Chapter 54 of Tim and Michel

 

 

Chapter 54 of  Tim and Michel

We are back again. More to follow as I am a few chapters ahead so I know I will be able to continue again. Let me know what you think or write a response on the bottom.

(Jamey still narrating )

The next day was hell. I wanted to know what happened between Martin and his dad but no one was answering the phone. I called Michel as I knew he had the number for William’s mobile phone, but Michel wasn’t answering either. My granddad kept looking at me but I just didn’t feel like talking. I didn’t have the numbers for Paul or Dennis … stupid, I know, and strange. And as for Brandon … well, I suspect he had enough on his plate, dealing with Justin. I’d just have to wait till Monday at school to find out what was going on.

(Michel narrating)

That I was lost is an understatement. I knew my dad wouldn’t understand … for, if I’d been Tim’s dad, I definitely wouldn’t understand the situation … so I felt completely lost. Mom had tried to be there for me. I’m not so sure if she knew what was happening … I suspect she did … but she just didn’t care at the moment.

And then there was Tim. What had I done to him? Where was he and how was he? I just didn’t know what to do. I’d called Keith, the policeman friend of Jamey’s granddad … but he said that there was no news at the moment. It seemed the police had gone with Justin to his home but either they were keeping everything hush hush, or there was really nothing to report. Most of the day I just stayed in my room, staring at the ceiling. From time to time I nibbled some of the food mom urged me to eat.

I’d had a call from Seph and we talked a bit. He told me I had done the right thing and that I was not to blame. I’d done what needed to be done at the time and it was Tim’s mother who was responsible … if she was really behind it. It was she who was to blame for what happened to Tim.

With my head I knew he was right, but my heart told me otherwise. I’d been thinking about driving around and trying to find him but there was little chance he was somewhere here in town. No, I just had to try to hang in, making sure I could be there for Tim when he came back. My dad had not said anything since we’d come home. I think it was all just too much for him to deal with. He’d been happy for me when I brought Tim home but this new situation was beyond his ability to cope. I wasn’t looking forward to going to school but staying home was the last thing that I wanted to do.

(Martin narrating)

William had been with me that morning. He’d seen that I hadn’t slept very much. It had been an odd evening the night before. My dad would not say anything but just kept looking at me from time to time. Mom would ask me if I was OK every time I moved. In the end I went upstairs early but I couldn’t sleep. My dad had forbidden me from seeing Jamey and William would be responsible for getting me home right after school. I’d tried to talk with him but he’d just walked away. Actually, he had turned around and told me he would punish me if I didn’t listen. So, here I was on Sunday morning, tired and fed up … without any idea what the future held. Oh, yeah … and I’d been thinking about Tim a lot and how he was coping. I just hoped he was OK. My talk with William had helped a bit … he was still there for me and he would help me if I needed it … but he also had to be careful.

But then there was school. William must have left his friends and he’d been getting calls from them, asking if everything was OK. Would it stay quiet or was what happened going to become public knowledge? If that happened, I didn’t know if I could face school. Being gay would be something I’d need to deal with anyway … so I didn’t see a problem coming out … but would I be able to deal with people who didn’t understand what happened to me? The experience was something that I had been slowly starting to understand during the last year … and, with Jamey around, it had all made sense. I understood it all a lot better. Most important … it felt good and that was something that was critical … but I just wasn’t able to explain it to others. It was what it was. Maybe in the future, I could articulate how I felt. For now, I’d just have to see what was going to happen tomorrow.

(Paul narrating).

I was happy. I felt like I was in seventh heaven. It hadn’t been easy but, with everything that had transpired and our parents going to pick us up, we had to make sure we were solid for each other. I knew it wasn’t easy for Dennis … but he understood. I’d known from the first time we had fooled around. I’d still had doubts then … but everything felt good when I took hold of his dick in my hands. When I saw his face as he came, I knew I loved him and I’d do anything for him to have that feeling again.

I knew it was different for him … or, at least, I thought that it was in the beginning. As we got older and we played less, I realised he was straight and it would certainly end. I’d been depressed … but then, when we got to know about Tim and Michel, I’d seen Dennis change again. Not quickly … slowly … and that weekend, well it had been great being together at night. It had felt like our first times together … but with a little bit extra. Dennis seemed to be into it more than before. So when we knew it would all come out, I asked him what we should say. Were we just playing around … or was there something more between us?  I knew when I looked into his eyes. I smiled. Since we chatted last night, I knew what Dennis wanted. He said he knew what he wanted … and he was ready to tell the world if necessary.

I told him … let’s start with our parents and then see where this went. He’d been surprisingly OK with that. Later that evening, my mom told me that she’d known for the past few years … or at least suspected it. So I felt great. I knew that Dennis would probably still need some time to adjust to this new reality. We agreed we’d see each other later that day … so that was good.

(Brandon narrating).

