hoofdstuk 43

Ik volgende Mark de kamer in.  Ik zag dat hij doorliep naar iemand op de bank. Ik keek rond en zag dat er 4 meisjes en 6 jongens aanwezig waren.

“hé Mark, leuk dat je er bent. We gaan er een leuk feestje van maken vanavond”.

“Ja, dank je voor de uitnodiging Arnold”.

“En, hé je hebt iemand meegebracht”.

“Ja, ik hoop dat je dat niet erg vindt maar zo alleen in de hut het hele weekend is ook niets aan”.

Ik zag Arnold maar ook de jongen die naast hem zat mij aankijken en dan weer naar Mark.

Hij lachte wat en zei “Ja altijd gezelliger met zijn tweeën. He allemaal dit is Mark en….. “ Hij keek mij nu aan “ Tom “ zei ik zacht en stapte naar voren om hem een hand te geven.

“en Tom” zei Arnold wat harder.

Er werd geknikt en welkom geheten door de rest.

“Hmm als je iets te drinken wilt daar staat bier en anders spul”.

Ik volgde Mark en daarna liep hij terug naar Arnold. Bij praten dacht ik. Ik ging voor het raam staan en keek de tuin in. Mooi huis dacht ik mooie tuin. Maar terwijl moest ik ook wel even denken aan wat de grootvader van mark gezegd had. Ik had nog geen kans gehad om met Mark er over te praten maar wie weet zo dadelijk wel. Blijkbaar had zijn grootvader iets gevoeld. Ik voelde me onrustig er door. Blijkbaar vond die het niet erg maar toch er kon nu weer van alles gebeuren vanavond en ik wist niet zeker of ik daar wel behoefte aan had.

Ik liet mijn gedachten nog even gaan over de aanwezige. Zeker geen onknap groepje al met al dacht ik met een lach. Ik keek om en zag dat Mark met Arnold in gesprek was. De jongen die naast Arnold zat was daar niet meer.

“He Tom, niet zo leuk als je niemand kent zo’n feestje”.

Het was de jongen die naast Arnold had gezeten “nee, maar dat geeft niet. Ik ben hier voor Mark dus”.

Hij lachte, “wel leuk dat je er bent, mijn naam is John”.

“John, ik ben Tom”.

“ja dat begreep ik”

“Ken je Arnold al lang” vroeg ik hem.

“Al bijna 10 jaar. Is echt mijn beste vriend. En jij Mark”.

“Een aantal weken nu”.

Oh zei hij maar hij vroeg niet verder.

We praten nog wat over koetjes en kalfjes. We pakte nog een tweede flesje bier en hij liet me min of meer achter bij twee meisjes die al een tijdje hadden staan kijken naar ons. Ik voelde me iets meer op mijn gemak. Na ook mijn derde en vierde flesje op was en ik zo wat met iedereen wel even kort kennis gemaakt had was ik met een nieuw flesje bier het terras op gelopen. Het was niet warm maar ook niet echt koud.

Ik had Mark niet gezien dus ik had het idee dat hij met zijn grootvader in gesprek was.

“He Tom, sorry maar ik moest eerst even met Mark bijpraten, was te lang geleden dat ik hem gezien had”, zie Arnold toen hij naast me op het terras verscheen.

“Geeft niet” zei ik.

“Ik zag dat John even met je gepraat had dus ik wist dat je niet allen was. Altijd toch vreemd op een feestje waar je zo goed als niemand kent”.

“Oh, dat valt wel mee, iedereen is vriendelijk dus”.

“Ja, Mark is echt gegroeid de laatste anderhalf jaar. Maar toch was ik wel enigszins verrast door jou Tom. Je bent duidelijk ouder dan Mark”.

Ik keep hem aan. Wist hij het nu of niet. Was hij aan het vissen of had Mark het hem verteld. Dit werd lastig.

“Hoe bedoel je Arnold” vroeg ik hem dus maar.

“Wel jullie kennen elkaar niet van school en ondanks dat Mark het nog nooit over je gehad heeft voordien verteld hij nu behoorlijk veel over je. Maar toch houd hij nog iets achter, ….” Hij liet die in de lucht hangen duidelijk verwachting van mij dat ik iets zou zeggen nu.

“Hm, blijkbaar is er echt meer. Ik moet dan maar wat gaan gokken is het niet”.

Ik lachte nu maar wat en zei: “Ik weet niet waar je naar op zoek bent Arnold”.

“Oh, dat weet jij best Tommetje. Jij bent duidelijk meer dan alleen een vriend voor Mark. Dat maakt mij niet uit ja. Toen ik zojuist van Mark begreep dat grootvader met hem wilde praten wist ik genoeg”.

“Jij hebt er geen problemen mee dan Arnold” vroeg ik aan hem.

“Nee, hoor je hebt al gesproken met John begreep ik. We zijn niets voor niets Beste vrienden” zei hij terwijl hij nadruk legde op Beste.

“Ah, op die manier”.

“Niet permanent of zoals jij en Mark maar wel lekker van tijd tot tijd” glunderde Arnold nu.

