik naar het “publiek” toe.

“Ik denk,” zei hij, “dat jij eigenlijk niet meer onderzocht moet worden. Het is duidelijk. Ik denk zelfs dat jij een flikker van een héél bijzonder soort bent. Met héél bijzondere fantasietjes.”

Dan pas mocht ik mijn shortje aan. Het moet een geil zicht geweest zijn : zo’n jonge kerel in een lopersbroekje , waarvan de voorkant een méér dan normale uitstulping vertoont. Ik kon én durfde niet mijn pik naar beneden duwen, zodat mijn erectie minder zichtbaar was.

“Goed,” zei de dokter, “nu zijn jullie tenminste gekleed, zoals gevraagd was. Omdat dit vriendje hier een stijve heeft, moeten we zijn pik weer in neutrale stand zien te krijgen. Daarom stel ik voor dat jullie allemaal een koude douche nemen, in aparte douchecellen weliswaar, want anders zou het wel een hete douche kunnen worden. De sporttas mogen jullie daarna in het eerste deel van de douchecel achterlaten : alleen zwemslipje én jockstrap nemen jullie mee. Nà het douchen mogen jullie nog één kledingstuk aanhouden – jullie mogen zélf kiezen, maar ik neem aan dat iedereen het shortje zal behouden.” En hij richtte zich nog eens speciaal tot mij : “Zie je wel, dat wij vriendelijk zijn ; anders had je daar helemaal alleen in je blote kont moeten lopen, vriendje. Zorg er in elk geval voor dat je stijve leuter verdwenen is nà het douchen·”

Wij dus allemaal de douche in : je hoorde de kleren vallen, de elastieken van de shortjes knallen. Het water was moordend koud. Geen enkel probleem om mijn pik weer tot normale afmetingen te brengen. Integendeel. Na de douche was mijn lul door dat koude water verschrompeld tot een niemendalletje. Een belachelijk aanhangsel in wat gerimpeld vel. Meer niet. Gelukkig dat we niet nààkt uit de douche tevoorschijn moesten komen. Ik trok vlug mijn lopersbroekje aan, deed de deur open en kwam tevoorschijn : het kleine zwemslipje en de jockstrap in de hand.

Het onderzoek : uitleg

“Fijn zo, ik merk nergens nog onbehoorlijke bulten of uitstulpingen,” zei de arts terwijl hij onze broekjes bekeek. En hij ging verder, om onderzoek en werkwijze te verduidelijken : “Er zijn vier stappen in het onderzoek·”

Een eerste stap was het lezen van pornoliteratuur. Eerst zouden we boekjes krijgen met alleen maar blote wijven erin en gelijkaardige stories. Iedereen zou een aparte ruimte krijgen, zodat niemand een klasmakker zou beïnvloeden. Er zou geen enkele blote vent in voorkomen. Enkel maar wijven. Om te verhinderen, dat we onze pik kunstmatig masturberen en via fantasietjes stijf kregen, moesten we onze handen boven tafel houden. Beide artsen zouden regelmatig controleren. Daarna zouden we boekjes krijgen met alleen maar blote venten erin. Gewone gay-porno dus. De teksten zouden alleen maar over kerels gaan, die hét met elkaar deden. Opnieuw mochten we géén ÇhandigheidjesÈ ge-bruiken, maar moesten de handen boven tafel blijven.

Omdat een erectie bij deze eerste stap géén zekerheid zou geven, volgde een tweede stap. Wie een erectie had, moest opnieuw onder de koude douche, om zijn pikje normale afmetingen te geven. Op een grootbeeldscherm zouden we een modeshow te zien krijgen van ondergoed : vrou-wen én mannen, uiteraard ; dit keer mochten we de handen wél gebruiken, mits er al een erectie vastgesteld werd vooraf door één van de artsen. Om de waarneming daarvan makkelijker te ma-ken, mochten we tijdens dat deel alleen maar ons zwemslipje aanhouden. Wie bij het zien van al die halfnaakte meiden een stijve kreeg, was ofwel hetero-, ofwel biseksueel. Wie bij het zien van die halfnaakte knappe knullen een stijve kreeg, was duidelijker al homo. Voor die proef zouden we allemaal in zeer makkelijke stoelen zitten, maar zò, dat we mekaar niét konden zien.

Ook deze erectie moest onder de koudwaterkraan monddood gemaakt worden. Er was nog een derde deel, dat volledige zekerheid zouden bieden. De artsen hadden vier meiden én vier knapen uitge-nodigd, die zich met ons zouden “bezighouden”. Eerst de meiden. Ze zouden ons proberen geil te maken, maar ze zouden onze pik niet zuigen of aanraken. Gewoon ophitsen. Ze mochten wél aanstalten maken om met ons te vrijen. Daarna de knapen. Met dezelfde grenzen en kansen. De kleding blééf het zwemslipje. De erectie, verkregen door lichamelijk contact, zou uitsluitsel geven over onze geaardheid. Tijdens deze derde fase werd het ons toegestaan, eventueel in ons slipje te spuiten.

Daarna moesten we opnieuw onder de douche. Mét ons zwemslipje aan, om de natte plekken onzichtbaar te maken. Opnieuw afdrogen. Jockstrap aan. Weer naar de afzonderlijke cellen, om te kijken welke richting we uitgingen : homo/ hetero gewoon of SM. Bij SM waren er dan nog twee mogelijkheden : slaaf òf meester. Een soort vierde fase dus. Er werd gewerkt met boekjes opnieuw. Als alle verwachtingen van de arts uitkwamen, mochten we daarna gezellig mekaar nog even opgeilen· en laten klaarkomen. Dat was het einde van het onderzoek. Gesteld dat één van ons, en hij keek nadrukkelijk in mìjn richting, eerder Gay-SM is, was het natuurlijk te hopen, dat er in ons groepje een partner zou gevonden worden, zodat we samen een spelletje konden spelen, om heerlijk klaar te komen.

Hoofdstuk 6

hoofdstuk 4

Het Medisch Onderzoek (deel 4)

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar   hem door hier te klikken

Ik dus weer achter het gordijn. Het rode shortje uit, en een witte nummer vier aan. Ik had het nog maar pas aan, of hij trok het gordijn open, en bekeek mijn onderlichaam. Eerst de voorkant.

“Draait u zich even om.”

Weer gleden zijn handen over mijn kont, en weer raakten ze eventjes de bovenkant van mijn achterdijen aan.

“Dat past eigenlijk ook, hoor,” zei hij, “kijkt u zelf maar eens.”

Ik dus weer naar de spiegel. Het was een nog geiler gezicht, want dit keer had ik een model vast, waarvan de zijsplitjes wél tot tegen de elastiek uitgesneden waren.

“Zet u even op uw hurken,” zei de kerel.

Ik deed het.

“Spant het niet teveel ?”

Ik knikte ontkennend. God, wat een opwindend gezicht : het leek wel een lendengordel van Tarzan, maar dan in witte stof.

“Buigt u zich eventjes voorover,” zei hij toen ik weer rechtop stond.

Ik deed het. Hij bekeek mijn kont, tastte opnieuw even met zijn handen.

“Volgens mij zit het niet te strak,” zei hij, “maar misschien wilt u dat maatje groter aanpassen ?”

Ik durfde niet weigeren. Dus weer achter het gordijn. Opnieuw shortje uit, en shortje aan. Die nummer zes was wel bijzonder ruim, voelde ik. Hij trok opnieuw het gordijn open en bekeek mijn onderlichaam. Weer het handtastwerk.

