hoofdstuk 9

Het Medisch Onderzoek (deel 9)

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar    hem door hier te klikken

Woensdag

Toen ik opstond keek ik dadelijk uit het raam. Oef. het beloofde een stralende dag te worden. Ik besloot dus maar te “gehoorzamen” en een bermuda aan te trekken : een op de knieën afgeknipte jeansbroek, wat rafelig, wat een sportieve, nonchalante indruk maakte. Alsof ik uit eigen beweging die short aangetrokken had.

Eerste hindernis : de ontbijttafel. Reactie van de ouders ? Dat viel nogal mee. “Wat nu,” zei mijn vader, “vakantiedag ?” “Tja,” loog ik, “het is zo warm in de klaslokalen· ik zal maar een bermuda aantrekken om naar school te gaan.” “Zou je dan niet beter een iets deftiger bermuda aandoen,” vroeg mijn moeder bezorgd ? Zo – de eerste hindernis was overwonnen. Hier was géén achterdocht. Nu nog de tweede : op school aankomen. Het begin was het moeilijkste. Zo verschijnen. Daarna zou alles wel vanzelf gaan.

Wat nerveus fietste ik naar school. Op de speelplaats zag ik Stefan weer gesticulerend praten in een klein groepje. Zodra hij me opmerkte, verscheen een grote grijnzende lach op zijn mond. Hij knikte me goedkeurend toe – ik vreesde dat men deze “goedkeuring” zou opgemerkt hebben, maar uit niets bleek dat. Gelukkig maar. Terwijl ik naar de fietskelder fietste, hoorde ik hier en daar gefluit achter mij, alsof men naar een meid floot.

In de fietskelder hield Johan mij tegen : “Je ziet er sexy uit, kerel,” grijnsde hij, “doe je dat voor je “vriendje” ? Heeft Hìj je dat bevolen ?” Ik kleurde hoogrood, waaruit wel moest bljken dat hij nagels met koppen sloeg, maar natuurlijk ontkende ik dat het zo wàs. Wat zou je zelf gedaan hebben ?

Ik ondervond in klas nog wel wat spottende lachjes, maar meer niet. Stefan zei me, zodra hij naast me plaats nam op de bank : “Flink zo ! Dat is pas moedig én gehoorzaam, vriendje.” Meer niet. Toen kwam de sportles. We moesten ons dus weer tijdens de speeltijd omkleden. Even was ik weer slachtoffer van wat spot, maar erg was het niet. Enkele klasmakkers kletsten mij op de blote kuiten – maar ik had de indruk dat het eerder uit sympathie was, dan eigenlijk om mij te vernederen of uit te lachen. We kleedden ons om voor het zwemmen. Hoewel ik het anders niet zo leuk vond om in onze kleine turnbroekje op de speelplaats te moeten lopen, vond ik het nu een uurtje “pauze” van de vernedering : héél de klas zou nu immers een uur lang in korte broek en blote benen moéten lopen. En niet alleen ik. Het viel me wel op dat Stefan zich uiterst langzaam omkleedde deze week, en bovendien dat hij mij bijzonder goed in de gaten hield. Maar ik stelde me er geen vragen bij : hij zou wel opgewonden zijn door het feit dat ik op zijn bevel in korte broek op school verschenen was, als enige dan nog van de klas. Stefan kwam iets later dan ikzelf uit de sportruimte van de school.

In de omkleedruimte van de badinstelling kwam hij naast me staan. Zodra ik in m’n nakie stond, leunde hij naar mij over, en fluisterde mij héél zacht toe : “Ik heb woord gehouden, vriendje, een bermuda is géén korte broek had ik toch gezegd gisteren, nietwaar ? Een fijne dag nog !!!” Nu pas begon ik ongerust te worden. Héél de zwemles maakte ik me zorgen : zou hij echt mijn bermuda weggenomen hebben ? Elke keer hij de kans had om achter mij aan te schuiven voordat we een nieuw baantje moesten trekken (we moesten nl. na elk baantje te voet terugkeren naar de andere kant en dan weer springen enz.) deed hij dat, en fluisterde mij toe : “Vriendje, bereid je maar voor.” en streelde even – hopelijk voor de anderen onmerkbaar – over mijn kont. De zwemles scheen ùren te duren, doordat ik in spanning was.

hoofdstuk 10

hoofdstuk 8

Het Medisch Onderzoek (deel 8)

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar    hem door hier te klikken

 

‘s Andrendaags – de rest van de week

‘s Andrendaags vertrok ik zenuwachtig naar school. Je wist maar nooit wat Stefan, Dirk of Johan zouden uithalen. Als zij mij zouden “verraden” bij de rest van de klas/school, zouden ze natuurlijk ook zichzelf verklappen. Maar misschien maakten zij daar niet zo’n zaak van dat “men” wist dat zij flikker waren, zodat zij er wél open en bloot over zouden spreken. Het zou mij wel wat verwonderen, want tenslotte staat de wereld niet zo open voor alternatieve seks – en zeker niet voor flikkers. Maar je mocht in het leven geen enkele mogelijkheid uitsluiten, had ik altijd geleerd.

Toen ik op de speelplaats kwam, zag ik onmiddellijk Johan en Dirk samen staan praten. Alleen. Dat was waarschijnlijk napraten over gisteren. Of verder kennismaken. Want zij hadden toch samen ook iets gehad, net zoals ik met Stefan. Stefan stond een eindje verder in een ander groepje gesticulerend te praten. Hij zag mij direct toen ik de speelplaats opkwam en keek mij ietwat grijnzend aan. Ik sloeg beschaamd de ogen neer : zoals ik al zei, ik was er nog niet echt klaar voor om mijn geaardheid te aanvaarden, en ik was nu toch wel een beetje verlegen over wat gisterenavond bij die artsen was voorgevallen. Ik had er wel van genoten. Maar anderzijds had ik me toch làten vernederen door iemand van mijn eigen leeftijd. Iemand van mijn klas. Wel iemand op wie ik eigenlijk viel, maar toch.

En wat zou nòg volgen ? Hadden de artsen ons niet aangemoedigd met mekaar op te trekken ? Hadden ze niet gezegd, dat wij voor mekaar gemaakt waren ? Stefan was de “dominant” in de relatie hadden ze gezegd – hij zou dus initiatief moeten nemen. Zou hij dat doen ? En hoe ? Privé ? Zogezegd samen nog eens wat gaan sporten (voor mijn ouders dan !!!) ? Of zou hij me zelfs hier op school als slaafje behandelen ? Het maakte me wat onzeker en nerveus, daarover na te denken. Ik zette mijn fiets in de fietsenkelder en kwam de speelplaats slenterend op. Zoekend naar een andere jongen om wat mee te keuvelen voor de lessen begonnen.

Nù alleen op de speelplaats moeten staan, zou ik vreselijk vinden : het zou zijn alsof ik uitsluitend Stefan toebehoorde, alsof ik met niemand anders mocht praten of contact hebben. Dat was natuurlijk niet zo : méér dan die éne avond bij de artsen was er immers nog niet gebeurd. Er was niet het minste schriftelijke of mondelinge contract. Maar in mijn fantasie ervaarde ik het zo ; en die gedachte wond me zelfs op – ik kreeg een lichte erectie in mijn knellende lichtblauwe jeans. Ik hoopte maar dat niemand, vooral Stefaan niet, het zou merken.

De rest van de week verliep tamelijk gewoon. Stefan sprak met mij alsof er niets gebeurd was. Dat kon ook niet anders : we zaten naast mekaar op de bank in klas. Met geen woord repte hij over het bijkomende onderzoek, dat we ondergaan hadden, en over mogelijke gevolgen daarvan voor onze vriendschap. Het werd weekend. Er was nog niets nieuws in de zaak gebeurd; Het stelde me wat gerust, maar het ontgoochelde me ook wat. Tenslotte hadden we bij de artsen toch wel erg genoten – allebei.

dinsdag

Ik had me er al in geschikt, dat het leven zijn gewone gang zou gaan, toen Stefan me de dinsdag van de volgende week zei : “Het is mooi weer, hé jongen·” Ik knikte bevestigend. Het was inderdaad stralend zomerweer. Het mocht ook wel : het was immers al een stuk in mei.

“Je weet ook dat ik ervan hou andere jongens in korte broek te doen lopen, nietwaar – of ben je dat al vergeten ?”