I did see Justin leave when my dad picked me up in his car. We hadn’t talked very much yet but, when he started to drive, he told me to be quiet. I knew what he wanted to know so, quietly, I told him about us … about me … how I came to realise I was gay … the fun I’d with Tim … and then being introduced to Justin. I told him about Justin and Tim being family and what had happened with his mother. He responded that it seemed to him that he needed a good lawyer to put her behind bars when he was finally freed. I wasn’t sure that was the way for him to show that he was fine with what had happened … it felt strange.

Now mom was a different story. She was always more religious than any of us and she had a hard time dealing with it. I guess it was difficult, knowing that I wouldn’t be the one to produce grandchildren for her … and that that responsibility would now be left to my brother. He was happy about my announcement, and told me later that evening that he knew immediately what my announcement meant to him. He told me that I was always looking at him more with lust than disgust … so he knew I might have been gay. He was OK with it though.

When I woke up, I dialled Justin’s mobile number. I was very happy when he answered. We talked and it seemed that his mom was really onside with our relationship … but both he and his mother were disturbed that his aunt was opposed. They started to realise that there must be something really, really wrong with her. They hadn’t heard anything from her, and they doubted that they ever would. I thought about calling Michel but I wasn’t sure who would answer and left it … because we’d see him tomorrow.

(Jamey narrating)

As you might guess, I was up very early on the Monday morning. I looked at the clock and wanted to go, the faster the better. I needed to know how he was doing. I sat on the stairs in front of the building and waited. After about 10 minutes a car drove up. I knew that car. I saw William and Martin got out. His dad was behind the wheel and watched them leave. They didn’t look at me although, from the vibe I got, I’m sure that Martin had seen me. They walked towards the door. Just when I was about to stand up, I felt something. I looked back at the car. Martin’s dad’s eyes were focussed on me. He didn’t drive off … he stayed right there. I wasn’t sure what he wanted me to do, but following them into the school building just didn’t feel like the smart thing to do. We both stayed where we were. As more and more kids came around, I slowly started to feel cold. I knew I had to move forward and go inside. I smiled at him and in I went.

I didn’t expect them to be standing around, so I checked the three main corridors to see if I could see them. Along the last one, I saw that they were stopped by some of William friends and I started to walk towards them. But before I could reach them, William pushed Martin away towards his classroom. William looked over his shoulder. He wasn’t smiling; he almost looked apologetic. Now I was lost. This would be a lot more difficult than any one of us had ever could have imagined.

_________________________________________

……. And so the days passed by and nothing changed. Phone calls were not answered … people got in the way. Justin didn’t want to do too much with Brandon because of his friendship with Michel … but then, what Justin didn’t know was that virtually none of us had any contact with Michel at all. He kept to himself. He stayed home for quite a few weeks before coming back to school. By then the story had become old news. Now people were discussing the kind of relationship Michel had with Tim. Not in front of his face, of course … but you could see people look and talk whenever they were just out of his hearing. And Tim? Well, nothing was heard of him. My granddad was in contact with Keith a lot. The first calls were strained, but over time, it became easier to talk normally. Yeah, Keith was OK and no, there was no news about Tim. And with each call, it was becoming harder to get a feeling about how all of this was going to end.

[Writer’s commentary: I’m sure my readers have noticed that I took quite a leap there in time, something I hardly ever do. But the story got stuck in its own way and I had to find a way out. I hope I can now move the story forward. As you will read the next segment of the story, you’ll understand that we have jumped forward in time for a reason. That intervening time is not unimportant, but its significance will be revealed in flashbacks. Future chapters will detail what happened … and all will become clear, I promise. So let’s start with a bit of the next chapter so you get an idea where we are going. Surely you didn’t think I’d leave you hanging?]

“Jamey?” my granddad said.

“Jamey?” he repeated. I looked up from the book I had in my hands.

“Are you OK?” he asked.

“Yeah,” I said and continued to read my book.

“Hmmmm … I doubt it, to be honest. You haven’t turned a page for 30 minutes now.”

I realised he was right: I’d been staring at the book but not really reading.

“Yeah, I’m fine … just a bit preoccupied.”

“Martin?” he asked.

“Yeah … partly about him … but also the others. It was a great gang you know. We had lots of fun.”

“You wanna talk about it?”

“Not sure there is much to say, to be honest. It doesn’t exist any more.”

“You really going to let this destroy everything … without trying to make it work?”

“I tried, granddad. Nobody is talking to anyone.”

I don’t think he had any answers, either, as he stopped talking at that point. My eyes drifted back to the book.

Yummy. Martin … I still got very wobbly in the legs when I thought about him. My mind would turn into one big excited state of bliss when I saw him. I could hardly function when I was in the same room with him. Still it was difficult to talk with him. William was there and he told me there were others recruited by his dad to keep an eye on me. He told me that … not to warn me off … but so I’d know the dangers.

Out of the corner of my eye I saw my granddad get up. I’m not absolutely sure but I think he went towards the hall which led upstairs and to the front door. I tried to start reading again.

“Jamey?” I looked up when my granddad said my name.

I saw that he’d returned … followed by someone.

“Jamey, this gentlemen is here to see you.”

The stranger came into the room now and I vaguely recognised him.

“You’re Jamey, young man?”

“Yeah, that’s me.”