“Toch was te ruim,” zei hij, “maar kijkt u zelf eens· “

Weer voor de spiegel : neen, het was écht te groot dit keer – het leek wel een rokje.

“Ik neem het vorige,” zei ik, “maar hebt u ook een singlet erbij ?”

“Dat moet,” zei hij, “als we de shortjes hebben, hebben we ook de truitjes.”

Hij verdween weer, terwijl ik daar nog in dat rokachtige shortje in de winkel stond, maar kwam snel terug met een witte singlet nummer vijf van nochtans hetzelfde merk.

“Past u misschien het geheel nu eens”, zei hij, “het truitje mag u wel op uw blote bovenlijf aandoen, anders heb u geen idee van hoe het eruit ziet en of het past.”

Weer achter het gordijn. Polootje en ondertruitje uit – singlet aan én het shortje. Dit keer kwam ik zelf uit het hokje tevoorschijn.

“Prachtig,” zei hij, “het lijkt wel professioneel.” Ik bekeek mezelf : het was inderdaad een mooi gezicht – opwindend zelfs.

Nu pas had ik de moed om te vragen, of ze iets dergelijks zonder binnenslipje hadden.

“Maar mijnheer,” zei hij, “natuurlijk niet. U ziet toch zelf, dat uw onderbroekje onder de pijpjes en langs de zijkanten uitkomt. Zoiets draag je zonder slipje en daarom zit er een binnenslipje in verwerkt. U wilt toch niet in uw onderbroek over straat lopen, met daarover zo’n slipje ?”

Ik voelde me hoogrood kleuren, doodbeschaamd, omdat ik dat gevraagd had. “Heeft u dan misschien nog een wit shortje, in dunne stof, liefst met niet te lange pijpen, zònder binnenslipje ?” Hij bekeek me, alsof hij het in Keulen hoorde donderen. Hij ging naar de rekken en haalde er twee shortjes uit : ééntje in katoen, ééntje in zeer lichte nylon. Het katoenen had géén zijsplitjes, dat in nylon wel. Hij legde ze op elkaar. Het nylon shortje was het kortste en kleinste. De pijpjes leken trouwens een beetje schuin naar boventoe afgesneden. De elastiek was ook iets breder, wat het geheel een geiler uitzicht gaf.

“Past u maar even, mijnheer,” zei hij weer.

Ik dus weer het hokje binnen. Het stond me ook wel goed. Ik kwam buiten. Hij bekeek mijn onderlichaam opnieuw.

“Dat zit ook perfect,” zei hij.

“Dìt neem ik ook mee,” zei ik nu. Hij vond het duidelijk wat eigenaardig, maar ja, klant is koning, en verkopen is verkopen, nietwaar.

Nu kwam het vervelendste : “Heeft u ook jockstraps,” vroeg ik ?

“Wat bedoelt u,” vroeg hij ?

Net op het moment dat ik het zou uitleggen, ging de winkeldeur open en kwam Stefaan binnen. Nu kon ik niet meer terug.

Zachtjes legde ik het uit : “Zo’n atletiekslipje, met aan de achterkant alleen twee lintjes, dus niet volledig bestoft achteraan.”

Hoe zacht ik het ook zei, Stefaan had het gehoord, en toen hij zag, wàt er op de toonbank lag, grijnsde hij lachend naar mij. Meteen besefte ik dat hij dezelfde “opdracht” had gekregen als ik en dat deze knappe verkoper hier vandaag nog eens hetzelfde zou verkopen·

“Nee,” zei de kerel, “dat soort slipjes hebben wij hier niet –  hoe noemde je het ook alweer ?” “Een jockstrap,” herhaalde ik tegen mijn zin. “Nee,” zei hij nog eens, “onbekend.”

“Weet u wel waar ik het zou vinden,” vroeg ik dan maar verder ? “Misschien in een bandagewinkel, ofwel in een zeer gespecialiseerde zaak voor herenondergoed, mijnheer,” was zijn antwoord.

“O.K.,” zei ik, “dank je wel· wat is de rekening ?” Het was iets van om en bij de 3000 fr. Ik betaalde, zei koeltjes goeiedag aan Stefaan, en liet hem achter met een lichte grijns over heel zijn gezicht.

Inkopen op bevel : de jockstrap

Ik rolde het plastic zakje met de gekochte waren op en stopte ze onder de boeken in mijn schooltas. Dan ging ik op zoek naar de bandagewinkel een beetje verder in de straat. De deurbel rinkelde. Alweer stond er een tamelijk jonge man achter de toonbank, iets ouders dan in de sportzaak, rond de dertig. Ik vloekte inwendig : waarom kon hier geen oudere vrouw, of minstens een oudere heer staan ? Moest ik “onder dwang” weer iets vragen aan zo’n jonge kerel· ik voelde me al vooraf verlegen.

“Mijnheer, wat mag het zijn ?” “Euh· een jockstrap asjeblief.” Gelukkig was er niemand anders in de winkel. “Een wat,” vroeg de man ?

“Een jockstrap – dat is een sportslipje, dat aan de achterkant alleen maar uit twee lintjes bestaat,” gaf ik als uitleg. “Oh,” zei de man, “je bedoelt een suspensoir· zo’n onderbroekje dat de penis dicht tegen het lichaam aanhoudt, maar de kont vrijlaat, nietwaar ?”

Ik knikte. “Ik heb twee soorten : één van om en bij de 600fr. en één van om en bij de 1000fr.” “Wat is het verschil,” vroeg ik ? “Ik zal ze je even laten zien,” zei de man. Plots rinkelde de winkelbel : een andere klant kwam binnen. Neen, niet Stefaan. ‘n Jonge knaap kwam binnen. ik schatte hem ongeveer mijn leeftijd, om en bij de zeventien.

“Jij komt voor het verband voor je grootvader, nietwaar,” zei de jonge verkoper, “heb je een ogenblikje ?” “Ja hoor,” zei de jongen. Ik was juist van plan om te zeggen : “Laat mijnheer maar voorgaan,” toen de verkoper de twee soorten jockstraps op de toonbank legde. Ik merkte nauwelijks enig verschil : de lintjes achteraan waren bij het duurste model iets beter gevormd, iets zachter ook qua stof. Voor de rest leken het twee dezelfde slipjes. Ik bekeek ze nogal onaandachtig, want ik voelde me te beschaamd met die jonge knaap erbij.

“Je ziet,” zei de verkoper (als om het nòg erger te maken), “de voorkant bestaat uit tamelijk stevige en rekbare stof, om de penis een zekere ondersteuning te geven ; de achterkant laat de kont volledig vrij, op die twee linten na.” Ik merkte hoe de knaap geïnteresseerd meekeek. “Welke maat heeft mijnheer,” ging de verkoper verder ? “Ik weet het niet,” zei ik.

“Wil je even je jasje opendoen, dan kijk ik even,” zei hij. Ik deed het. Alweer werd mijn onderlichaam op “grootte” geobserveerd, niet alleen door de verkoper, maar ook door die knaap. Ik was vréselijk beschaamd. Ik vond dit alles bijna nog erger, dan het medisch onderzoek zelf· “Een Large, of een Medium misschien, denk ik,” zei de man, “misschien best even passen.” Hij gaf me een medium van het goedkopere én een large van het duurste model, dan kon ik eens vergelijken qua gemak : de voorkant was hetzelfde, maar op de kont voelde het wel iets anders aan. Hij zou eens komen kijken, welke maat ik best nam.