“Ja, leuke knul om te zien John” zei ik nu maar bekende wat er ongesproken al gezegd was.

“Maar even terug naar mijn vraag, je bent toch echt ouder dan Mark, dat klopt toch hé”.

“Ja, helemaal bijna 5 jaar zelfs”.

“Oh, dat is veel”.

“Dat zei ik ook maar Mark bleef maar aandragen dat het verschil tussen 27 en 32 lang niet zo veel meer is dan en daar moest ik hem ook wel weer gelijk in geven”.

“Weten zijn ouders het ook van jullie twee”

“Hm ja, zijn vader en broer in ieder geval. Zijn moeder weet ik niet echt”.

“Ah, Peter, wel dat is lang geleden dat ik die gezien heb. Wij gaan niet vaak bij Mark op bezoek namelijk, zijn moeder, wel misschien is het maar goed dat je die nog niet zo goed kent dan”.

“Maar misschien kunnen we straks nog even wat bij praten als iedereen weg is. John blijft slapen namelijk”.

“Klinkt goed, we hoeven niet vroeg terug en het is maar een klein stukje rijden”.

“He, jij hebt alcohol op, Mark niet zeker”.

“Nee, hij mag officieel nog niet rijden maar hij kan het wel dus hij zou vanavond terug rijden is de afspraak”.

“Ah, lekker, wel misschien kun je iets anders doen voor mij. Kun je Joshua even aflossen daar bij de muziek. Als jij dat voor een half uurtje kunt doen dan kan ik even bij praten met hem”.

“Ja is prima. Heb je nog voorkeuren”.

“Nee, alles is mijn muziek dus je kunt wat mij betreft niets verkeerds doen. Zorg alleen dat je het wat afwisselt ok”.

“Is prima”.

Ik liep naar Joshua en gaf aan dat ik hem even zou aflossen. Hij keek enigszins verbaasd en ik weet niet of hij blij was. Hij legde me kort uit hoe het werkte en draaide zich daarna om maar bleef even staan alvorens naar de bar toe te lopen. Hij had niet veel gezegd, rare gast dacht ik.

((In de tussentijd in de studeerkamer))) verteld door Mark.

“He Mark kom binnen” Karl zei toen hij Mark aarzelend bij de deur dag staan.

“Wilt u dat ik de deur sluit”

“Ja doe maar even. Ik denk dat dit nog niet voor alle oren bestemd is”.

“Hm, nee denk van niet”.

Ik ging in een stoel recht tegenover hem zitten. Ik keek hem aan maar zei niets. Ik had mijn vader wel eens horen zeggen dat zijn vader een toffe gast was maar ook dat hij je graag van je stuk bracht. Wel niet vandaag niet hier dacht ik.

Ik bleef hem aankijken. Langzaam begon een lach op zijn gezicht te vormen. “Net als je vader eigenwijs en sterke wil. Prima. Ik dacht even met Peter dat dat uit de familie zou verdwijnen”.

Ik keek hem niet begrijpend aan.

“Ondanks dat ik niet vaak bij jullie langs kom heb ik nog wel regelmatig contact met je vader. Laat maar zeggen dat ik van Peter een en ander af weet. Hij is zelfs een weekend bij mij in de hut geweest. Dat maakte hem wel een en ander duidelijk. Volgens mij heeft hij zichzelf aardig gevonden de laatste tijd”.

Nog steeds niet begrijpend keek ik hem aan.

“Doe niet zo onschuldig Mark. Jij weet precies waar ik het over heb”.

Ik bloosde nu. “ Goed, dat helpt. Ik heb een paar keer goed woorden gehad met je moeder en vandaar dat ik niet meer langs kom. Ik respecteer je vaders wens daarin ook al steun ik hem niet. Ik had graag meer van Peter en jou de laatste jaren willen zien”.

Ah, dat begon een en ander duidelijk te maken. Ik had me altijd afgevraagd waarom we hem de laatste jaren bijna niet gezien hadden.

“Wel misschien verandert dat vanaf nu af aan dan wel”.

“Hoe bedoel je Mark”.

“Wel moeder is niet zo vaak meer thuis, als ik eerlijk ben denk ik dat ze snel zullen scheiden”.

Hij glimlachte nu weer. “Pienter ventje ben jij hé. Ik had al tegen je vader verteld dat hij jullie niet moest onderschatten”.

“U weet ervan”.

“Ja, maar even terug naar jou Mark. Je bent dus homo”.

Hij wond er zeker geen doekjes om en kwam er mee recht voor zijn raap.

“Ja dat klopt. Toch problemen daarmee dan opa”.

“Nee, zoals gezegd ik weet van Peter. En om eerlijk te zijn had ik een weddenschap met Arnold gedaan maar blijkbaar heb ik die verloren”.

“Oh, ja, je vader had over jou namelijk nog niets verteld maar Arnold heeft altijd geroepen dat jij ook homo zou zijn en daarover hadden we gewed omdat ik dacht dat je meer op je vader zou lijken”.

Ik snapte de verwijzing naar mijn vader niet. “Hoe bedoelt u”.