“Good. I was told it would be best to come and talk to you and your granddad.”

“Told by whom?” my granddad asked, as I was still a bit in my own world.

“Michel’s uncle,” he said while looking directly at me.

I knew then and there where I’d seen him: he was one of the few old men who had been there at the party that was held for Tim and Michel at Michel’s uncle club.

“Oh, yeah … we met there,” I said to him while I stood up and shook his hand.

“Please, sit down. How is Michel’ uncle?”

“Fine … but he’s worried about his nephew right now.”

I didn’t want to go into that. I wasn’t sure I could talk about it.

“You know what happened?” my granddad asked.

“Yes. I heard about it and, since I knew both Tim and Michel and some of the group involved, I kept myself informed. I contacted Michel’s uncle earlier this week in the hope that he could help me with setting up a meeting with some of the younger guys I met at the party.”

I saw a strange look on my granddad’s face. “Why?” he asked suspiciously.

“Oh, nothing like that,” our guest said quickly. “I wanted to introduce my nephew to them. He lives down here as well and I wanted him to make some friends who are dealing with the same kinds of feelings and issues as he is himself … if you know what I mean.”

I felt myself blush and my granddad said, “Gay feelings, you mean?”

“Yes …and other stuff, too.”

“Oh .…”

We were all silent for a minute or two.

“I’m not sure it’s appropriate for me to listen in on this conversation. Maybe it’d be better if you talk with Jamey in private.”

“No, I want you to stay. This isn’t about that. This is about Michel and sweet Tim.”

“You know where he is?” I asked.

“No … well ….”

…. what did you think. Write a response on the bottom or send me an email.

chapter 55

 

Hoofdstuk 13 medisch onderzoek

Dit verhaal is niet door mij geschreven maar wordt op deze site gepubliceerd met toestemming van de schrijver. Voor reacties naar de schrijver stuur een e-mail naar  hem door hier te klikken

Die avond aan tafel kreeg ik bijna geen hap door mijn keel. Ik zat nog altijd in mijn bermudaatje. Dat wel. Ik kon moeilijk vlug een lange broek gaan aantrekken met dit warme weer. Wat zouden mijn ouders dan wel denken ? Tenslotte had ik hen die ochtend de indruk gegeven vrijwillig en uit eigen beweging een bermuda te dragen. Ik zat gewoon onrustig aan tafel. Want straks om acht uur zou er nog meer volgen. En wat ? Daar had ik het raden naar. Maar gezien hun hufterige gedrag van vanmiddag en de rotstreek van Stefan (mijn broek weggritsen, hoewel hij toestemming had gegeven een bermuda te dragen om te beginnen), vreesde ik het ergste.

Na het avondmaal zei ik mijn ouders dat ik nog even ging studeren – en dat ik rond achten met een paar vrienden nog wat ging sporten. Mijn vader vond dat uitstekend. Mens sana in corpore sano, heet het dan clichématig. Dat ik het woorde “vrienden” gebruikte voor die hufters deed mijn haren bijna ten berge rijzen. Maar wat kon ik doen ? Gewoon open kaart spelen ? Met mijn ouders ? Onmogelijk. Dat zou een drama zijn – weten dat hun zoon een flikker is. En erger nog : een flikker die op kinky spelletjes valt.

Van studeren kwam niet veel in huis. Enerzijds was ik geil door wat mij wellicht te wachten stond. Anderzijds was ik ook wat bang. Zenuwachtig – is een beter woord. Rond half acht begon ik me al om te kleden : alles uit – weer even in de spiegel kijken naar mijn keiharde lul, daarna jockstrap aan, turnbroekje van school (dat was klein genoeg – dus daar zouden ze wel genoegen mee nemen), t-shirtje, en naar beneden. Mijn moeder stond net onder aan de trap toen ik naar beneden liep. “Jongen, ga jij zo de straat op,” vroeg ze bezorgd ? “Waarom niet, ma,” speelde ik het luchtig, “we gaan sporten hé.” “Ja, maar je hebt toch een iets deftiger sportbroekje dan dit niemendalletje !” “Hé, ma, dit is wel het sportbroekje van onze school hé ! Als je dat niet deftig vindt, moet je maar eens klacht indien bij de directeur !” “Nou ja… maar toch… dat is goed voor de turnles, waar iedereen er zo bij loopt… maar nu… wat trekken je makkers aan ?” Ik zei dat ik dat niet kon weten. En glipte de deur uit. Ze had natuurlijk overschot van gelijk. Ik voelde me ook niet zo happy in dit kleine broekje. Lees maar de vorige delen van dit verhaal ! Maar ik moest ten allen prijze ervoor zorgen dat ik mijn beulen van straks gunstig zou stemmen. De afwachting, de fantasietjes die door mijn kop speelden – ze zorgen er trouwens voor dat de bobbel onder dat minieme turnbroekje meer dan normaal was. Hier was een slappe pik gehuisvest. Hier zat een flinke jongeheer, die – ondanks het gedwongen afdrukken van die middag – alweer zijn kop opstak. Bijna letterlijk.