Weer trok ik dus naar het kleedhokje : dit keer was het comfortabeler : houten wanden, met ervoor een gordijn. Terwijl ik naar het hokje stapte, zei hij : “Gelieve uw slipje aan te houden bij het passen, mijnheer.” Ik keek niet om, want ik voelde hoe ik roder kleurde van schaamte. In het kleedhokje was er wel een spiegel, zodat ik dit keer toch niet naar buiten moest, om mezelf te bekijken. Ik trok mijn jasje uit, mijn schoenen én mijn jeans, en trok het slipje over mijn onderbroekje aan.

Terwijl ik in het kleedhokje bezig was, hoorde ik die knaap zeggen : “Ik wist niet dat zulke slipjes bestonden.” “Oh jawel,” zei de man, “ze worden vooral gekocht door sportlui ofwel door homoseksuelen, die het fijn vinden hun blote kont tegen een strakke jeansbroek te voelen wrijven. Vaak ook door masochistische homo’s, die bij het uittrekken van hun broek dan meteen in hun blote kont staan.” Toen ik dat hoorde, zonk ik bijna door de grond van schaamte. Hij was nog maar nauwelijks uitgesproken, of hij trok het gordijn van het kleedhokje open.

Ik stond daar, in mijn slipje voor die wildvreemde knaap, die zich nu wellicht stond af te vragen, of ik een sportman of een flikker was. “Welke maat heb je aan,” vroeg hij ? “De medium,” zei ik. Hij bekeek de voorkant, tastte even in de liesstreek, of het voldoende en toch niet te veel spande, en knikte wat. “Is het om sport te bedrijven, jongeman,” vroeg hij ? Wat een smerige vraag, tegen de achtergrond van zijn commentaar zopas. Ik knikte instemmend.

“Probeer toch eens een large,” zei hij. Gordijn weer dicht· alsof het veel verschil uitmaakte : zopas stond ik toch ook in mijn slipje ten aanschouwen van heel de winkel. Nauwelijks had ik het maatje groter aangetrokken, of het gordijn werd opnieuw weggeschoven. Hij bekeek opnieuw de voorkant, tastte weer de liesstreek af.

“Draai je eens om.” Ik deed het· dat alles terwijl die jonge knaap mij stond te bekijken. Hij tastte even hoe straks de linten achteraan zaten·

“Ja, toch beter,” zei hij. Hypocriet schoof hij het gordijn opnieuw dicht. Ik kleedde me weer aan. “Het is toch wel om te sporten,” vroeg hij nog eens ? “Uiteraard,” loog ik.

“Dan zou ik het duurste model nemen,” zei hij, “die gaan langer mee.” Ik betaalde en ging de winkel uit – vol schaamte. Ook dat pakje stopte ik onder mijn schoolboeken en fietste vlug naar huis.

‘s Avonds op mijn kamer, voorwendend dat ik moest studeren, deed ik de deur op slot, trok die jockstrap nu over mijn blote kont aan, en masturbeerde me uitvoerig, fantaserend over alles wat ik had meegemaakt in de winkel. Dat de winkel vol stond, allemaal jonge kerels, natuurlijk, die me aankeken, terwijl ik helemaal naakt dat slipje paste. De winkelbediende had mij nog intenser aangeraakt, zodat ik onder algemeen publiek een stijve had gekregen, zelfs was klaargekomen. Nadat ik mezelf twee of drie keer had gemolken had, kwam er enige rust over mij.

En ik begon te piekeren : zouden die andere knapen er morgen ook zijn ? Zouden wij daar nog eens (half)naakt met mekaar geconfronteerd worden ? Ik mocht er gewoon niet aan denken. Rond tien uur ging ik slapen, en trok me nog eens af· Zò geil was ik. Ik zorgde er wel voor, dat er geen drupje sperma op de jockstrap terecht kwam, want anders stond ik morgen zeker voor aap, als de arts dat zou merken.

hoofdstuk 5

chapter 42

Mark was quitely eating his breakfast and when he was almost finished he looked at me and said; “Time to get a shower I guess.”

I followed him into the bathroom. Would I see him naked at last? But nothing of that, just outside the shower I was ordered to sit on my knees while he stepped into the shower wearing his briefs. I felt that my dick was ready to explode. He finished and came out with his towel around him.

“Ok, now you”, he said. “Just leave your briefs down here. I already have turned the tap on. You can get yourself wet and wash your hair but otherwise don’t touch anything alright.”

“Hmm, yes Mark.”

“What?”

I looked at him but wasn’t sure what he wanted.

“What do you say now slaveboy?”

“OH yea, Sir Mark.”

“That’s better, now get those briefs off and you have two minutes to shower.”

I turned around and stepped out of my briefs. I opened the door of the shower and felt some splashes of water on my arm. I hestitated.

“Come on go on or do I need to help you?”

“Hmm, no.”

“No what?”

Damn, I had to be carefull he was not looking pleased at all. “No, Sir Mark.”

I stepped under the shower, from the drips I had already felt it was very very cold. I quickly got the shampoo and started to wash my hair and body. My dick and balls didn’t know how fast they could suck into my body. This was really cold.

I finished fast and opened the door of the shower. Mark was waiting there with a towel.

I quickly rubbed myself and got a bit warmer.

“Ok Tom, time to do some exercises this morning don’t you think. I have put some clothes out on the bed, and then I will see you in 5 minutes downstairs.”

Before I could say anything he had turned around and was gone. I walked into the bedroom and looked at the bed and on it was a pair of light green briefs with some drawings on them, together with a white t-shirt and a small pair of sport shorts. I put on the briefs. They were old, probably an old pair from Mark I thought. Then the t-shirt which just reached the top of the briefs and was quite tight. The sport shorts were tight too and my bulge was sticking out quite obviously. Since the shorts were white, it would be possible to see the green briefs through them, especially my buttocks, but since there was no mirror I couldn’t check that out.

“Good, you now look even younger than I do. First we are going to run. I think about thirty minutes or so. I will be about two meters behind you and when you need to change directions I will let you know.”

We stepped outside. It was a beautiful day. I waited till he had closed the door and then we started to run to the right onto a forest path. I didn’t start off very hard as I knew that thirty minutes would be a long run for me.

“Come on a bit faster Tom. I think we definitely need to get you in better condition.”

I upped my tempo a bit. “Yeah that is fine. Now keep that up ok!”

Easier said than done I thought. I had to go a few times right and left but I felt that we were getting further and futher away from the hut.

“Come on, keep it up, don’t slow down.” Mark said after a few minutes.

I was never going to last thirty minutes I thought.

When I started to slow down a bit Mark said. “Maybe you need some extra motivation.”

I looked back, “What?”

“Motivation, you know. To make you run thirty minutes without stopping. Lets say that if you stop or slow down you will have to give me your sport shorts.” I looked back again and almost stopped.

“Go on!” He said, “or are you giving up already?”

I saw him smirk. I looked in front of me and started to speed up again. I knew there was no one down here but I would rather keep my shorts on than run in those small green briefs.

He told me to go right, the path got wider about and fifty meters in front of us I saw a car drive by over a crossing. Damn a road. I had no idea how much time was left but it better be fast I thought as I was starting to breath harder and harder. When I got to the crossing I had to turn right. I quickly looked left to see if there was anyone to be seen.

I tried to keep up my speed but with every step I knew I was starting to slow down. I knew what was coming. I didn’t dare to look around too much. Oh damn my dick started to get hard while a car came towards us. If I had to take my shorts off now that car would see me for sure. My dick got even harder. Suddenly, I startled when Mark whispered softly while he had come up and was running beside me.