Ik knikte opnieuw, maar nu iets minder neutraal : wat had hij voor ? Wat was hij van plan ?

“Wel,” ging hij verder, “ik éis dat je morgen in korte broek naar school komt.”

“Maar, Stefan,” zei ik, “dat kan toch niet –  niemand van onze klas loopt in korte broek, behalve op woensdag, als we van de turnleraar moéten.” Ik zag ‘m grijnzen.

Hij zei strak : “En toch.”

“Maar, Stefan, hoe zal ik dat thuis verantwoorden dat ik plots in bermuda naar school wil komen ?” “Tiens,” zei Stefan, “ik had toch niet gezegd bermuda, maarkorte broek ? Goed om te beginnen mag je een bermuda dragen. Mààr als je niét gehoorzaamt, dus als je toch in lange broek komt, kun je er donder op zetten dat je pantalon nà de sportles zal verdwenen zijn. Dan kun je de rest van de dag in sportbroekje doorbrengen. Je gaat niet thuis middagmalen, dus dan kun je niet veranderen ; dan is er studie en tenslotte een uurtje verplichte sport. Nà dat uurtje zal je lange broek dan bij wijze van wonder opnieuw opgedoken zijn. Aan jou de keuze, vriendje !” Ik wist dat ik eigenlijk geen keuze had. Maar ik vroeg me toch af, of hij zijn kwaad opzet waar zou maken ? Zou hij het aandurven om mijn lange jeans weg te stoppen ? Maar was het de gok waard ? Tenslotte vond ik die minieme sportshort wel wat belachelijk, zeker om die in klas te dragen, zeker om naast hem op de bank te gaan zitten. Zou het inderdaad niet beter zijn gewoon geen risico te lopen ? Gewoon te doen wat hij vroeg : morgen in bermuda naar school komen. Ik riskeerde wel dat mijn klasmakkers (zelfs de hele school) me zouden uitlachen (wie kwam in korte broek naar school in het middelbaar onderwijs ???), ik riskeerde enige achterdocht van mijn ouders (ik had het nog nòòit gedaan : waarom plots wel ?)·

Ik riskeerde dus wel wat. Maar aan de andere kant : stel dat hij zijn dreiging realiseerde !!! Stel dat hij mijn lange broek tijdens de sportles wegnam en ik verplicht werd de rest van de dag tot nà de avondsport op woensdag in dat minieme sportshortje te lopen ? Dan zou ik me òòk belachelijk maken, zoniet nòg belachelijker. Bovendien zou het dubbel vernederend zijn : de klasmakkers zouden wellicht op de hoogte zijn van deze “studentengrap”, maar niet van het feit dat hier eigenlijk meer achter schuil ging. Kortom : het was weer een gok – de vorige keer met het bijkomende medische onderzoek had ik fout gegokt – wat zou nù de goeie gok zijn ???

Die nacht, zoals je je kunt indenken, sliep ik bijzonder slecht. In mijn slaap lag ik woelend te denken aan wat ik zou doen : bermuda aantrekken van thuis of sportshortje riskeren ?

In een nachtmerrie zag ik het voor me : hoe ik te laat zou merken dat m’n lange broek gepikt was, zodat ik in mijn slipje stond. Stefan had erop gewacht, ritste mijn shortje uit mijn handen en liep ermee de kleedkamer rond. Ik zou moeten smeken om dat piepkleine turnbroekje terug te krijgen, terwijl ik in mijn onderbroekje voor heel de klas te prijk, te spot en te kijk stond. Op mijn knieën moest ik Stefan beleefd en onderdanig vragen, of ik a.u.b. mijn broek terugmocht. De hele klas stond mij uit te lachen. Ik voelde me donders vernederd.

Tenslotte kreeg ik mijn sportbroekje terug, onder triomfantelijk gebaar van Stefan, moest het aantrekken en zo de hele dag verder in dat belachelijke broekje rondtrekken van lokaal naar lokaal, tijdens de speeltijden, in de studie enz. Toen ik stond te plassen, kwamen enkele knullen van de klas, opgehitst door Stefan, achter mij staan, rukten mijn short en slipje naar beneden, zodat ik voor heel de school in mijn blote kont te kijk stond. En iedereen maar lachen. En ik beschaamd – verne-derd – omdat ik geweigerd had een korte broek aan te trekken om naar school te komen. Ik schrok wakker, nat van het zweet – en tot mijn verbazing en ontsteltenis merkte ik dat ik een stijve had.

De hele paniekzaaiende nachtmerrie had me opgehitst als haast nooit tevoren. Zou ik dan werkelijk door en door maso zijn, dat ik zelfs heet werd, als ik voor de hele groep vernederd werd ? Ik stond op om me af te trekken, en spoot mijn zaad in grote kwakken in mijn wastafel. De wekker wees vijf uur aan : nog enkele uren slapen – of dubben ? Ik wist het niet.

hoofdstuk 9

chapter 53

(still narrowrating bye Jamey)

We were all looking at Justin and Brandon now.

I think they noticed that as they stopped shouting.

“What is going on guys?” I asked.

Justin turned completely red.

“Tell them, you need to and the cops as well Justin!” Brandon said.

I noticed that Justin was looking at Michel. I looked at Michel and I think he had foreseen then what Justin was going to say. He nodded to Justin to go on.

“I told mom about where we were. I am sorry Michel but…” He stopped there and looked down to the ground.

Michel didn’t say anything. I don’t think he could. “What your mom does is not your responsibility Justin but you should have told us. Michel you ok?” I asked.

“Yea, sorry Justin but I don’t feel like talking at the moment. Maybe you can go and talk to the cops ok.”

“I will tell them everything okay Michel.”

Brandon pushed Justin outside towards where Frank was.

I got the phone numbers from the rest. Martin had called William and he was on his way. I don’t think he had been too happy but understood he needed to.

I looked outside and I saw Frank making notes while listening to Justin. I walked over to Martin.

“You ok Martin?”

“Yea, I just was thinking about what to tell them Jamey.”

“Just keep it light. Tell them I am your boyfriend and that is it more or less. The rest if they find out we will see, we watched but went with them because of the chance to be together. We can say we wanted to know if we really felt something for each other.”

“Hmm, yes that might work. Not sure though what I will do when they ask if we have sex. I know my mom she will be straight forward with that so you better be prepared.”

“Ok, good to know.”

“Probably not when dad is around but I am sure when he isn’t.”

“You’re not afraid of her response?”

“No, she will be fine, it is dad that, well let’s say will need some adjustment I suspect.”

“Well we need to talk with William first; because of what his role is in all of this and the cops know he was not here first so that is not going to work either.”

“Oh bugger, Jamey I might end up being grounded for quite some time you know.”

“Yea we will deal with that as it comes just as long as you know I love you.”

I noticed out of the corner of my eye that Frank had gotten back to Michel. I suspect to verify Justin’s story. I just hoped that my granddad would be here soon. I knew we could use his help for sure.

I watched Justin now devastated in Brandon’s arms. I don’t think that he could have ever suspected that his mom would have told Tim’s Mom, but it looked like the most obvious explanation at this point. I didn’t want to interrupt and I saw that Paul and Dennis were trying to deal with it all as well. The scariest thing of all for me was the chance of change in all the relationships and also just the friendships that could be lost easily at this point.

I don’t know how long I was lost in my own thoughts but in the end I saw more cars’s driving up to the cabin.

“Hey guys, here comes the first batch. Everyone ready?”

Both Justin and Brandon and Paul and Dennis came closer. Martin was right behind me and I was not sure Frank and Michel had notice it yet.

“Your granddad, Jamey?” Martin asked.

“Yea but not sure who else is there.”

We looked at the cars and out of one came William. He must have been fast on the road as I didn’t expect him. But I was glad as he could take care of Martin while I was talking with Granddad. I saw a hiss coming out of Justin as we saw that Tim’s dad stepped out of one of the other cars with Michel’s father. The third car was Granddad and he was with Keith. Now that is going to be a lot of explaining to do. But maybe it was better to do it now than to do it when the other parents would be here.

I saw that Tim’s dad together with Keith went straight over to Frank. William came closer to us and I pushed Martin towards him. “I need to talk with granddad ok.”  He smiled and I was surprised when I saw that William and Jamey hugged. Yes we were going to need each other this time. Michel’s dad went straight to him but I also noticed that Michel didn’t dare to look at him and before I could do anything I was cornered by my granddad, “What is going on Jamey? It seems you guys made a mess of all of this!”