Ik sprong op mijn fiets om  naar het opgegeven adres te fietsen. Het was niet zo ver weg. Ik had dus tijd genoeg. Maar het viel me op hoe kort dit broekje wel was, terwijl ik aan het fietsen was. Het was de allereerste keer dat ik met die rotbroekje op de fiets zat. En zo leek het nog korter dan het eigenlijk al was. De bobbel onder die ritsloze gulp leek bovendien nog groter. Ik probeerde er maar niet al te veel aandacht aan de besteden. En fietste dapper verder.

Een tiental minuten later was ik aan het huis waar ik een afspraak had. Het was nog iets voor achten. Zou ik nu al bellen ? Of zou ik beter stipt om acht uur bellen ? Verhalen die ik op het internet gelezen had, deden me twijfelen. Normaal moest je stipt op tijd zijn. Niet te vroeg en niet te laat. Anderzijds vond ik zoiets bijzonder belachelijk : de klokken staan niet altijd op de seconde, soms zelfs niet op de minuut gelijk. Bovendien zouden ze toch wel hun gang gaan met mij, vreesde ik – na wat vandaag gebeurd was. Dus besloot ik maar te bellen.

De deur ging open ….

Een van mijn tormentoren van die middag deed de deur open. Toen hij me zag staan in mijn turnpakje van op school verscheen er een brede grijns op zijn lippen. Blijkbaar vond hij dit pakje wel leuk en geil genoeg ? Of niet ? Misschien was die grijns alleen maar bedoeld om mij schrik aan te jagen. Hij keek even naar de stevige bobbel die onder dat kleine turnbroekje verborgen zat – en grijnsde nog meer. Dit was echt wel frustrerend en vernederend : waren die knul tevreden over mijn outfit ? En hoezeer genoot hij van mijn geile toestand ondanks mijn vernederende situatie ?

“Kom binnen,” zei hij droogjes. Ik wist niet goed wat daarvan te denken. Maar ik gehoorzaamde uiteraard. Wat kon ik anders doen ? Zodra ik binnen kwam zag ik de anderen ook staan, inclusief Stefan. Ze bekeken me met een spotlachje dat me gewoon de grond in kon doen zinken. Van top tot teen. Met uiteraard bijzondere aandacht voor mijn kruis. Dat was goed gevuld… wist ik… want de hele situatie wond me ook wel bijzonder op. Nou ja, het “bijzonder medisch onderzoek” had uitgewezen dat ik wel op kinky dingen viel. En dit was een van die kinky dingen blijkbaar. Waarbij mijn pik ook dit keer voor zichzelf aan het denken was. Hoe graag had ik vermeden dat ik hier nu geil in dat kleine turnpakje voor die vier kerels stond. Maar dat geil kon ik echt niet vermijden. Hoe ik ook probeerde.

“In het midden staan,” beval Stefan mij, “handen op je hoofd !” Ik gehoorzaamde. Wat kon ik anders ? “Benen wijder spreiden !” Ik deed het. Ik voelde me echt wel opgelaten in dat kleine turnpakje. Maar goed. Zo stond ik hier nu. De drie jongens van vanmiddag zaten op een bank. Stefan liep om mij heen. Hij raakte mijn billen aan, mijn dijen, greep me even stevig in het kruis. En zijn grijnslach was bijzonder triomfantelijk. “Je geniet er wel van hé, slaafje ?” Ik knikte alleen maar. Ontkennen had geen zin. Maar om het luidop te zeggen… nou ja, dat eenvoudige JA kreeg ik niet over de lippen. Toch niet voor die drie hufters. Terwijl ik daar zo stond zaten ze trouwens zonder enige gêne hun kruis te strelen. Ze waren blijkbaar opnieuw geil.

Stefan speelde nog wat verder met mijn pik en ballen door dat turnbroekje heen – tot ik begon te … nou ja … tekenen van supergeilheid, van bijna-spuiten te vertonen. Dan hield hij op. “Niet spuiten, hé, jochie,” spotte hij, “wij willen nog veel plezier met jou beleven vanavond. Hoe lang ging je sporten heb je je ouders verteld ?” “Anderhalf uur.” “Okay, dan heb we dus zo’n dik uurtje de tijd om ons met jou te amuseren, knulletje !” “Ja !”

En dan tegen die drie kerels : “Hij houdt dus van vernedering, hé. Spanking, wat bondage… ik stel voor dat we maar onmiddellijk beginnen. Want straks moet hij weg. Zijn ouders mogen niets merken hé !” De drie anderen stemden grinnikend in. Terwijl ik daar in die te-kijk-positie stond, waren ze verder over mij aan het praten. Net alsof ik een ding was. Een kast. Een tafel. “Vreemd hé, dat je kan geil worden van vernedering.” “Je moet goed gek zijn, om een stijve te krijgen als je belachelijk gemaakt wordt !” “Debiel, hé, hoe hij daar staat te geilen nu!” En dat soort opmerkingen meer. Ik was het wel gewoon om in dit belachelijke turnbroekje. Dat weten jullie al. Maar nu ik hier als enige in dat belachelijke korte dingetje stond, voelde ik me echt wel bijzonder belachelijk, bijzonder vernederd, bijzonder ridicuul. Zeker omdat het broekje – als ik zo even naar beneden gluurde – een meer dan behoorde tent vertoonde. Man, ik kon hen op school nooit meer onder ogen komen. Dat verdraaid medisch onderzoek had wel een zeer serieuze wending aan mijn leven gegeven. Die vuile flikker-artsen. Vonden ze het leuk leuk om mij in deze situatie te brengen ?