“Do you give in Tom, do you want to stop?”

“No, Sir!” I said.

“Well keep up the pace then as you are slowing down.”

I blushed as I knew I had lost the challenge. I stopped and leaned forward resting my hands on my knees. After a short period I looked up.

“Sorry Sir, but I can’t do this yet.”

“I understood that already Boy. Well hand me your shorts then.”

I blushed even more, “Here, beside the road?”

“Yes we will go on for another hundred and fifty meters beside the road and then into the forrest and then back to the hut.”

I let out a sigh and pushed my shorts down. It wasn’t cold and I was still excited so the small green briefs showed my hard dick.

I handed the shorts to Mark.

“Ok start walking now. I think we will leave the running for next time.”

Yeah, now that I had a reason to get out of here as fast as I could he wanted me to walk. Mark got back behind me again. When we got to the next crossing where we would go right, a bicycle came close by us. He had a good view of my front side and I think I heard him whistle when he was just passed me. I had the urge to turn around but didn’t. This was humiliating again but also exciting.

We walked on for about ten minutes and when we got closer to the turn that the path would make. I couldn’t see around it, so I didn’t know if anyone would be coming towards us. I felt that the tension increased again.

“Ok, wait a minute Tom.” Mark said.

When we got closer he said, “You’re going to get another choice. Just after that bend there is a small cafe annex shop. I know they sell some clothing in there, not a lot but some. You have the choice to either walk in there with these ripped up shorts.” He ripped the shorts up that I had worn a moment ago. “You can ask for a new pair of shorts or you can continue to walk like this until we get home. We will end up back at that road we walked beside a moment ago.”

“Oh, hmm, will you go inside with me?” When he had given me the choice I felt that my briefs had gone tight again with my dick on the increase. I knew what I wanted but I had no idea if I would dare to do it.

“NO, you will go in on your own. I will wait outside. If something happens you can always give me a yell. Does this mean you have made your choice Tom?”

“I don’t know. Beside the road is also an option. You said it was quiet down here.”

“Ok, you got a minute to make up your mind. I don’t mind what your choice is, it also says something about how eager you are to become my slave as well.”

Yes if you look at it like that. I let out a deep sigh. I knew what his preference was and I wanted him to be proud of me. I looked at him again. This time his face showed more than Master Mark, it said I love you too Tom. How could I refuse that I thought. Never! I let out a deep sigh and said to him, “OK, I will go inside.”

We walked on and indeed just after the bend, there was a small house with a sign on it to show it was a cafe/shop. In front of it a few bikes were parked up but no cars.

“OK, I’ll wait down here.”

I walked to the door with my ripped up shorts in my hand. When I went to open the door Mark softly shouted. “Hey Tom, turn around for a moment.”

I turned myself around.

“Good, you are definitely showing something. I just wanted to make sure.

That didn’t do a lot of good as I felt that my dick became even harder.

I opened the door. It was not that dark inside. On the right handside there was a small bar and at it were two people sitting down and behind it stood another one. I opened the door a bit futher and saw on the otherside that there was a small shop mostly supermarket stuff but some clothes as well.

I just wanted to close the door behind me when the bartender asked, “Come in, how can I help you?”

“I, Hmm well I have ripped my shorts a moment ago and I cannot go on like this. I saw that this was a shop to, so I hoped you would have something like this, so I can continue my run.”

I felt that blood went to my face again. The two people at the bar turned around to look at me. On their face was some light and I could see they were young, not more then twenty or so. The bartender had sounded young as well. I stepped a bit more inside so that I could see better. I knew what that meant though, as they would see me better as well.

“Hmm yes I think we have something like that.” The bartender said.

He got closer now and in the light I could see he was definitely not that old at all.

“But you might need more, what you are wearing doesn’t look big enough either.” He said with a smile.

“Hmm, well no.”

“Doesn’t matter.” One of the guys at the bar said, “We get those all the time as well.”

“Yeah we do.” The other one said, “We just don’t show it off like that!” He continued laughing.

I think at that point my dick got even harder or at least I felt how it pushed against the small green briefs even more.

“I think he enjoyes it to show it off like that!” The same guy said.

“Walk with me.” The bartender said. “I think I can help you with that.”

He hesitated a moment, like he wanted to say something more but then walked towards the shop side of the area.

“I have some white shorts down here. Maybe just your size. Try them on.”

I took them from him and then stepped into them. They were tight but they fitted.

“You better be carefull that this one doesn’t rip as well.” One of the guys said again. It looked like they enjoyed it. He was right, if I bent forward I am sure it would rip as it was pretty tight.

“Ok, that is twenty dollars then.” The bartender said.

Damn I thought, I haven’t got any money with me nor had I thought about that when I came in. I looked at him.

“Hmm, no money with you then?”

“No, sorry, can I come back in a moment?”

“Are you close by then?” He asked.

“Yes in a hut not more then twenty minutes or so from here.”

“Oh, the hut of old Karl, that is fine I can put it on his tab.”

I was not sure if that was a good idea but I couldn’t think of anything else.

“Would you like something to drink?” The one guy asked again.

I blushed a bit and said, “No I need to go on.”

“Ashame.” He said with a smile. “Let me know when you go walking again next time!” He said smiling.

I didn’t answer but closed the door behind me as fast as I could.

When I got to Mark he said, “Looking good Tom. Maybe even better than the other ones. This is a see through one!” He laughed.

I looked down and I saw that he was right. I didn’t see that inside.

“Any problems inside?” He asked.

“No not really. Only that I didn’t have any money with me and it was put on the bill from someone that is named Karl.”

He laughed now.  “Yeah I wondered about how you would solve that. But no problem that is my granddad. I just need to make sure I tell him, otherwise I might get questions through my parents.”

“Sorry I Didn’t know what else to do.”

“Doesn’t matter. Although he might have asked for something else in return!”

I blushed even more now.

“AH, did he make a remark like that?”

“No, but one of his customers did.”

“Good, the better for the humiliation. Well just a bit further and then we are back at the hut.”

We walked on and we were a lot closer than I thought. I remembered Mark’s words when we arrived.

“Hey Mark, you said we would walk beside that road again.”

He smiled, “This is shorter and now with shorts on its better, otherwise we would have done the road.”

The remainder of the afternoon I was only allowed my green briefs on and nothing more. Mark made sure I was kept hard most of the time. He was sweet but strict. A dream come true I thought. Around five o’clock I was allowed to have a warm shower. He had put some clothes on the bed again. A tight white t-shirt with a pair of dark blue jeans. A tight fitting one as well and for underneath he had chosen the Bike yellow jockstrap. He must have thought this through, because I didn’t bring all these clothes with me.

“You ready to go?” He asked.

“Yes Sir Mark.”

“Fine, for the rest of the evening it is just Mark again ok?”

“Good Mark. You are sure you will introduce me as your boyfriend?”

“Yes I will stick with that ok?”

“It is not my family so I don’t care.”

He showed me how to get there. Just outside the bigger town close by he directed me to a lane. A big house was at the end of it and in front of it there were already several cars. I parked and followed Mark to the front door.

The door opened, “Hey Mark, good you are here.”

“Granddad, your here!”

“Yeah you know me and without me there is no party.”

“Nice, it has been too long since I have seen you. You hardly have visited us lately.”

“Oh well too busy with stuff.” He answered.  “I see you brought a friend with you.”

“Yes this is Tom.” Mark said.

I stepped forward and Karl gave me a hand. He looked direct into my eyes. I couldn’t keep his gaze for some reason as I felt intimidated by him.