“It seems so Granddad but nothing was intended you can be sure about that.”

“Maybe,” he looked at the scene developing around us. His eyes stuck on William and Martin.

“You love him a lot Jamey?” He whispered then.

I looked at him shocked. He smiled now, “Come on Jamey. I bet you have known him now for about four weeks.”

Had I been so transparent I thought. “Hmm, yes I do.” I said saying my words slowly out loud.

“Good, he looks cute, a bit young but definitely cute.”

“How did you know Granddad?”

“Oh, you have been singing, laughing a lot more, opening up even to me. I knew there was more than just the new friendship you had found. I saw you getting used to the fact that you are gay but these last few weeks…” He stopped there looked a bit past me and then with a sigh said, “… you looked a lot like your mother Jamey when she found your dad. I had seen the signs before and I am very happy for you.”

“Thanks Granddad, not sure it will last long though.”

“Why?”

“His parents!” I said.

“They are on their way as well, Jamey?”

“Yes. The police called all of them.”

“Good, better explained here than at home I suspect, although I am sure that Martin is nervous about it all. Is that his brother?”

“Yea William, they are close.”

“Good, well you better introduce me to all of them I guess, so I can help when their parents get here.”

I knew I could get away with it like this but granddad had been open and forward with this so I better be as well. I knew he would hear it from either Frank or Keith in a moment anyway.

“There’s more,” I whispered and I pulled him back.

Looking over his shoulder to see if Jamey was still ok and my gaze stuck on Tim’s dad, who now was looking at Michel and I knew then that he knew. The look said enough and I was not sure if it would ever be the same.

But granddad got my attention back when he said, “What Jamey?”

“Hmm, there is something else you need to know. Something that will come out and it will complicate everything Granddad.”

I saw that my granddad knew it was something severe, as he must have picked up on my voice and facial expression.

“When Tim was kidnapped he was tied down to the table down here.” I hoped he would pick up from there everything from that, I didn’t want to explain myself anymore but he looked at me not knowing what I meant. I sighed and continued, “He was alone, and no one was here. He was in his underwear and all his clothes were still here when we got back.”

I noticed questions still on my granddad face, “go on Jamey you can tell me, you can trust me.”

I knew that but still. “The reason why he was like that was that he was being punished.”

“Punished for what?”

“Not obeying. It was even for his own safety.”

“Safety?” My granddad asked.

“Yea, he had gone too far and he needed to be reined in. You know. He was being too cheeky this morning, challenging Michel and now …” As I felt for the first time that my strength started to crumble.

I felt that my granddad had placed his hand on my chin and with it he lifted my head up until he could look into my face. “It is ok Jamey. I am ok with it. If that is what Tim and Michel needed then it is ok.”

“You mean you…”

“I am a former policeman you know. I have seen it all.”

“But!”

“Yea well it is a bit unexpected to be honest but I know they love each other very much and I am sure you were not pulled into their play.”

I must have started to blush again now. “Well you see there is….”

Granddad now stepped away and looked again at Martin. Who was now standing beside William looking at us? I think he knew what I was telling him.

He let out a deep sign and looked at me. “Ok, I should have seen that straight away as well. But I am still ok with it Jamey, and even if Martin is your slave it’s ok. As long as you are monogamous I don’t care whatever it is that makes you happy ok.”

I slowly started to smile now. “You sure Granddad?”

“I think the real question is, are you sure Jamey? It is not a small responsibility you take up you know.”

“I know but yes I think that my love is big enough to give him that bit as well. I am not normally like that but for Martin, I am fine with it I think. I talked with Michel and some other people about it and slowly I am starting to see what it means.”

“Good, well I know some people as well so if necessary then I can always introduce them to you, ok.”

“You keep surprising me Granddad.”

“Good, now why don’t you get Martin over here and introduce him to me.”

I winked at Martin who was anxiously looking at us. He got a smile on his face when he saw one on mine. He came closer.

“Granddad, I want to introduce you to my boyfriend Martin.”  I watched as my granddad held his hand out but Martin was looking at the ground and not sure what to do.

“Nice to be introduced to you Martin. Jamey told me a lot about you already. More than he knows.” My granddad said with a smile.

Martin now looked up shyly. “Thank you sir.” He said. He didn’t seem to be sure about himself at all.

My granddad now laughed and said, “You’re going to have your hands full with this one Jamey. You’re welcome Martin, whenever it is needed. You are welcome at our house. See it as yours!” He said very openly.

I saw a small smile starting to come on Martin’s face.

“So you’re ok with it Sir?”

“Yes Martin. I knew Jamey found his love four weeks ago or so.”

“He knows everything now Martin.”

Martin looked surprised at me. “I had to tell him. He can help with the rest and with your parents as well.”

“You’re ok with that Sir?”

“Yes, and Martin stop calling me sir ok, Granddad will do.”

A smiled appeared on his face while he said, “Yes Sir” and that instantly made him blush when he realized what he had just said.

“Oh I am going to have a lot of fun with you if you keep doing that Martin.”

He turned towards me and said, “Ok, I think I am going to talk with the rest. I am sure Tim’s dad can use some attention. If you need me just call ok!” He said that and walked off.

It seemed that while all of this had happened, he had kept an eye on Tim’s dad who now was talking quite loudly with Frank and Keith and making gestures towards Michel. I am sure he was told what had happened. I just hoped that he would listen to granddad. I saw that Brandon and Justin were still at the other end of the room. Justin had almost crawled behind Brandon. I am sure he felt that he was going to be next.

“Well that could have gone a lot worse.” William said when he came closer to us.

“Yea, I am surprised that he took it so lightly guys. I am happy for it though, especially in the way he made sure that you were welcome whenever you want Martin.”

“Good, one hurdle taken for sure!” William said, “But what are we going to do about the next one?”

“Not sure William. Do you have any suggestions at this moment?”

“No not really. I suspect that the truth will come out with all that has happened here so knowing my parents we need to be upfront with them. There is one thing they might even like less and that is lying and not standing up for who you are, so I would say Martin that although it is not an easy way, it might be the best one. Just like what Jamey has just done.”

“But I can’t, I could never say it to them. You know how I am around them.”

“Yea I know but think about it, it is the only way forward don’t you think?”

“Martin,” I said, “I think William is right, as difficult it might be…”

“Can’t we just leave that last bit out of it? You know the…”

“I can understand you want to Bro, but do you think they won’t put one and one together if they hear the reason why they are here and what happened between Michel and Tim?”

I saw that Martin was thinking about it and I think he knew that William was right but that didn’t mean that he liked it.

“I guess so.”

Justin and Brandon had been coming over closer to us now.

“You ok guys?” Brandon asked.

I smiled. “Yea the first hurdle taken, although I was surprised how my granddad responded to it.”

“Yea better than Tim and Michel’s dads though.” Justin whispered.

“You really think that your mom…” Martin started looking at Justin but afraid to finish his sentence.

“No idea Martin but if she did, but then she didn’t realize, what Tim’s mother would do with the information.”

“Oh, well we will know when she gets here I guess.”

“Yea, not looking forward to that though.” Justin said.

“Me neither!” Martin smiled now a bit when he said that to Justin. Before I knew it they were hugging each other.

“You ok Brandon?” I asked him.

“Yea my parents might be shocked but they will be ok. I have a gay uncle and I know they are ok with him.”

“Right that helps for sure.”

“So you think your granddad can calm down Tim’s and Michel’s dads?” He asked pointing towards the other side of the room.

I saw now that Tim’s dad was sitting down, tears running down his face. I saw that Michel was standing alone, his father about one meter away from him not sure what to do. My granddad was standing beside him slowly whispering things to him. I am not sure what was going on with him but he definitely looked disappointed. He was not looking at Michel and I could see the hurt on Michel’s face.

I knew better then to interfere so I made sure that we all stayed where we were. It felt just like waiting till the next episode of this all. There were four hurt people already and I just wondered if there would be more. Paul and Dennis were still outside on the front porch. I noticed that Paul was definitely doing most of the talking with Dennis. It might be that Dennis needed to come clear with Paul. But it looked like he was having a difficult time with it. We talked a bit amongst ourselves and were just waiting to see what would happen next.