“Beginnen we,” vroeg Stefan nog eens ? “Jaaaaa,” antwoordden ze alle drie gretig. “Okay, we beginnen met een lekker pak voor zijn billetjes. Eerst nog op dit geile broekje !” Ik moest me vooroverbuigen. Handen steunend op het zitvlak van een stoel. Mijn kont werd dus goed en scherp aangeboden. “Wie begint,” vroeg Stefan ? “Elk tien meppen om te beginnen!” Ik voelde me zo vernederd, opgelaten, belachelijk.

De eerste van de drie kwam naar vooraan. Streelde mijn kontje door het broekje heen, daarna over de rand van dat te korte broekje mijn dijen. Geil gevoel. Geil !!! Hij streelde mijn dijen heel erotisch. Mijn stijve werd alleen nog stijver – voor zover dat kon. En dan begon hij te meppen. Klap na klap. Keihard. Afwisselende op elke bilhelft. Ik voelde ze roder en roder kleuren, ondanks de bescherming van dat broekje. Mijn pik nam even iets in omvang af. Maar toen zijn tien klappen voorbij waren, begon hij weer aan de erotische streling. Wat mijn geilheid weer deed toenemen. Vreemd gevoel : pijn en geilheid tegelijk.

Dan kwam de tweede aan de beurt. Ik hoorde Stefan grijnzen bij deze behandeling. Voordat hij begon met zijn meppen, trok hij even mijn broekje en onderbroekje naar beneden – even maar, net over de rand van mijn billen. “Lekker rood kleurtje, hé jongens !” Hij deed mijn kledingstukken weer omhoog. Nou ja, dat hij mijn kontje nu ontbloot had, was niet zo erg. Tenslotte hadden ze mij vanmiddag al erger vernederd. Maar het was wel wat meer zout in de wonde, of moet ik zeggen : peper op het vlees ? Want het maakte me nog geiler. Ik voelde mijn eikel natter en natter worden. En die geilheid nam niet af, terwijl hij mij mijn tien klappen gaf. Bij het einde van zijn beurt, trok hij weer even mijn billen bloot – en alle vier bulderden ze het uit. Spottend gelach. Want rode billetjes – en vooral : stijve lul ! En die was niet te overzien.

De derde was nog geraffineerder, vond ik. Hij trok mijn turnbroekje iets hoger, zodat het in mijn kontgleufje knelde. Dat maakte voor hen de geile aanblik zeker nog leuker. Dit korte broekje werd zo bijna gereduceerd op de lengte van een zwemslipje. Bovendien was nu ook de bovenkant van mijn dijen beter bereikbaar om een roder tintje te krijgen. En dat merkte ik wel ! Zijn klappen kwamen telkens neer op mijn broekje én de achterkant van mijn dijen tegelijk. Ook netjes afgewisseld. Pijnlijk, maar niet om te reageren. Althans niet van de mijn. Mijn pik reageerde wel. Te meer daar  hij tussen elke klap in even mijn billengleuf streelde. Heel zachtjes en teder. Soms zelfs met zijn vinger even boorde richting mijn kontgaatje. Ik voelde me echt vernederd. Opgelaten. Belachelijk. Maar ook zo onzegbaar geil. Die kerels wisten echt wel wat ze deden. Als je een jonge knul geil maakt, kan je veel met hem uitrichten. En dat waren ze precies aan het doen : mij heel geil maken !

Toen die eerste sessie voorbij was, kwam Stefan aan de beurt. Hij grijnsde me breedlachend toe : “Je houdt er echt van hé, jochie !” Ontkennen had uiteraard geen zin. Ik was gewoon beregeil. En dat kon ik niet verbergen. “Ik ben vanavond alleen maar toeschouwer, kereltje,” zei hij, “dus … van mij zul je niet veel last hebben vanavond. Trek je truitje maar uit.” Ik trok mijn t-shirt uit en stond daar met alleen nog die jockstrap en dat turnbroekje aan. De drie kwamen gelijk op mij toegesneld en begonnen mijn kontje en kruis geil te betasten. Stefan stond op een metertje afstand genietend toe te kijken. Dat hij genoot was duidelijk te zien aan zijn in strakke, wat versleten lichtbauwe jeans verpakte kruis. Ik stond de kronkelen van geilheid bij al deze aanrakingen. Zorgde er wel voor dat ik niet klaarkwam… waarbij ze me overigens hielpen. Want ze zorgden er eveneens voor mij niet over die streep te halen.