“Oh, sweet.” He said. “I am Mark’s granddad. Nice to meet you. Just call me Karl, ok?”

“Yes, Sir!” I replied.

“I think we need to talk later Mark. You are full of surprises today.” He said.

I saw that Mark blushed a bit, “Ah, if you think so.”

“Yeah I think so. I suspect there are a few things we should talk about.

“Well, he is my friend that I am in love with.” Mark said in a challenging voice.

“I had noticed that Mark.” He replied calmly.

“Do you disapprove of that Grandad?”

“No, not at all Mark, but you know what it is I mean. Come around to the study in an hours time ok.”

I looked surprised at Mark but didn’t get a chance to answer because Karl continued with, “Your nephew is in the livingroom. Have fun.”

chapter 43

hoofdstuk 43

Ik volgende Mark de kamer in.  Ik zag dat hij doorliep naar iemand op de bank. Ik keek rond en zag dat er 4 meisjes en 6 jongens aanwezig waren.

“hé Mark, leuk dat je er bent. We gaan er een leuk feestje van maken vanavond”.

“Ja, dank je voor de uitnodiging Arnold”.

“En, hé je hebt iemand meegebracht”.

“Ja, ik hoop dat je dat niet erg vindt maar zo alleen in de hut het hele weekend is ook niets aan”.

Ik zag Arnold maar ook de jongen die naast hem zat mij aankijken en dan weer naar Mark.

Hij lachte wat en zei “Ja altijd gezelliger met zijn tweeën. He allemaal dit is Mark en….. “ Hij keek mij nu aan “ Tom “ zei ik zacht en stapte naar voren om hem een hand te geven.

“en Tom” zei Arnold wat harder.

Er werd geknikt en welkom geheten door de rest.

“Hmm als je iets te drinken wilt daar staat bier en anders spul”.

Ik volgde Mark en daarna liep hij terug naar Arnold. Bij praten dacht ik. Ik ging voor het raam staan en keek de tuin in. Mooi huis dacht ik mooie tuin. Maar terwijl moest ik ook wel even denken aan wat de grootvader van mark gezegd had. Ik had nog geen kans gehad om met Mark er over te praten maar wie weet zo dadelijk wel. Blijkbaar had zijn grootvader iets gevoeld. Ik voelde me onrustig er door. Blijkbaar vond die het niet erg maar toch er kon nu weer van alles gebeuren vanavond en ik wist niet zeker of ik daar wel behoefte aan had.

Ik liet mijn gedachten nog even gaan over de aanwezige. Zeker geen onknap groepje al met al dacht ik met een lach. Ik keek om en zag dat Mark met Arnold in gesprek was. De jongen die naast Arnold zat was daar niet meer.

“He Tom, niet zo leuk als je niemand kent zo’n feestje”.

Het was de jongen die naast Arnold had gezeten “nee, maar dat geeft niet. Ik ben hier voor Mark dus”.

Hij lachte, “wel leuk dat je er bent, mijn naam is John”.

“John, ik ben Tom”.

“ja dat begreep ik”

“Ken je Arnold al lang” vroeg ik hem.

“Al bijna 10 jaar. Is echt mijn beste vriend. En jij Mark”.

“Een aantal weken nu”.

Oh zei hij maar hij vroeg niet verder.

We praten nog wat over koetjes en kalfjes. We pakte nog een tweede flesje bier en hij liet me min of meer achter bij twee meisjes die al een tijdje hadden staan kijken naar ons. Ik voelde me iets meer op mijn gemak. Na ook mijn derde en vierde flesje op was en ik zo wat met iedereen wel even kort kennis gemaakt had was ik met een nieuw flesje bier het terras op gelopen. Het was niet warm maar ook niet echt koud.

Ik had Mark niet gezien dus ik had het idee dat hij met zijn grootvader in gesprek was.

“He Tom, sorry maar ik moest eerst even met Mark bijpraten, was te lang geleden dat ik hem gezien had”, zie Arnold toen hij naast me op het terras verscheen.

“Geeft niet” zei ik.

“Ik zag dat John even met je gepraat had dus ik wist dat je niet allen was. Altijd toch vreemd op een feestje waar je zo goed als niemand kent”.

“Oh, dat valt wel mee, iedereen is vriendelijk dus”.

“Ja, Mark is echt gegroeid de laatste anderhalf jaar. Maar toch was ik wel enigszins verrast door jou Tom. Je bent duidelijk ouder dan Mark”.

Ik keep hem aan. Wist hij het nu of niet. Was hij aan het vissen of had Mark het hem verteld. Dit werd lastig.

“Hoe bedoel je Arnold” vroeg ik hem dus maar.

“Wel jullie kennen elkaar niet van school en ondanks dat Mark het nog nooit over je gehad heeft voordien verteld hij nu behoorlijk veel over je. Maar toch houd hij nog iets achter, ….” Hij liet die in de lucht hangen duidelijk verwachting van mij dat ik iets zou zeggen nu.

“Hm, blijkbaar is er echt meer. Ik moet dan maar wat gaan gokken is het niet”.

Ik lachte nu maar wat en zei: “Ik weet niet waar je naar op zoek bent Arnold”.

“Oh, dat weet jij best Tommetje. Jij bent duidelijk meer dan alleen een vriend voor Mark. Dat maakt mij niet uit ja. Toen ik zojuist van Mark begreep dat grootvader met hem wilde praten wist ik genoeg”.

“Jij hebt er geen problemen mee dan Arnold” vroeg ik aan hem.

“Nee, hoor je hebt al gesproken met John begreep ik. We zijn niets voor niets Beste vrienden” zei hij terwijl hij nadruk legde op Beste.

“Ah, op die manier”.

“Niet permanent of zoals jij en Mark maar wel lekker van tijd tot tijd” glunderde Arnold nu.

“Ja, leuke knul om te zien John” zei ik nu maar bekende wat er ongesproken al gezegd was.

“Maar even terug naar mijn vraag, je bent toch echt ouder dan Mark, dat klopt toch hé”.

“Ja, helemaal bijna 5 jaar zelfs”.

“Oh, dat is veel”.

“Dat zei ik ook maar Mark bleef maar aandragen dat het verschil tussen 27 en 32 lang niet zo veel meer is dan en daar moest ik hem ook wel weer gelijk in geven”.

“Weten zijn ouders het ook van jullie twee”

“Hm ja, zijn vader en broer in ieder geval. Zijn moeder weet ik niet echt”.

“Ah, Peter, wel dat is lang geleden dat ik die gezien heb. Wij gaan niet vaak bij Mark op bezoek namelijk, zijn moeder, wel misschien is het maar goed dat je die nog niet zo goed kent dan”.

“Maar misschien kunnen we straks nog even wat bij praten als iedereen weg is. John blijft slapen namelijk”.

“Klinkt goed, we hoeven niet vroeg terug en het is maar een klein stukje rijden”.

“He, jij hebt alcohol op, Mark niet zeker”.

“Nee, hij mag officieel nog niet rijden maar hij kan het wel dus hij zou vanavond terug rijden is de afspraak”.

“Ah, lekker, wel misschien kun je iets anders doen voor mij. Kun je Joshua even aflossen daar bij de muziek. Als jij dat voor een half uurtje kunt doen dan kan ik even bij praten met hem”.

“Ja is prima. Heb je nog voorkeuren”.

“Nee, alles is mijn muziek dus je kunt wat mij betreft niets verkeerds doen. Zorg alleen dat je het wat afwisselt ok”.