We didn’t have to wait too long as more cars came down the hill.

“Ok here we go.” William said.

“Just keep strong Martin,” he said.

I looked at Martin and gave him a smile. I saw he was lightly shaking.

“I think I better leave you alone for a moment guys. Just know I am here if you need me Martin.”

He smiled a bit more now back at me and said, “I know, Jamey.”

I saw that his parents got out of one car and I think it was both Dennis’s and Paul’s dads that got out of the other one.

It didn’t last long until Martin and William had their mom’s arms around them. Especially Martin I thought. Their dad stayed a bit behind them. He looked around at the others. One of the police officers walked towards him and started talking.  I couldn’t hear what was said but I saw his face going around the room and then he looked again at both William and Martin. But I couldn’t read his face at all.

He asked the policeman some questions and then thanked him. He looked at William and Martin and took them to the table where he told them to sit down and that is what they did. I saw he then asked them questions. I knew I had to stay where I was but that was not easy as I could tell that Martin was shaking quite obviously.

“You ok?” I heard from behind.

“Yea Granddad.”

“You want to go over there and hold Martin in your arms?”

I looked back now and smiled. He knew what I felt.

“I know the feeling Jamey. He will be fine.”

“I don’t know Granddad.”

We just watched to see what was unfolding at the table. At a certain point William talked a lot and I could see that he started to get angry then I thought for a moment that his dad was going to hit him. Instead he pointed to the car. I saw that William looked at Martin for a moment and then slowly stood up and started to walk to the car.

“I don’t know Granddad, but this doesn’t look good at all!”

Martin’s dad looked like he was holding a dialog now with his son. Martin wasn’t really looking. Listening for sure but his eyes were looking at the table.  Then I saw that his dad looked over Martin’s shoulder straight at me. I felt that my face started to get red. I think at that point our secret was out. I wasn’t sure all of it but I wouldn’t be surprised it was. I think I saw curiosity now on Martin’s dad’s face. I guess he expected someone more like Dennis and Paul more butch to have had that role for his son.

“I guess your secret is out Jamey.”

“Looks like it Granddad. You think we should join them?”

“No, I think we better wait till we are invited.”

I noticed then that Martin looked up. I guess they were getting closer to an end of it all.

“Here we go,” I heard my granddad say.

I guess he was expecting just like me that when Martin’s dad stood up he would come over instead he turned around and started to walk to William and the car.

“Oh, not good. Let’s see, I think I better go and talk with him. Stay here ok,” granddad said to me.

I didn’t follow him as my eyes were focussed on Martin. I saw that he now was talking to his mom. I guess his mom was more responsive than his dad to it all. I suspected that his relationship with his mom was probably better than his dad anyway. I saw that his mom looked up as well and gazed at me. She had a smile on her face. I then watched that as Martin turned around as well and smiled at me. I saw his hand waved so I guess it meant that I was allowed to come over.

Martin and his mom stood up. His mom had her hand out. “It’s good to meet you Jamey,” she said.

I looked at Martin just to make sure he was ok. “I knew he found love and I suspected it would be a boy.”

Mom knows is a saying, but I guessed that was right. “You ok Martin?” I asked.

“Not sure.”

“His dad is not happy and can hardly believe it all. Not only well what you do but also about the fact that Martin is gay. I know he will be able to get past that but it will take time.”

“Are you ok with it then?”

She looked at me. “I can see love that is all I need Jamey. The rest is up to you. I can’t condemn it but can’t see the reason for it, so I think we better leave it with that and not talk about it ok.”

“Yes Madam.”

“Good, Martin you have five minutes, and then we want you in the car ok. I think you need some time but not too long ok. We don’t want to anger your dad anymore.”

“Nice to meet you Jamey. Just be patient with us ok.”

“I will Madame.”

“You ok?” I asked Martin when she walked away towards her husband.

“Not sure. Dad is really mad. I know he keeps himself under control with the cops around but… well don’t be surprised if I won’t see you for a while except for school. I suspect we both will be grounded for quite some time.”

“Well we can always call or chat and school will be enough for a while if that is to be the case.”

“I am not sure but it will have to do.”

I saw that he wanted to hug me but he was not sure. I saw him looking over his shoulder. “Oh fuck them!” I heard him say and he hugged and kissed me. “Love you Jamey!”

“Love you too Martin!”  With that he turned around walked to the car.

With pain in my heart I saw him walk away. I knew I would see him in two days at school but still. He got into the car straight away. William and his mom followed. His dad was still talking with granddad. I just hoped he could talk some sense in him.

When granddad came walking back to us he told me that it was time to go. I argued that I wanted to stay but the police wanted everyone to leave so they could do another search through the place and the woods around it. I waved at Michel but hopefully he would understand. No I knew he wouldn’t as I wouldn’t have either. I knew I would try to call him later on in the day or meet up with him tomorrow. I guess granddad knew as he said, “You can go visit him tomorrow or invite him over ok.”

“Thanks I just don’t know what he must be going through and it seems his dad is not helping at all.”

“I know. Let’s just hope that Tim will be found soon.”

Let me know what you think so far of it and send me an e-mail

Go on to chapter 54

hoofdstuk 7

Het Medisch Onderzoek (deel 7)

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar   hem door hier te klikken

We waren allevier kreunend en hijgend klaargekomen, zeiden de opgegeilde artsen. We waren natuurlijk jong, maar zò vlug zouden we geen stijve meer krijgen, tenzij bijzondere gevoelens in ons werden aangeraakt. Het was in elk geval een opwindend gezicht : vier jonge knapen met hun billen bloot in dat minieme slipje.

“Zijn er die van bijzondere fantasietjes bij zichzelf op de hoogte zijn,” vroeg de PMS-arts, “dan kunnen we die fase inkorten en onmiddellijk tot leukere dingen overgaan ?”

Wij keken nogal verbaasd, vermoedelijk, want de artsen lachten.

“Als je jezelf melkt, wat stel je je dan voor ? Jeugdbewegingsscènes in kort broekje ? Dat je gestraft wordt waar anderen bij zijn ? Dat je vernederd wordt door een leeftijdgenoot, of dat je zélf zo iemand vernedert ? Of fantaseer je doodgewoon over een blote jongen die bij je is en met wie je “het” doet ?”

We stonden wat bedremmeld te zwijgen. Stefaan was de eerste die over de brug kwam : “Als ik me aftrek, fantaseer ik dat ik een jeugdleider ben, die andere knapen verplicht in kort broekje te lopen, terwijl ikzelf een lange broek aanheb. Als ze stout geweest zijn, soms voor een pietluttigheid, straf ik ze heel erg. Ik verplicht hen bij me te komen (soms waar anderen bij zijn, die mogen toekijken), eis dat ze hun broekje uittrekken, hun slipje ook en geef hen een flinke pandoering op de blote billen. Veel verder moet ik meestal niet fantaseren, want dan ben ik al lang klaargekomen.”

“Flink,” zei de dokter, “dat je ons je geheime fantasietje durft vertellen. Jij bent dus wat men noemt iemand die een lichte neiging tot SM heeft. Maar je staat wel aan de kant van de meester, de overheerser, de dominant.”

Nu keek de arts naar ons drieën : “Zijn er die zich aangesproken voelen om de jongen in korte broek te spelen ?” Hij keek naar mij. Had hij werkelijk gezien dat mijn pik inderdaad iets in omvang was toegenomen ? Ik vond het inderdaad geil om verplicht te worden, me uit te kleden, in korte broekjes te lopen, enz·

Ik knikte. “Ja, ik fantaseer er af en toe over, dat ik in een sportclub lid ben. Dat ik een oefening niet goed doe, omdat ik wat moe en lui ben die dag. De trainer verplicht me na te blijven, terwijl de andere jongens naar de douche mogen. Ik moet mijn kleine shortje uittrekken en hij geeft mij een pak slaag, opdat ik de volgende keer mijn lesje zou geleerd hebben.”

“Schitterend,” zei de arts enthousiast, “jullie moeten mekaar beter leren kennen, jongens. Jullie zijn voor mekaar in de wieg gelegd.” Tegen mij zei de arts van het PMS-centrum : “Daarom ben jij zo zalig klaargekomen op mijn onderzoekstafel, vriendje. Jij beleefde een situatie die je geil vindt : naakt voor een vriend, een leeftijdsgenoot moéten staan. Want dat is toch wat er toen gebeurde.”