Vervolgens…

Stefan verhulde ook nauwelijks zijn eigen opwinding bij dit hele gebeuren. Hij stond over de gebubbelde gulp van zijn versleten jeans te strelen. Wat het voor mij aangenamer en erger maakte. Aangenamer omdat ik het wel leuk vond dat hij zo genoot… erger omdat ik hier een lustobject leek te zijn. Niet meer of niet minder. “Die Verdinglichung des Menschen” zou je zo mooi in het Duits kunnen zeggen. Een dingetje. Een speeltje.

Ondertussen stonden de andere drie nog altijd mijn hele lijf te betasten en bevoelen. Mijn kruis, mijn kontje, mijn tepels… Ze wisten echt wel goed wat ze deden om mij geil te houden zonder mij te laten klaarkomen. Af en toe kneep een van de drie stevig in mijn ballen, wat pijn deed uiteraard – maar zo werd ook het klaarkomen tegengehouden. Of ze knikkerden even ter hoogte van mijn eikel, wat ook al flink pijnlijk was.

Daarna nam één van hen drieën het initiatief : ze zouden de volgende ronde spelen. Zoveel tijd voor lange intermezzi was er immers niet. Ik had hen immers verteld dat ik toch wel binnen een aanvaardbare tijd terug thuis moest zijn van het “samen sporten”.

“Turnbroekje uit !”

Ik trok het broekje maar uit. Nog eens : ze hadden me al naakter gezien die middag. Enne… ik wist wat er kwam, dus berustte ik maar in mijn lot. Bovendien kan je met een supergeile kerel veel aanvangen. En supergeil was ik.

Ik stond dus in mijn jockstrap alleen nog, die strak vooruit geduwd werd door mijn lekkende lul. Alle drie begonnen ze te lachen, en Stefan vervoegde hen daarbij. Dat een kerel geil werd bij zulke vernedering konden ze niet begrijpen.

“Van elk krijg je tien klappen met een pingpongpalletje op je blote reet… veel bescherming zal dit onderbroekje je immers niet bieden,” ging één van hen drieën verder, “ga hier maar over de tafel liggen.”

Ik gehoorzaamde. Alternatieven waren te toch niet.

De eerste ging gewoon rechtdoor. Rake en harde klappen op mijn blote billen. Het deed flink pijn. Ik voelde mijn billen gloeien. Ik merkte wel dat hij ondertussen doorheen zijn lange broek met zichzelf aan het spelen was. Maar er was weinig erotisch aan voor mij. Het waren gewoon harde klappen op mijn al geteisterde kontje. Ik had daarnet nog wel een turnbroekje aan gehad, maar veel bescherming bood dat dunne katoentje niet. En die jockstrap bood evenmin enige protectie. Dit was gewoon pijn doen. En ik moest mezelf bedwingen om geen tranen in de ogen te krijgen. De pijn zorgde er ook voor dat mijn pik iets slapper werd, zodat het gevaar op spuiten kleiner werd.

De tweede was ietsje creatiever. Hij haalde een dildo uit zijn tas, stopte die in mijn mond en zei : “Zuig er maar lekker op… maar hem maar goed vochtig… dat zeg ik je maar voor je eigenbelang !” Hij had ook gemerkt dat mijn pik slapper geworden was en begon me weer wat op te geilen. Mijn billen strelen, kontgaatje kietelen, raakte zachtjes en geil mijn ballen aan, en speelde zelfs even met mijn lul tot die weer helemaal overeind stond. Blijkbaar genoot hij er wel van dat ik een stijve paal had. Goed idee uiteraard. Want een geile kerel kan meer hebben dan iemand die niet opgewonden is.  Ondertussen lebberde ik aan die kunststoffen lul. Vernederend. Een echte jongenslul in de mond : ook wel wat vernederend, maar toch nog okay. Een rubberen ding echter in je mond is dé vernedering bij uitstek. Tenslotte bezorg je er niemand plezier mee. Het ding kan niet stijver worden. Er is niemand die begint te kreunen van geilheid. Je doet het gewoon omdat je het moet doen. Een opdracht voor iemand die onderdanig is. En uit het medisch onderzoek was gebleken dat ik bijzonder onderdanig was. Dus… het idee maakte me ook wel geil.  Dan begon ook zijn afstraffing. Hij speelde veel meer dan de eerste. Een hevige klap, die me wat liet opschrikken… dan wat strelen over mijn billen. Met het pingpongpalletje, maar ook met de hand. En dan weer -behoorlijk onverwacht en heel stevig- nog een klap… De derde kwam onmiddellijk na de tweede en op dezelfde plaats. Bijzonder pijnlijk. Door de pijn had ik mijn mond geopend en was de dildo eruit gevallen. Hij stopte hem er prompt weer in. Maar dit keer wachtte hij weer. Even dat pingpongpalletje laten rusten op de landingsplaats, zodat de warmte goed in mijn billetjes kon binnendringen. Dan weer wat strelen. En dan weer PETS ! En PETS. Weer twee op een rij, op dezelfde plaats alweer. Mijn benen spartelden even. Maar ook nu was er een korte pauze. Met grijnzende commentaar : “Lekker rood kleurtje, hé, kerels !” En weer PETS PETS… Een andere plaats, maar die twee meppen waren weer op dezelfde plaats gegeven. Weer pauze om wat op te geilen. Billen, kontgaatje strelen… Pik even vastpakken. Balletjes kietelen. Mijn pik bleef dan ook loeihard. En zo ging hij door tot klap tien. Nog twee keer moest hij die neppik weer in mijn mond duwen, omdat ik die gewoon had laten vallen door de pijn. Maar hij was “meesterlijk” in het tuchtigen. Meppen, strelen… Pijn en genot… Straf en geilheid.