“Is prima”.

Ik liep naar Joshua en gaf aan dat ik hem even zou aflossen. Hij keek enigszins verbaasd en ik weet niet of hij blij was. Hij legde me kort uit hoe het werkte en draaide zich daarna om maar bleef even staan alvorens naar de bar toe te lopen. Hij had niet veel gezegd, rare gast dacht ik.

((In de tussentijd in de studeerkamer))) verteld door Mark.

“He Mark kom binnen” Karl zei toen hij Mark aarzelend bij de deur dag staan.

“Wilt u dat ik de deur sluit”

“Ja doe maar even. Ik denk dat dit nog niet voor alle oren bestemd is”.

“Hm, nee denk van niet”.

Ik ging in een stoel recht tegenover hem zitten. Ik keek hem aan maar zei niets. Ik had mijn vader wel eens horen zeggen dat zijn vader een toffe gast was maar ook dat hij je graag van je stuk bracht. Wel niet vandaag niet hier dacht ik.

Ik bleef hem aankijken. Langzaam begon een lach op zijn gezicht te vormen. “Net als je vader eigenwijs en sterke wil. Prima. Ik dacht even met Peter dat dat uit de familie zou verdwijnen”.

Ik keek hem niet begrijpend aan.

“Ondanks dat ik niet vaak bij jullie langs kom heb ik nog wel regelmatig contact met je vader. Laat maar zeggen dat ik van Peter een en ander af weet. Hij is zelfs een weekend bij mij in de hut geweest. Dat maakte hem wel een en ander duidelijk. Volgens mij heeft hij zichzelf aardig gevonden de laatste tijd”.

Nog steeds niet begrijpend keek ik hem aan.

“Doe niet zo onschuldig Mark. Jij weet precies waar ik het over heb”.

Ik bloosde nu. “ Goed, dat helpt. Ik heb een paar keer goed woorden gehad met je moeder en vandaar dat ik niet meer langs kom. Ik respecteer je vaders wens daarin ook al steun ik hem niet. Ik had graag meer van Peter en jou de laatste jaren willen zien”.

Ah, dat begon een en ander duidelijk te maken. Ik had me altijd afgevraagd waarom we hem de laatste jaren bijna niet gezien hadden.

“Wel misschien verandert dat vanaf nu af aan dan wel”.

“Hoe bedoel je Mark”.

“Wel moeder is niet zo vaak meer thuis, als ik eerlijk ben denk ik dat ze snel zullen scheiden”.

Hij glimlachte nu weer. “Pienter ventje ben jij hé. Ik had al tegen je vader verteld dat hij jullie niet moest onderschatten”.

“U weet ervan”.

“Ja, maar even terug naar jou Mark. Je bent dus homo”.

Hij wond er zeker geen doekjes om en kwam er mee recht voor zijn raap.

“Ja dat klopt. Toch problemen daarmee dan opa”.

“Nee, zoals gezegd ik weet van Peter. En om eerlijk te zijn had ik een weddenschap met Arnold gedaan maar blijkbaar heb ik die verloren”.

“Oh, ja, je vader had over jou namelijk nog niets verteld maar Arnold heeft altijd geroepen dat jij ook homo zou zijn en daarover hadden we gewed omdat ik dacht dat je meer op je vader zou lijken”.

Ik snapte de verwijzing naar mijn vader niet. “Hoe bedoelt u”.

“Wel, houden van vrouwen maar echt wel de broek aan hebben thuis. Niet net zoals de meeste mannen”.

Ik keek hem aan, bedoelde hij niet echt wat ik dacht dat hij bedoelde. Ja hij speelde wel eens met Peter maar dat was meer om hem in lijn te houden dan iets anders. Peter had dat nodig.

“Je moet echt eens een goed gesprek hebben met je vader Mark. Zei hij nu.

“U bedoelt dat dat met Peter meer is dan alleen noodzaak”.

“Oh ja noodzakelijk voor Peter, maar ik denk dat je vader er meer plezier uit haalt dan dat jij denkt”.

“Ah, met moeder” zei ik aarzelend.

“Dat weet ik niet maar ik heb toen hij jonger was een hele groep met meiden/vrouwen voorbij zien komen en die vielen echt op hem om meer dan een reden zo gezegd”.

Ik keek hem aan. Mijn vader, een meester. Ik werd even stil. Ja ik had mijn vader altijd wel verteld wat er speelde maar hij nooit echt aan mij wat hij er van vond. Blijkbaar was het voor hem zo gewoon dat hij dat even gemist had om te vertellen.

“Ik denk dat als ik binnenkort weer in de stad van je ben eens langskom voor een goed gesprek”.

“Hm, u zei dat u daar bijna nooit komt”.

“Oh regelmatig. Ik heb er aardig wat vrienden, zelfs een aantal van jou leeftijd die wel dezelfde soort interesses hebben”.

Er was nu geen weg meer terug. Hij had het over meer dan homo zijn. “Oh, u bent daarmee bekend” zei ik een beetje naïef.

“Jij weet precies wat ik bedoel Mark. Ben eerlijk tegen mij ja. Tom jou vriendje ja, dat zeker maar tegelijkertijd druipt het slaaf zijn van hem af. Dat betekend dat jij zijn meester wil zijn of wordt. Ik weet niet precies hoe ver jij bent maar Tom herkende mij voor wat ik ben. Een meester en gaf me dat respect direct. Dus zeg het maar Mark. Wil jij zijn meester zijn”.

Ik lachte nu wat en zei simpel “Ben ik al”.

“Prima, dat geeft vertrouwen voor de toekomst. Tom kan namelijk niet zonder die moet wel snap je”.

“Hm, “ zei ik want om eerlijk te zijn begreep ik dat nu niet.

“Tom, moet iemand dienen. Hij kan diep van iemand houden maar daarnaast blijft het slaaf zijn iets dat altijd mee zal spelen. Als jij hem dat naast je liefde kunt geven dan is dat des te beter”.

“Oh op die manier” Ik bloosde nu weer.

“Jij houdt toch van hem niet dan”.

“Ja, meer dan u kunt voorstellen”.

“Goed ik ben blij dat we dat hebben kunnen ophelderen dan. Ik hou niet van geheimen. Oh daar zal ik binnen kort nog eens even met je vader over hebben. Ik ben over 2 weken voor een weekend in de buurt dus dat is een ideaal moment. Mocht je trouwens vragen hebben, ergens mee zitten. Mocht je Tom niet helemaal begrijpen of wat dan ook dan ben ik er altijd voor je ja. Ook voor Tom”.

“Dankje Opa. Dit is echt onverwacht maar wel leuk”.

“Ja dat dacht ik al. Mocht je met meesters van je eigen leeftijd willen praten dan laat maar weten. Ik breng je dan wel met die in contact. Zijn leuke jongens maar ook nog zoekende en lerende”.

“Graag, zou Tom ook wel leuk vinden denk ik”.

“Ok, wel vertel eens wat voor slaaf is Tom”.

Nog een hele tijd vertelde ik hem hoe we elkaar ontmoet hadden. De indruk die hij op mij gemaakt had en uiteindelijk de vraag die ik gesteld had of hij mijn vriend wilde worden. Hij stelde wat vragen maar al met al was hij erg bemoedigend en open.

“Goed, ik heb je hier al te lang gehouden. Ga terug naar het feest ik zie je aan het eind van de avond nog wel, als iedereen weg is. Ik denk dat Joshua voor een verrassing komt te staan”.