Ik was wat verlegen, dat hij dat zomaar openlijk vertelde, waar die twee andere klasmakkers bij waren. Goed, Stefaan had mij zien klaarkomen. Hij was er bij. Maar de anderen wisten van niks. Of zou Stefaan hen hebben ingelicht over mijn vernederende onderzoek ? Waarom deed hij dat in godsnaam ? Wilde hij mij nog eens extra vernederen hier bij de rest ? Of vond hij het nodig, nu hij mijn geheime fantasietjes kende ? Ik zag Johan en Dirk gniffelen. Ook de vier boys die ons hadden opgegeild en klaargemaakt stonden te grijnzen, en over de bobbel in hun slipje te strelen.

“En jullie,” zei de arts tegen Johan en Dirk, ” hebben jullie geen fantasietjes ? Of zijn jullie te beroerd om er openlijk over te vertellen, zelfs nu jullie klasmakkers vrij en vrank hun eigen droombeelden hebben prijsgegeven ? Dat zou pas egoïstisch zijn, knulletjes.”

Aarzelend en wat stotterend begon Johan zijn verhaal : “Ik geil vooral door jongens in sportbroekjes of zwemslipjes, of kleine onderbroekjes. Maar ook boxershorts en strandbermuda’s maken me heet : in elk geval blote mannenbenen. En dan langzaam uit de kleren gaan : het slipje laatst uittrekken. Dat kan onder dwang gebeuren, maar ook vol liefde en tederheid.”  

En nu kwam ook Dirk los : “Ik hou vooral van jongens in strakke jeans, liefst blauw, waarin zich onder de gulp een ferme bobbel aftekent, waarin de ballen soms wat te zien zijn. En die aan de achterkant bijzonder strak rond de billen knelt. Ook jeansshorts vind ik heerlijk opwindend.”

“Fijn,” zegden de artsen bijna gelijkertijd. En de PMS-arts ging verder : “Jullie zijn dus zowat “normale” flikkers, als dat kan natuurlijk. Jullie houden van alles, als het maar jongens met jongens is. Dus jullie kunnen ook een paar vormen.” En tegen allevier zei hij : “Vooruit, spelen maar : Dirk en Johan mogen zich terugtrekken samen in één cel – tenzij ze het niet met mekaar willen doen natuurlijk.” Hij keek naar hen, maar ze knikten van ja. Zij verdwenen dus voor een half uurtje van genot, want dan moest het afgelopen zijn, dan moest ik naar huis terug. En tegen mij zei hij : “Jij en Stefan kunnen ook iets ondernemen samen. Om het een wat realistischer kader te geven, zullen de vier boys meespelen in jullie spel ; wat wordt het, Stefan, jeugdbeweging of sportclub ?”

“Een sportclub,” zei Stefan, “en ik ben de coach. De vijf leden hebben een kort sportbroekje aan met eronder een jockstrap. En één van de leden is wat te lui geweest in de training vandaag en verdient een afstraffing.”

De vier knapen verdwenen en kwamen terug in een wit lopersbroekje ; ikzelf mocht me ook weer aankleden : singlet en runningshort, met dit keer wél een jockstrap eronder. Stefan trok zijn trainingspak aan over zijn runningshort en jockstrap.

Eerst moesten we alle vijf wat oefeningen doen. Om het zo echt mogelijk te laten lijken natuurlijk. “Vijftig keer opdrukken,” beval Stefan.

De vier boys waren wellicht meer getraind dan ik, want bij 20 begon ik het al moeilijk te krijgen, terwijl zij nog duchtig doordeden. Bij 25 viel ik door mijn armen.

“Vijftig keer,” heb ik gezegd,” zei Stefan boos (gespeeld), “wat ben je lui vandaag, knul. Kom, knaapje, jij alleen doet verder, en de vier collega’s mogen toekijken een aanmoedigen.” Dat vond ik vernederend, hoewel het natuurlijk gespeeld was : ik alleen aan het oefenen, in mijn schaarsgelede toestand, terwijl die vier mij gewoon konden bekijken. Ze telden luidop mee : één, twee, drie· Bij tien zakte ik door mijn armen.

“Luilak, mietje, moederskindje,” barstte Stefan, “vooruit, ik ga je straffen.”

Ik moest over zijn knieën gaan liggen. Nog aangekleed. Hj begon te slaan : tien kletsen kreeg ik op mijn nog ingepakte billen, dan gaf hij er nog tien op de achterkant mijn blote dijen. Hij sloeg hard door : ik voelde mijn dijen en kont gloeiend warm worden. Waarschijnlijk stonden mijn dijen bloedrood.

“Opstaan.” Ik deed het. Bedremmeld. Ik zag hoe de vier boys mekaars pik aan het strelen waren door de stof van hun shortje heen. Hun stijve pikken duwden de dunne stof van het minieme broekje als een tentstok vooruit.

“Short uit,” zei hij kort. Ik deed het : het hoorde bij het spel – en toch vond ik het vernederend, voelde ik me beschaamd. Maar tegelijk was ik heet als de pest, ondanks het klaarkomen een kwartier geleden. Met mijn jockstrap aan, de billen bloot stond ik daar. Ik trok mijn singlet wat naar beneden, zodat mijn kont nog bedekt was.

“Het is veel te warm voor dit soort werk,” zei Stefan, “ik ga mijn trainingspak uitdoen.” Hij deed het. Hij was nu gekleed zoals de andere vier boys. Over zijn blote knieën moest ik nu gaan liggen. Mijn halfstijve paal drukte tegen zijn dijen. Hij voelde dat uiteraard, maar liet niets blijken. Nog niet. Hij begon opnieuw. Nu moest ik luidop tellen : één, twee, drie. Twintig meppen op de blote billen dit keer. Het deed pijn. De tranen sprongen in mijn ogen. Maar mijn paal werd nog harder en stijver. Een paar keer liet hij ook de elastiek van de jockstrap tegen mijn blote billen kletsen. Vernederend. Achter mij waren de vier boys aan het hijgen en het kreunen. Door mijn tranen zag ik, dat zij ook hun shortje uitgetrokken had, zelfs hun singlet. Met alleen een jockstrap aan, stonden ze mekaar op te geilen, terwijl ze grijnzend naar mijn lijden keken.

“Rechtstaan, hufter,” zei Stefan. Ik stond op. Mijn stijve paal drukte de stof van de jockstrap vooruit als nooit tevoren. “Alles uittrekken.” Ik aarzelde.

Maar goed. Het hoorde bij het spel. Ik trok mijn gympjes en sokken uit. Dan mijn singlet. Tenslotte mijn jockstrap. Naakt stond ik daar. Te kijk. Met mijn paal fier vooruit. Ik had maar zelden zo’n erectie gehad.

“Foei, “zei Stefan,” zo geil worden als ik je straf. Je geniet ervan dat je op je blote donder krijgt, perverse typ ! Kom, weer over mijn knieën.” Weer lag ik in mijn martelhouding. Weer kreeg ik twintig meppen op de blote kont. Ook nu moest ik tellen. Het was te veel. Ik kreunde : “Stop, stop· ik koooom !  aaaaaaah !!!!!!!!!!” en ik spoot mijn zaad op zijn knieën.

“Smeerlap,” brieste Stefan, “mij zo besmeuren. Kom, lik het maar af.”

Achter mij hoorde ik dat de vier boys ook klaarkwamen. Hijgend. Kreunend. Genietend. Mijn vernedering bracht hen tot een immens hoogtepunt, want zelfs nadat ze gespoten hadden, stonden hun palen nog overeind.

“Knielen, vooruit,” zei Stefan kortaf, “en al je vuile smurrie oplikken en doorslikken.” Het was natuurlijk héél vernederend : je eigen zaad moeten vreten, maar het was ook geil. Die blote benen van Stefan mogen aflikken, aanraken met de tong. Niét met de handen, want die moést ik achter mijn rug houden. Ik hoorde hoe ook Stefan nu stilaan bloedheet begon te worden : zijn pik was trouwens ook duidelijk stijf en zichtbaar in zijn kleine sportbroekje. Zodra alle zaadsporen weggelikt waren, duwde hij me weg.