Toen hij klaar was kreeg ik weer een korte pauze.

De drie kerels gaven onder mekaar commentaar. Hoe ongelooflijk het was dat iemand daardoor geil werd en bleef. Hoe geil het was zo een slaafje te kunnen gebruiken. Hoe leuk ze me die middag gevonden hadden. Hoe vernederend het was een neplul in je mond te moeten nemen. Allemaal commentaren die ervoor zorgden dat ik me inderdaad vernederd voelde… en dus enorm geil bleef. Stefan genoot zichtbaar van het spel, maar hield zich verder afzijdig. En ondertussen lebberde ik verder op die rubberen pik. En bleef ik in dezelfde positie.

Dan was het tijd voor nummer drie. Hij beval me verder die dildo zeker niet te laten vallen dit keer, anders kreeg ik per keer een klap extra. Eerst streelde hij ook even over mijn billen, kietelde mijn kontgaatje wat. “Lekker stijve paal, kerels !” Hij gaf heel onverwacht drie keiharde klappen op dezelfde plek. Van pure verrassing en van de pijn liet ik de dildo prompt uit mijn mond floepen. “Eén klap extra !” Hij pauzeerde wat. Speelde met mijn billen en pik en ballen… streelde ondertussen in staat van grote opwinding (gezien de bult in zijn jeans) zijn eigen kruis. Dan opnieuw drie klappen. Keihard. Zonder genade. En alweer liet ik de dildo uit mijn mond vallen. “Nog een klap extra,” zei hij droogjes. Dit keer kon ik het niet meer vermijden. De tranen stonden in mijn ogen. “Oh, ons mietje krijgt de tranen in de ogen,” spotte hij. De andere twee lachten luidop. En Stefan stond zich verder te verlustigen. Hij had ondertussen zijn jeans opengemaakt en stond zijn pik doorheen zijn boxershort te masseren. Een flinke paal moet ik zeggen. Opnieuw nam hij de tijd om mij geil te houden. En dan weer drie meppen naéén. Alweer drie keer op dezelfde plek. Ik voelde mijn billen gewoon branden. Maar dit keer had ik – in plaats van mijn mond te openen – keihard op de dildo gebeten. Hij zat dus nog in mijn mond. Maar de tranen in mijn ogen waren toegenomen. Ik kon me nog net genoeg beheersen om niet te beginnen snikken. “Nog één,” zei hij. Ik dacht “Oef !”….. maar hij ging onmiddellijk verder : “plus twee extra ! Dus nog drie !” En onmiddellijk voegde hij de daad bij het woord. Ook dit keer beet ik stevig op de dildo om de pijn te verbijten.

“Pauze,” kwam Stefan tussen en deed zijn jeans weer dicht. De bult vooraan verraadde echter hoe hij genoot van mijn behandeling. Ik werd in de hoek gezet, handen op het hoofd, benen gespreid. Dildo nog steeds in de mond. Zij gingen met hun vieren een biertje drinken.

Ze lieten me daar zo’n kwartier staan. Met mijn tintelende billen. Ik mocht er niet eens aankomen, gezien ik de handen op het hoofd moest houden. Ondertussen dronken ze hun pilsjes, schaterden het uit over mijn toestand en mijn glimmende kont, maar spraken ook over andere dingen alsof ik daar helemaal niet was. Dat was bijna nog het ergste : dan stond ik daar gewoon in de hoek als een meubel. Een kast of een stoel. Iets wat niet meetelde. En ondertussen stak nog altijd die dildo in mijn mond, waarop ik nog altijd sabbelde, al was mijn mond ondertussen behoorlijk droog geworden. Aan deze “ontspanning” nam Stefan wel deel. Duizenden gedachten raasden ondertussen door mijn hoofd. Gedachten van vernedering… die mijn pik alleen maar stijf hielden.

Na ongeveer een kwartiertje zei één van de drie : “Tijd voor de laatste ronde – want ons jochie moet over een half uurtje naar huis kunnen vertrekken. Anders maakt zijn mammie zich zorgen.” Ze schaterden het alle vier uit.

“Kom maar uit de hoek, jochie !”

Ik deed het.

“Kijk eens – zelfs nu nog een stijve leuter !”

Opnieuw gebulderlach. Ik had door de grond kunnen zinken van schaamte. Het was ook wel erg : na een kwartier van non-action nog altijd een stijve paal hebben. Ze lieten me zo even staan. Genietend van mijn naaktheid. Spelend met hun eigen opgewonden lul doorheen hun broeken.