De DJ dacht ik. Maar voordat ik nog een andere vraag kon stellen duwde hij mij de studeerkamer uit terug naar de rest.

Ik zag dat Joshua niet meer bij de geluidsinstallatie stond maar dat Tom daar nu stond. Ik lachte verrassend naar hem en kreeg een grote glimlach terug. Die had het naar zijn zin. Een van de meiden stond bij hem te praten. Ik zag dat Arnold en John samen op de bank zitten met een van de andere meiden.

“He ruimte genoeg om te dansen wie heeft er zin in” zei ik. Al snel stond iedereen te dansen waarbij we aangemoedigd werden door Tom.

De avond ging snel voorbij. Ik sprak weinig met Tom. Hij werd bezig gehouden door vooral Arnold en zijn vrienden. Af en toe gaven we elkaar een glimlach en sprongen de bubbels in mijn buik weer op. Ik hield zo veel van hem.

Toen Karl de kamer in kwam was het blijkbaar het tijdstip voor de rest om te gaan. Alleen Joshua die zijn plaats bij de muziek weer had ingenomen, John, Arnold en wij tweeën bleven achter.

“Goed, wil je dat ik blijf Arnold” vroeg Karl.

“Ja, lijkt mij van wel. Ik heb daar geen problemen mee. Kunt u gelijk zien wat er gebeurt als u een weddenschap verliest”.

Tom stond nu naast me en keek mij aan.

“Waar gaat dit over”fluisterde hij naar mij.

“Ze hadden gewed. Arnold dacht al wel dat ik homo zou zijn. Karl had aangegeven van niet”.

“Oh, ok vandaar. Weet jij wat de inzet was”.

“Nee, dat weet ik niet”.

(We gaan hiervandaan weer terug naar Tom als verteller van het verhaal)

Ik had nog niet echt kans gezien om met Mark bij te praten over wat er in de studeerkamer gebeurd was. Ook had ik Joshua goed in de gaten gehouden en hij bleef zich een beetje afzijdig houden. Ik kreeg daar de kans niet toe. Arnold en John hadden het zich voorgenomen om mij en Mark bezig te houden dat was al wel duidelijk geweest.

“Joshua, sorry maar ik heb de weddenschap verloren”, zei Karl terwijl hij naar Joshua toe liep. Deze tilde zijn hoofd op en keer Karl aan. Daarbij bijna smekend. “Je weet dat dit is wat je wilt dus heb daar nu vertrouwen in. Daarnaast ken ik Arnold goed genoeg. Er gebeurt niets vanavond waar je niet mee zou instemmen ok”.

“He mark “ zei ik fluisterend.

“Ja, blijkbaar, verrassend” zei hij lachend terug.

Langzaam begon ik het gedrag van Joshua een beetje te begrijpen. Hij was ook gast maar kende blijkbaar verder ook niet echt een van de andere.

“Voor Mark, Tom en John even ter verduidelijking. De inzet van de weddenschap was dat Joshua voor een uur slaaf zou zijn van Arnold. Normaal gesproken is hij van mij. Hij is nog in opleiding maar biedt veel potentie. Een situatie als deze, waarin hij rond leeftijdsgenoten opdrachten moet uitvoeren is net iets waar hij aan toe is. Dus ga maar bij Arnold staan”.

Joshua ging schoorvoetend naast Arnold staan, met zijn gezicht eerbieding naar beneden kijkend.

“Prima, dank u opa. Misschien bedenkt u zich een volgende keer. Want ja ik zal wel zorgen dat Joshua dit zich zal herinneren”.

Ik zag Karl even bezorgd kijken, er verscheen dan vervolgens toch een glimlach op zijn gezicht.

“Hm, Arnold dat andere weddenschap die we hadden”.

Ik zag Arnold nu verschrikt naar mij en Mark kijken. “U bedoelt toch niet dat Mark en Tom ook nog..” Hij viel stil. Hij keek Mark aan. “Mark ben jij Tom zijn meester”.

Mark glimlachte nu. “Ja dat klopt Arnold”.

“Verdomme” hoorde ik John zeggen.

“Ik denk dat het we een leuk uurtje gaan krijgen doe je mee Mark” zei Karl.

Ik zag de reactie van Mark niet want die was blijkbaar heel snel.

“Ok, allemaal kleren uit, ondergoed mag aanblijven”.

Shit dacht ik daar had ik niet opgerekend.

Hoofdstuk 44

hoofdstuk 3

Het Medisch Onderzoek (deel 3)

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar  hem door hier te klikken

De brief aan mijn ouders gericht, gaf ik hen ongeopend natuurlijk af, in de hoop dat er niets over mijn eventuele “geaardheid” zou instaan. Ik bleef er in elk geval bij, toen ze de envelop openden – ze reageerden niet eigenaardig. Integendeel : ik was perfect gezond. Een zucht van verlichting liep door heel mijn lichaam. Ik knikte lachend : “Dat dacht ik wel – als je mij bekijkt, wat zou er met mìj kùnnen haperen ?” Ik haastte me wel naar mijn kamer, om de bijgevoegde brief, aan mezelf persoonlijk gericht, te lezen.

Op mijn kamer gekomen, eindelijk alleen, rukte ik de envelop open. Wat zou erin staan ? Ik werd overmorgen verwacht omstreeks 19u. Dat was dus een normale afspraak met een arts, maar er stond nog meer in : ik werd verwacht mij aan te bieden in sportkledij – tussen haakjes stond erbij, dat het een makkelijk excuus naar mijn ouders toe vormde : ik ging met enkele vrienden wat sport bedrijven. Maar het werd verder uitgelegd : sportkledij betekende alvast een trainingspak om thuis te vertrekken, met daaronder een singlet met bijhorende short, liefst een runningshort, of minstens het kleinste witte sportbroekje van een zo dun mogelijke stof, dat ik bezat (bermuda was verboden – stond er uitdrukkelijk bij!) – een short zònder binnenslipje, als ik dat niét vond, was het strikt verboden een onderbroekje of slipje te dragen. Indien wél mogelijk, moest ik onder dat shortje een jockstrap dragen : zo’n slipje bedoeld voor sportlui, waarbij de billen eigenlijk compleet naakt zijn alleen twee dunne streepjes stof hielden het slipje aan de kontzijde op zijn plaats. Indien niét, moest ik een jockstrap meebrengen in een sporttas, samen met een zwemslipje – zéker géén zwemshort of -bemuda ! Daarnaast moest ik ook een handdoek én douchegel meebrengen.

Dat was nogal veeleisend, vond ik. Een jockstrap had ik niét : had er ook nooit mee in onze klasgroep durven verschijnen bij het omkleden voor de sportles : stel je voor· met je billen helemaal blòòt voor al die andere knapen staan. Een runningshort had ik evenmin, alleen enkele gewone sportbroekjes, een beetje universeel te dragen voor àlle sporten. Wat moest ik doen ? Een wit shortje had ik ook al niet. Hij ging er gewoon vanuit, dat iedereen toch wel een of ander wit shortje had, dan nog van dunne stof, en dan nog miniem : een gewone tennisbroek, zou dus ook wel niet goed zijn, dacht ik bij mezelf. Kon het turnbroekje van de sportlessen op school voor een runningshort doorgaan ? Het was wel een (tamelijk sexy) héél kort shortje, knalrood én zonder binnenslipje, maar de lopers die ik op t.v. al gezien had, droegen toch een ander lopersshortje : heel diep uitgesneden aan de zijkanten, met zeer wijd openwaaiende pijpjes ; maar vermoedelijk zouden die allemaal wel een binnenslipje hebben. Ik had nog enkele andere sportbroekjes, maar ook die voldeden niet aan de eisen van die dokter : geen enkel was wit, en echte runningshortjes waren het ook niet. De zwembermuda’s of -shorts beantwoordden ook niet aan de voorschriften : want die hadden allemaal een binnenslip én waren trouwens véél te lang.