Hij stond op. Rukte zijn eigen short en jockstrap naar beneden en beval me : “Pijpen, knul. Vooruit, laat me spuiten en drink mijn sperma.” Dat ging me tever : dat was een consequentie die ik niet meegerekend had, dat ik ook een pik in mijn mond gepropt zou krijgen. Dat ik een pisbuis zou moeten likken en zuigen· en zaad drinken.

Ik aarzelde. Maar hij trok me aan de haren naar zich toe en duwde zijn ballen tegen mijn lippen. Ik moést likken. Die ballen, o.k. Ik deed het dus. Hij kreunde en hijgde van genot. Bloedheet was hij. Nu duwde hij zijn staalharde paal tussen mijn lippen. Ik hield mijn mond dichtgeperst : dat wilde ik niet. Niet zijn pik likken. Niet dat stuk vlees, waarlangs zijn pis naar buiten kwam in mijn mond nemen. Bah· Ik walgde ervan. Maar hij gaf me een mep rond de oren en duwde met zijn vingers mijn lippen vaneen, zodat hij zijn paal naar binnen kon boren. Ik kokhalsde.

“Zuigen, varken,” krijste hij, “zuigen en likken – meer kun jij niet, flikker, mietje, zwakke-ling.” Die verwijten, de vernedering, de dwang maakten me opnieuw geil. En mijn pik kwam die avond voor de zoveelste keer overeind· zelfs nu, nadat ik toch al twee keer ferm gespoten had. Ik deed het maar· met tegenzin aanvankelijk· ik kokhalsde er bijna bij· Maar hij hield mijn hoofd stevig tegen zijn onderbuik geduwd, zodat ik niet anders kon dan gehoorzamen. “Vooruit, geil varken,” brulde hij bloedgeil, “lik mijn kleine pis-gaatje met je tongpunt·”

Dàt niet, dacht ik in paniek, maar ik wist wel beter : ook nu zou ik moeten toegeven, wijken, gehoorzamen en uitvoeren. Wild begon hij met zijn onderlichaam te schudden en te neuken. Hij hijgde, zuchtte, ju-belde en kreunde : “Oh, ja· ja· zuigen !!!! vooruit !!!!!! ik kom… aaaaaaaah·” en spoot zijn kwak in mijn mond.

Hoewel hij toch al eens klaargekomen was die avond – net als ik in zijn zwemslipje – had hij een grote massa zaad geproduceerd; ik kon het onmogelijk in mijn mond houden. Het liep langs mijn kin naar beneden, maar hij duwde met zijn hand alles weer in mijn mond.

“Àlles slikken, knul,” brieste hij, “geen druppel mag verloren gaan. Komaan : slìkken.” Met walging slikte ik zijn zaad door, hoewel het eigenlijk niet slecht smaakte. Het was vooral het idee dat me tegenstond. “Je bent een flink jongetje,'” grijnsde hij, “kom, nu nog alles aflikken van mijn pik· Géén enkel drupje mag verloren gaan van mijn heerlijke vocht.” Ik likte tot er geen spatje van zijn zaad nog op zijn lul te zien was. En meteen ook tot zijn pik weer stijf en hard aan het worden was.

“Opstaan.” Ik stond op. Hij nam mijn pik, die intussen ook al weer flinke maten had aangeno-men, in zijn handen en speelde er even mee. Dan beval hij me : “Lik ook de pikken van de andere clubleden schoon, knaapje, want vandaag kun je niet genoeg vernederd worden, na zo’n slechte inzet. Vooruit, kruip op je knieën naar hen toe en lik hun pikken zuiver !” Beschaamd kroop ik op mijn knieën naar die vier andere knapen, die vreselijk geil waren, nog altijd, hoewel ze alle vier ook al ruim gespoten hadden bij het zien van dit geile en vernederende tafereel dat ik had ondergaan. Eén na één kreeg ik hun halfstijve palen in mijn mond en likte die schoon. “Zorg dat ze ook weer stijf staan, knul,” zei Stefan nu, “lik hun pisgaatje zachtjes met je tongpunt.” Ik deed het : had ik eigenlijk een andere keus ?

“Doet ons vriendje het goed,” vroeg Stefan aan de eerste knaap, die ik aan het aflikken en geilzuigen was, “anders moeten we hem nog wat meer straffen ?”

De jongen knikte kreunend en hij-gend : “Oh· ja· hij doet het heerlijk· zalig ge-woon· !” Hij drukte mijn hoofd stevig tegen zijn onderbuik aan. Plots riep hij : “Stop, stop, anders kom ik –  oh… stop·”, maar ik deed nog wat verder : aan de ene kant om me wat te wreken, zodat hij voortijdig zou spuiten, aan de andere kant ook, omdat Stefan me nog geen bevel gegeven had op te houden bij deze knaap. Stefan kwam op me toe en gaf me enkele harde meppen met een pingpongpalet op mijn billen. Ik hield meteen op. De jonge zuchtte opgelucht. Hij stond daar met een pik die nauwelijks een hoek van twintig graden met zijn onderbuik vormde. Bloedgeil dus. Zo ging het met de andere drie boys ook. Tenslotte stonden ze er allevier met een paardelul, geil als de pest naar mij te kijken. Ook ikzelf was weer tamelijk heet.

“Hij was lui vandaag, en verdiende en verdient straf. Maar jullie, boys, deden jullie best vandaag ; dat verdient uiteraard een flinke beloning. Ons vriendje hier mag jullie even verwennen. Twee van jullie stoppen hun paal in zijn mond, zodat hij jullie kan afzuigen en al het zaad doorslikken ; de twee andere maakt hij ondertussen klaar met zijn beide handen.” En tegen mij : “Vooruit knul, begin eraan·” Ik aarzelde. Het was toch vreselijk vernederend : ik leek wel een manneljke prostitué, die hier enkele vreemde jongens een flinke beurt moest bezorgen.

“Komaan,” zei Stefan, “wees blij dat we je kont nog met rust laten voorlopig.” Daar schrok ik toch van : zouden ze me vanavond nog in de kont neuken ook ? Ik had er wel van gehoord, dat homo’s dat deden, maar ik dacht dat he tniet in werke-lijkheid gebeurde, dat het mààr verhaaltjes waren. Ik knielde dus maar vlug neer. De twee blonde boys propten meteen hun stijve palen tussen mijn lippen, terwijl de donkere boys naast mij knielden en hun lullen in mijn handen duwden. Onmiddellijk begon ik te zuigen, te lik-ken aan die harde palen en speelde ik met beide lullen. Stefan stond te kijken, of ik het wel goed deed : of ze er wel genoeg van genoten. Deed ik het niet goed genoeg ? Duurde het te lang voor ze tekenen en kreten van genot gaven ? In elk geval begon Stefan me weer op de billen te slaan, nu met een lederen broeksriem. Tranen sprongen mij weer in de ogen, maar ik deed verder : met pikken en ballen. Ik zag af, werd vernederd. En toch werd ik nog geiler : mijn pik begon alweer zéér serieuze afmetingen aan te nemen.

Nu ging het allemaal héél snel. De beide blonde boys begonnen te kreunen, de donkere ook. Ik voelde plots een warm vocht in mijn handen en in mijn mond spuiten. Ze kronkelden alle vier van puur genot. Mijn mondhoeken scheurden bijna uiteen. Ik kokhalsde in de massa zaad die ik binnen kreeg, maar ze hielden hun pikken stevig in mijn mond, zodat er geen druppeltje kon ontsnappen.

“Alles doorslikken,” beval Stefan, “en laat ook geen drupje uit je handen op de grond vallen, varken.” “Schoonlikken.” Ik deed het. Ik wist ondertussen al, dat ik alleen maar lijdzaam kon ondergaan. Bovendien genoot ik er zelf nog van ook. Zodra de blonde boys weer een cleane pik hadden, moest ik het zaad van mijn handen oplikken en ook de palen van de donkere kerels schoonlikken. Vernederend, walgelijk en toch ook opwindend. Zo ervaarde ik het.

Ik stond op. Uitgeput. Vernederd. Maar met een stijve paal in geef acht. “Op handen en voeten, knaapje,” zei Stefan, “we gaan jou nu melken.” De vier boys dwongen mij op handen en voeten. De benen flink gespreid. “De boys gaan je melken, terwijl jij mijn pik zuigt en me nog eens ferm laat spuiten. Je drinkt mijn zaad weer op, likt mijn zaad op. Daarna mag jij spuiten. Niét eerder dus, let erop, anders moeten we je weer straffen. En de melkers zullen jouw vocht in dit glas opvangen, want het zal jouw “melk” zijn als opsluit voor deze avond.”