“Vooroverbuigen – handen op de stoel hier !”

Ik gehoorzaamde uiteraard.

“Benen wijder spreiden.”

“Nog wijder !”

Nu nam die kerel de lul uit mijn mond. En wat ik al gevreesd had, gebeurde. Hij begon langzaam maar zeker die dildo in mijn kont te duwen. De twee anderen trokken mijn billetjes naar buiten, zodat mijn kontgaatje zo wijd mogelijk open stond. Gelukkig dat ik goed gesabbeld had, want zo stond de dildo toch wat vochtig. Enig glijmiddel gebruikten ze niet. Het deed ook pijn. Maar veel kon ik er niet aan doen. Bovendien bleef één van de twee kontrekkers met mijn pik spelen, en zorgden hun spottende opmerkingen ervoor dat mijn opwinding die verdween. Het duurde wel even voor die kunstlul naar hun smaak ver genoeg in mijn kontje verdwenen was. Eenmaal diep genoeg draaiden ze aan de knop achteraan die lul en die begon te trillen. Het was allemaal heel nieuw voor mij. Pijnlijk, maar ook opwindend – want dat ding zat gewoon tegen mijn prostaat aan te rammen. Mijn pik ging onmiddellijk reageren. Ze zagen dat ik zo zou spuiten. Dus draaiden ze die knop weer om.

“Vijf klappen van elk van ons met onze broeksriem.”

Dat was dus het nieuwe verdict.

“Je houdt die lul in je kont, anders volgt er meer straf !”

Nummer één begon met zijn klappen. Ze deden vreselijk pijn. Te meer daar ik mijn kontje strak hield om die dildo er niet uit te laten floepen. Hij ging ook die keer rechtdoor. Weinig genot – echte pijn. Zodra hij zag dat mijn pik slapper werd, schakelde hij de tril-functie van de dildo weer aan… Mijn prostaat werd weer gemasseerd. En mijn pik herrees.

Mijn billen gloeiden. Weer 2 minuten pauze. De vibrator bleef aan. Dat was bijzonder geil. Die impulsen naar mijn ballen toe die al langer niets hadden mogen spuiten. Mijn pik lekte. Ik stond te kronkelen van genot. Ik kreunde zelfs van genot. Prompt draaide nummer twee de knop om. Verdoeme, waarom lieten ze me niet klaarkomen ? Ik was zoooo geil !

Dan begon nummer twee zijn afstraffing. Haard, maar alweer bijzonder geraffineerd. Hij wist me telkens op het randje van pijn en genot te houden. Keiharde slagen – dat is zeker. Maar ook spelen met mijn ballen. Even de dildo weer laten vibreren tot ik kreunde. Kortom : deze tweede sessie zorgde voor nog gloeiender billen, maar ook voor supergeilheid.

Weer twee minuten pauze. Dildo weer aan. Geil. Kreunen. Lekken.

Nummer drie. Liet de dildo verder trillen. Maar sloeg rechtdoor, rechtaan. De pijn was immens. Maar zodra hij ophield, kreeg de vibrator weer de overhand. Hij drukte zich spelend tegen mijn prostaat aan. Alweer lieten ze me even kronkelen, Kreunen, om dan de dildo uit te schakelen.

Nu brachten ze onmiddellijk een blinddoek aan. Ik kon niets meer zien. Ik hoorde ritsen. Blijkbaar lieten ze hun broeken zakken, maar wilden ze niet dat ik hen zo zag. Hoewel ik hen die middag al met blote paal gezien had. Ik moest rechtop staan. Ze rukten zich af. En spoten op mij : twee op mijn billen, één op mijn pik. Luid kreunend van geilheid. Zodra ze gespoten hadden, trokken ze me mijn jockstrap en short weer aan. En zorgden ervoor dat hun sperma goed over mijn onderlijf en broekjes uitgesmeerd werd. Ik voelde me zo vernederd en geil. Hun warme zaad droogde kleverig tegen mijn broekjes en pik en billen aan.

De blinddoek werd afgenomen. Duidelijk zichtbaar gaven ze aan Stefan elk 50€ – met dank voor de fijne avond. Dit was erg pijnlijk voor mij : ik werd hier verkocht als een goedkope hoor. Stefan speelde met zijn pik terwijl hij hen uitliet. Hij grijnsde toen hij me zo zag staan.

“Proficiat, joch, je hebt je best gedaan !”

Ik reageerde niet. Wilde niet reageren.

“Morgen zien we mekaar op school. Dit draag je bij de zwemles morgen !”

Hij gaf me een lichtgeel zwemslipje. Op het eerste gezicht wel de goede maat.

“En je weet dat je niet mag klaarkomen hé, jochie ! ”

Hij bracht me naar de deur. Met getent shortje, pijnlijke billen, probeerde ik me zo goed mogelijk op mijn fiets te slingeren… en naar huis te fietsen. Waar ik gelukkig zonder meer naar mijn kamer kon glippen.

Hoofdstuk 14