Ik zou dus hoe dan ook in onkosten moeten komen voor dat “bijkomende onderzoek”. Ik overlegde bij mezelf of ik dat alles met mijn zakgeld zou betalen, dan wel of ik gewoon thuis in zekere zin “open kaart” zou spelen, door te zeggen, dat ik dat nodig had, omdat we met enkele vrienden regelmatig wilden gaan lopen ‘s avonds. Maar als ik dat dan maar één keer (m.n. op de avond van het onderzoek) zou doen, zouden ze het niet kunnen appreciëren denk ik : al dat geld uitgeven voor één keer. Trouwens een jockstrap kon ik helemaal niet verantwoorden· Ik besloot dus maar om ‘s andrendaags na school vlug die inkopen te gaan doen, die in mijn boekentas mijn kamer binnen te smokkelen, en er te verbergen – zeker de jockstrap. Dat shortje en singlet zou mijn moeder niet opvallen : wellicht wist zij niet exact welke sportbroekjes of -outfits ik had.

Wat ook een probleem was : wat zou ik kopen ? Een runningshort ? Maar dat bestond vermoede-lijk niet zonder binnenslip· Dus op het ogen-blik dat de dokter zou zeggen : “Kleed je maar uit, alleen je onderbroekje aanhouden.”, zou mijn onderlichaam helemaal naakt zijn. Om geen risico te nemen, zou ik misschien best een lopersbroekje én een gewone witte korte short kopen. Dan kon ik overmorgen nog altijd kiezen wat ik zou aantrekken.

Inkopen op bevel : de runningshort

‘s Andrendaags na schooltijd fietste ik dadelijk naar de winkelstraten in onze stad? Eerst een sportwinkel. Ik had al mijn opgespaard zakgeld meegenomen : ik zou die nieuwste CD van mijn favoriete groep nu nog wel enkele maanden moeten uitstellen. Dat was eigenlijk een “straf” vond ik, die de dokter mij oplegde, al was hij zich daar niet van bewust. Achter de toonbank stond een héél knappe, zwartharige jongeman, van een jaar of vijfentwintig, schatte ik. Omdat dit eigenlijk een “gedwongen” aankoop was, voelde ik mij wat verlegen om het gewenste artikel te bestellen. “Mijnheer,” zei hij· “Euh, een loperspak,” zei ik (om het woord short te moeten ontwijken). “Wat wilt u precies, mijnheer,” vroeg hij. “Wat heeft u,” vroeg ik nog iets onzekerder. “Wel er zijn pakken, gemaakt met een elastische broek, waaraan het shirt verbonden is – één geheel dus ; dat wordt vaak gedragen door mensen die triathlon doen. Dat hebben we in bermuda-model met singlet, of een lange broek met shirt met lange mouwen. Het bermudamodel is wel meest genomen, omdat je dat ook kunt aantrekken voor fitness of aerobic,” zei de knaap. “Heeft u nog andere modellen,” vroeg ik ? “Ja, natuurlijk,” antwoordde hij, “u wilt wellicht zo’n heel klein, zeer los en dun shortje, een “runningshort” zoals wij dat noemen ?” Ik knikte. “Is het om te lopen,” vroeg hij. Het leek wel alsof hij wist, waarvoor ik dit kocht. Uiteraard was het niét om te lopen. Maar dat kon ik toch niet zeggen, dus knikte ik maar. Hij nam er één van het rek, en legde het op de toonbank. Het was een knalrood shortje. “Alle modellen zijn ongeveer hetzelfde, ziet u” ging hij verder, “diepe zijsplitjes, zodat de stof niet te veel stoort bij het bewegen van de dijen. Daarom zijn de pijpjes ook bijzonder wijd en kort. En er zit een binnenslipje in. Er is wel wat verschil tussen de merken : het ene merk heeft de zijsplitjes tot bijna tegen de elastiek, het andere is wat minder diep uitgesneden aan de zijkant. Maar globaal genomen lijken ze sterk op mekaar. Wilt u er eens eentje passen,” vroeg hij ? Ik knikte, hoewel ik wist dat het niét goed was : er zat een binnenslipje in.

Ik durfde niet direct vragen of er ook modelletjes zònder binnenslipje bestonden· “Welke kleur had u graag gehad ?” Tja, daar vroeg hij me wat – moest dat lopersbroekje òòk wit zijn, of mocht het gekleurd zijn ? Zeker spelen ? “Hebt u een wit,” vroeg ik ? “Dat moet ik eens nakijken,” zei hij, “want dat is niet vaak gevraagd. Maar past u misschien eerst een ander kleur, dan ga ik eens in de voorraadkamer kijken.” Ik knikte. “Welke maat hebt u ?” Ik wist het niet. “Til even je jas op, dat ik je broek kan zien,” zei hij. Ik deed het. Het voelde raar aan : die knappe kerel die naar mijn broek (gulp ?) stond te kijken, om de maat te schatten. “Een vijf zal goed zijn.” Hij gaf me de rode short die op de toonbank lag, want dat was een nummertje vijf. Terwijl ik wat bedremmeld naar de kleedkamer stapte (nou kleedkamer : er werd alleen een gordijn om me heen getrokken· en er was niet eens een spiegel binnen dat “hokje”) riep hij me nog na : “Voor het passen wel je slipje aanhouden, mijnheer.” Ik hoorde hem weggaan. Vlug deed ik mijn jas , mijn schoenen en mijn jeans uit, en trok het shortje aan.

Om eerlijk te zijn : het voelde wel geil aan, zo’n héél miniem shortje rond je kont te voelen. Ik stapte van achter het gordijn, om mezelf even in de spiegel te kunnen bekijken. Da’s een geil gezicht : als ik mijn trui niet optilde, leek het alsof ik geen broekje aanhad. Ik trok dus mijn trui uit, en stond daar in een polotruitje en dat minieme shortje. Ik ging even door de knieën, om te zien of het ruim genoeg was. Mijn dijen leken wel dìkker, vond ik, met zo’n klein en bijzonder kort shortje. Maar goed· een “runningshort” stond er. En dàt had ik nu aan. De zijsplitjes waren niet tot tegen de elastiek, zodat er nog kortere modellen waren. Het beviel me wel. Alleen die binnenslip zat me nog dwars. Omdat ik het nogal geil vond, trok ik het shortje nog iets hoger op, zodat je duidelijk de uitstulping van mijn pik kon zien.

Net op dàt moment moest hij natuurlijk binnenkomen. “Je moet het wel niet zò hoog optrekken, mijnheer,” zei hij en kwam naar me toen, om het broekje op de juiste hoogte te brengen. Hij bekeek me vooraan en achteraan, gleed met zijn handen over mijn kontje, raakte even de bovenkant van mijn dijen aan en zei : “Het zit als gegoten, vind ik, mijnheer.” Een rilling ging door me heen, toen hij me zo aanraakte. “Ik heb nog twee zulke witte shortjes liggen,” zei hij, “maar ze zijn van een ander merk, en ik heb slechts nog de maten vier en zes · maar misschien pa-sen die ook – een ander merk kan wel een beetje van maat verschillen. Past u ze maar eens.”