Ze hielden mij eerst stevig vast, totdat de stijve pik van Stefan weer in mijn mond zat, en die kon beginnen pompen en neuken. Dan begonnen de blonde boys met mijn erecte paal te spelen : ze kietelden mijn balzak, schudden de ballen heen en weer, en schoven de voorhuid heen en weer over mijn eikel. ondertussen stond Stefan dus mijn mond te neuken, en waren de donkere boys bezig met mijn rug te strelen, mijn billen, mijn dijen, tussen de dijen door, de kuiten zelfs, de onderbuik : kortom – het was een heerlijk spel eigenlijk. Het duurde niet lang eer Stefan mijn mond nog maar eens met mannenzaad vulde. Ik likte zijn paal schoon, vooral de eikel. Daarna sjorden de beide blonde knapen duchtig door aan mijn jongeheer. Ik kreunde. Hijgde. Schreeuwde. En spoot. In het glas allemaal. Toch wel een respectabele hoeveelheid.

“Opstaan.” Ik stond recht, beschaamd kijkend naar mijn nog nadruipende lul. “Een sportman moet veel melk drinken, jochie, vooruit. Drink je eigen melk maar op.” Ik kotste bijna toen ik het glas aan de lippen zetten. Maar ik dronk mijn eigen zaad op. Tot de laatste druppel. Zo moést het. Eigenlijk was ook die laatste zet nog bijzonder vernederend : iedereens zaad moeten slikken, en daarenboven nog eens je eigen sperma. Blijkbaar wilde niemand anders mijn zaad slikken. Ik was de buitenstaander. Telde niet mee. De gestrafte schooljongen, die zonder eten naar bed moest, bij wijze van spreken. Zo voelde ik me. En dat was vernederend : want als 17-jarige knaap ben je zo’n behandeling niet meer gewoon.

Zodra dat voorbij was, begonnen de artsen in de handen te klappen : door het spel waren we ze wat uit het oog verloren. “Schitterend, Stefan. Dat heb je zeer goed gedaan ; iedereen heeft hier echt van genoten. Dat moet je verder doen. Jullie zijn voor mekaar gemaakt, echt waar.” Ze waren allebei nog aangekleed, maar onder hun gulp was een niet te verbergen erectie te zien. Ze zouden vanavond na dit pornonummer mekaar wel flink te grazen nemen, dacht ik.

Ik zag plots op het horloge dat in de kamer hing, dat het al na elven was. Ik schrok en zei : “Oei, ik moet naar huis. Ik had beloofd niet te laat weg te blijven. Tenslotte heb ik verteld, dat ik met enkele vrienden ging sporten. Dus· ” “Dat was niet gelogen,” lachte de PMS-arts, “het was zelfs een héél bijzonder soort sport, goed voor de conditie en even vermoeiend. Kleed je maar vlug aan, ga naar huis en vergeet niet : misschien heb je hier vanavond een echte vriend gevonden voor al je dromen en fantasietjes.”

Weer naar huis

Ik fietste haastig naar huis. Thuis zaten mijn ouders te wachten. “Hoe was het,” vroeg mijn vader, “heeft het deugd gedaan ?” Ik knikte. “Je ziet er moe uit,” zei mijn moeder, “je hebt je heel zeker flink ingespannen. Dat is gezond.” Ik knikte. Zei dat we dat nog zouden doen. Dat we het alle vier fijn gevonden hadden. En ging naar de badkamer om te douchen. Verstopte mijn jockstrap in een la die ik kon sluiten. Ik sliep heerlijk. Dromend van een nieuwe vriend – en van allerlei avontuurtjes, hoewel het me ook zorgen baarde : hopelijk werd er morgen op school niets verteld over het gebeuren van deze avond.

hoofdstuk 8

chapter 43

I followed Mark into the living room. I noticed that he walked straight up to someone who was sitting on the couch. I looked around and saw that there were four girls and six guys present.

“Hey Mark, good you are here. We are going to make it into a great evening.”

“Thanks for your invitation Arnold.”

“And, I see you brought someone with you.”

“Yeah, I hope you don’t mind. A weekend alone at the cabin is not that much fun.”

I saw that the guy beside Arnold was looking at me and then back to Mark again.

He laughed and said; “Yeah, always a lot more fun with two around. Hey all, this is Mark and …” He looked at me now. “Tom.” I said softly and stepped forward to give him my hand.

“And Tom.” Arnold said a bit louder.

There were some nods as a welcome from the rest.

“If you want to have something to drink, there is beer there and also some other stuff.”

I followed Mark to get a drink and then he walked back to Arnold to talk I thought. I went towards the window and looked at the garden. Nice house I thought and nice garden. But my mind wandered back to what Mark’s granddad had said earlier. I wondered what Mark thought about it. It seemed that his granddad must have felt something and I felt unease because of it. I had tried to find out by the look on Mark’s face what he thought but he didn’t seem to mind. I just didn’t know what was going to happen tonight but it might have some surprises.

I thought back to the group of friends around. Not a bad looking bunch I thought. I looked back to see where Mark was and he was still talking to Arnold. The guy beside Arnold had left.

“Hey Tom, not fun if you don’t know anyone at a party is it?”

The guy had come from the other side and looked at me with a smile.

“I don’t care, I am here with Mark.”

He smiled, “Well good to have you here, my name is John.”

“Hi John, I am Tom.”

“Yea I got that,” he said.

“How long have you known Arnold?” I asked.

“Almost ten years now, he really is my best friend, and you and Mark?”

“Couple of weeks now.”

“Oh,” he said but he didn’t go on about it.

We talked about more or less nothing. We had another bottle of beer and then he left me with two girls who had been looking at us for some time now. I felt a bit more at ease talking with them. After I got my third and fourth beer I had introduced myself more or less to everyone and had wandered out to the terrace. It was not warm but not too cold either. I had looked to see if I could see Mark but I suspected he was talking with his granddad.

“Hey Tom, sorry but I had to catch up with Mark. It has been too long since we have seen each other.” Arnold said when he came up beside me on the terrace.

“That is ok.” I answered.

“I saw you talking with John for some time and then do the rounds, so I hope you have enjoyed yourself so far, although it must not be easy being the one out at a party.”

“Oh, that is ok Arnold, everyone is friendly enough.”

“I saw the change in Mark, he has really grown you know. But I was surprised with you I must admit Tom. You are clearly older than Mark.”

I looked at him. Did he know anything? Was he fishing or had Mark told him anything? This was awkward.

“What do you mean Arnold?” I asked him.

“Well I know you don’t know Mark from school and he never said anything about you but now tonight it almost seems he can’t stop talking about you. But I have a feeling he is keeping something back ….” He let that hang in the air expecting me to say something now.

“Hmm, your silence is saying maybe more then you know. I will have to take a guess then if you’re not going to respond.”

I smiled now and said, “I have no idea what you are looking for Arnold.”

“Oh you know that Tom. I can see you are more than just a friend for Mark. I don’t care you know. When I heard that Mark had to go to talk with granddad then I knew enough Tom.”

“You got no problems with it Arnold?” I asked him.

“Now, you talked with John. We are more than, Best friends” he said, making sure he put the emphasis on Best.

“Ah, that way?”

“Not as permanent as you and Mark but now and then we have some fun.” Arnold smiled.

“Yea, he is not bad looking Arnold.” I said.

“But back to my question, you are quite a lot older than Mark, right?”

“Yea almost five years.”

“Wow that is a lot.”

“I told Mark that as well, but he said that will disappear when we are twenty-seven and thirty-two years old, and then it will not seem as much anymore and he’s right about that.”

“Do his parents know about you two?”

“Hmm, his father and brother do. I am not sure about his mom.”

“Ah, Peter yeah it’s been a very very long time since I have seen him. We hardly go visiting them anymore, their mother; maybe it is good you don’t know her that well.”

“But maybe we can talk later on when everyone is gone. John spends the night here.”

“Sounds good, we don’t leave early as it is only as short drive.

“You are drinking, Mark is not then I guess.”

“NO officially he is not allowed to drive, but he said he would drive back.”

“Ok, maybe you can do something for me. Could you do the music for a little while so that I can talk with Joshua for a while?”

“Yea, any preferences?”

“No, all the music down there is mine so anything will do. Just make sure you play some variety from time to time.”

“Ok fine.”

I walked to Joshua and told him he could have a break. He looked surprised and I was not sure he was happy for me to do that or not. He explained to me what to do and before turning around he just stood there for a little while and then he walked towards the bar. He didn’t say a lot.

***

(In the meantime in the study) Told by Mark.

“Hey Mark, come in!” Karl said when Mark stayed at the door not sure what to do.

“Do you want me to close the door?”

“Yea I think that is a good idea. I am sure you don’t want this to get around.”

“Hmm, no I don’t think so, not yet at least.”

I walked to the chair across from him and sat down. I looked at him but I didn’t say anything. I knew the stories about Karl. My dad always had said that his dad was a real good man, easy to talk with but he didn’t mind playing around as well. I was sure that is what he was doing at the moment.

I kept looking back at him. Slowly a smile started to come on his face. “Just like your dad, stubborn and a strong willed. Fine, I thought that those charms would be lost in the family with Peter.”

I wasn’t sure what he meant by that.

“Even though I don’t visit a lot Mark, I still have regular contact with your dad. Let’s say that I know a bit of Peter. He even spent a weekend with me at the hut. I think since then he knows a lot better who he is and what he needs.”

I still looked at him not really understanding him, or at least trying to give him that impression.

“Don’t be so innocent Mark. You know exactly what I am talking about.”

I blushed now. “Good, that helps. I have had words with your mom a few times that is why I am no longer welcome at your house. I respect your dad’s wish in that although he knows I disapprove. I would have liked to have seen a lot more of you and Peter in these last few years.

Ah, now that started to explain a bit more. I always had wondered why he stopped coming over the last few years.

“Well maybe that can soon change then.”

“What do you mean Mark?”

“Well mom is hardly at home anymore. To be honest I think that a divorce is eminent soon.”

He smiled now, “Smart little guy aren’t you. I already told your dad he should tell you as I knew you might get that idea already.”

“You know then?”

“Yea but now back to you Mark. So you are gay?”

He didn’t try to bring it softly but said it straight out.

“Yes I am,” I said proudly, “problems with that granddad?”

“No, as I said I know about Peter, so no real surprise. And to be honest I had a bet going on with Arnold about it, but it seems I have lost that one.”

“Oh, yes your dad kept that bit of information for himself. But Arnold always has said you were and we had a wager about that. I always thought you would take more after your dad.”

I didn’t understand what he meant with that last bit. “How do you mean sir?”

“Well, love women but really wear the pants around the house. Not like most men who don’t.”

I looked at him again. Was he really implying what he was implying? Yes he played with Peter from time to time, but was that not to keep Peter in line? Peter needed that.”

“I think you really need to have a good talk with your father Mark,” he said then.

“You mean that with Peter there was more than that?”

“Oh I know he didn’t because Peter needs it, but I wouldn’t be surprised if your dad has more with it then you know.”

“Ah, with mom?” I said then softly.

“I don’t know for sure Mark, but when he was younger there were a whole lot of girls and women that felt for him for more than one reason so to say.”

I looked at him. My dad a master. Now that would be a surprise. I had told my dad how I felt about Tom and yes what we did but he never said anything about what he thought about it. It seems it was so normal for him that he forgot to tell me about it.

“I think that next time I am in town I will visit again Mark and we can all have a good clearing up talk.”

“Hmm, but you said you hardly ever come to our town.”

“Oh I am there on a regular basis and I have quite a lot of friends out there. I know even a few that are your age and well you know with the same interest as you.”

I knew there was no way back on it anymore. He was definitely talking about more than being gay. “Oh you are known with it then?” I asked trying to be more naive then I really was.

“You know exactly what I mean Mark. Be honest to me okay. Tom is your boyfriend but at the same he wants to be your slave? That is so obvious so that means you will be or are you already his master? I am not sure how far you are but Tom recognised me for what I am. A master and he gave me the respect I deserve. So it is up to you Mark. Do you want to be his master?”

I smiled now and simple said, “I already am.”

“Fine, that gives faith to the future. Tom can’t be without you know. He needs to have a master.”

“Hmm,” I said because I was not sure what he meant.

“Tom needs to serve someone. He can love someone deeply but beside that he has the urge to be a slave that needs to play some time. If you can give that beside your love the better it is.”

“Oh I like that!”I blushed then.

“You do love him don’t you?”

“More then you can imagine Granddad.”

“Good, I am glad we have cleared all of that up then. I don’t like secrets. I will have a good word with your father as well about it. I will be in town in two weeks, so that would be the ideal moment. But if you have any questions about anything or if you don’t understand Tom for some reason, I am here for you alright. Also if Tom wants to talk. You will tell him this as well.”

“Thanks Granddad. This is unexpected but good.”

“I thought it would be. If you want to talk with a master your own age then let me know. I can introduce you to some of them as well. They are nice guys and are also still experimenting and learning.”

“Nice, I think Tom would like that as well.”

“Now tell me what kind of slave is Tom?”

I told him how we had met each other and how he impressed me and that in the end I had ask him if he wanted to be my boyfriend. My granddad asked me some questions very encouraging and open.

“Good,” he said at one point. “I have kept you too long in here. Go back to the party. I will see you at the end when everyone has left. I think Joshua might be in for a surprise.”

The DJ I thought? But before I could ask him why, he pushed me out of the study back towards the party and everyone. I looked around and didn’t see Joshua straight away as he was not at the music area anymore. Tom was there. I smiled at him and got a big smile back. It seems he was enjoying himself. One of the girls was standing with him. I saw that Arnold and John were on the couch with the other girls.

“Hey there’s space enough who wants to dance?” I asked and soon enough everyone was dancing encouraged by the music choices from Tom.

The evening went by fast. I didn’t talk a lot with Tom. He was kept busy by Arnold and his friends. Now and then we smiled at each other and each time I was surprised by the bubbles it gave me in my stomach. I loved him a lot. I knew that.

When at a certain point Karl came into the room, it seemed that it was time for the other ones to leave. Only Joshua who was back at the music, John, Arnold, Tom and me stayed.

“Good, do you want me to stay Arnold?” Karl asked.

“Yes I think you better. I have no problem with it and you can see what happens when you lose a bet.”

Tom was standing beside me know and whispered, “What is this about?”

“They had a bet Tom. Arnold thought I would be gay and Karl said I wasn’t.”

“Oh, that is why. Do you know what the stake was?”

“No, I don’t know.”

***

(From here Tom will be the narrator again.)

I didn’t have a chance to talk with Mark, so I had no idea what had happened in the study. I also had kept an eye on Joshua most of the time but talking to him was impossible as he had kept himself aside and Arnold and John had set themselves the task to keep me busy while Mark had been in the study.

“Joshua, I am sorry but I lost the bet!” Karl said while he walked to Joshua. He lifted his head up and looked at Karl begging. “You know that this is what you want, so trust yourself ok. Besides I know Arnold well enough, so nothing is going to happen that you wouldn’t agree with ok.”

“Hey Mark,” I whispered.

“Yeah more surprises,” he laughed back.

Slowly I started to understand the behaviour or Joshua a bit more too. He was a guest and did not know the others.

“For Mark, Tom and John to make sure, the bet was that Joshua would be Arnold’s slave for an hour. Normally, he is mine. He is still being trained but he has a lot of potential. A situation like this around people of his age to do some task is just good for him. So go and stand beside Arnold.”

Joshua slowly went to Arnold and stood beside him with his face down.

“Thanks Granddad. Maybe you might think twice because I am sure Joshua is going to remember this.”

For a moment, I saw Karl look concerned but then a smile appeared on his face.

“Hmm, Arnold we had another bet you know.”

I saw that Arnold looked at me and Mark now. “You mean, not Mark and Tom as well?” He stopped and looked at Mark, “Mark are you Tom’s master?”

Mark smiled and said. “Yes I am, Arnold”.

At that moment I heard John Say, “Dammit!”

“I think we are going to have a lot of fun this hour, are you in as well Mark?” Karl said.

I didn’t see Mark’s response as he was fast and then he said, “Ok, clothes off guys, you can keep on your underwear.”

Shit I didn’t expected that.

chapter 44