“Wel, houden van vrouwen maar echt wel de broek aan hebben thuis. Niet net zoals de meeste mannen”.

Ik keek hem aan, bedoelde hij niet echt wat ik dacht dat hij bedoelde. Ja hij speelde wel eens met Peter maar dat was meer om hem in lijn te houden dan iets anders. Peter had dat nodig.

“Je moet echt eens een goed gesprek hebben met je vader Mark. Zei hij nu.

“U bedoelt dat dat met Peter meer is dan alleen noodzaak”.

“Oh ja noodzakelijk voor Peter, maar ik denk dat je vader er meer plezier uit haalt dan dat jij denkt”.

“Ah, met moeder” zei ik aarzelend.

“Dat weet ik niet maar ik heb toen hij jonger was een hele groep met meiden/vrouwen voorbij zien komen en die vielen echt op hem om meer dan een reden zo gezegd”.

Ik keek hem aan. Mijn vader, een meester. Ik werd even stil. Ja ik had mijn vader altijd wel verteld wat er speelde maar hij nooit echt aan mij wat hij er van vond. Blijkbaar was het voor hem zo gewoon dat hij dat even gemist had om te vertellen.

“Ik denk dat als ik binnenkort weer in de stad van je ben eens langskom voor een goed gesprek”.

“Hm, u zei dat u daar bijna nooit komt”.

“Oh regelmatig. Ik heb er aardig wat vrienden, zelfs een aantal van jou leeftijd die wel dezelfde soort interesses hebben”.

Er was nu geen weg meer terug. Hij had het over meer dan homo zijn. “Oh, u bent daarmee bekend” zei ik een beetje naïef.

“Jij weet precies wat ik bedoel Mark. Ben eerlijk tegen mij ja. Tom jou vriendje ja, dat zeker maar tegelijkertijd druipt het slaaf zijn van hem af. Dat betekend dat jij zijn meester wil zijn of wordt. Ik weet niet precies hoe ver jij bent maar Tom herkende mij voor wat ik ben. Een meester en gaf me dat respect direct. Dus zeg het maar Mark. Wil jij zijn meester zijn”.

Ik lachte nu wat en zei simpel “Ben ik al”.

“Prima, dat geeft vertrouwen voor de toekomst. Tom kan namelijk niet zonder die moet wel snap je”.

“Hm, “ zei ik want om eerlijk te zijn begreep ik dat nu niet.

“Tom, moet iemand dienen. Hij kan diep van iemand houden maar daarnaast blijft het slaaf zijn iets dat altijd mee zal spelen. Als jij hem dat naast je liefde kunt geven dan is dat des te beter”.

“Oh op die manier” Ik bloosde nu weer.

“Jij houdt toch van hem niet dan”.

“Ja, meer dan u kunt voorstellen”.

“Goed ik ben blij dat we dat hebben kunnen ophelderen dan. Ik hou niet van geheimen. Oh daar zal ik binnen kort nog eens even met je vader over hebben. Ik ben over 2 weken voor een weekend in de buurt dus dat is een ideaal moment. Mocht je trouwens vragen hebben, ergens mee zitten. Mocht je Tom niet helemaal begrijpen of wat dan ook dan ben ik er altijd voor je ja. Ook voor Tom”.

“Dankje Opa. Dit is echt onverwacht maar wel leuk”.

“Ja dat dacht ik al. Mocht je met meesters van je eigen leeftijd willen praten dan laat maar weten. Ik breng je dan wel met die in contact. Zijn leuke jongens maar ook nog zoekende en lerende”.

“Graag, zou Tom ook wel leuk vinden denk ik”.

“Ok, wel vertel eens wat voor slaaf is Tom”.

Nog een hele tijd vertelde ik hem hoe we elkaar ontmoet hadden. De indruk die hij op mij gemaakt had en uiteindelijk de vraag die ik gesteld had of hij mijn vriend wilde worden. Hij stelde wat vragen maar al met al was hij erg bemoedigend en open.

“Goed, ik heb je hier al te lang gehouden. Ga terug naar het feest ik zie je aan het eind van de avond nog wel, als iedereen weg is. Ik denk dat Joshua voor een verrassing komt te staan”.

De DJ dacht ik. Maar voordat ik nog een andere vraag kon stellen duwde hij mij de studeerkamer uit terug naar de rest.

Ik zag dat Joshua niet meer bij de geluidsinstallatie stond maar dat Tom daar nu stond. Ik lachte verrassend naar hem en kreeg een grote glimlach terug. Die had het naar zijn zin. Een van de meiden stond bij hem te praten. Ik zag dat Arnold en John samen op de bank zitten met een van de andere meiden.

“He ruimte genoeg om te dansen wie heeft er zin in” zei ik. Al snel stond iedereen te dansen waarbij we aangemoedigd werden door Tom.

De avond ging snel voorbij. Ik sprak weinig met Tom. Hij werd bezig gehouden door vooral Arnold en zijn vrienden. Af en toe gaven we elkaar een glimlach en sprongen de bubbels in mijn buik weer op. Ik hield zo veel van hem.

Toen Karl de kamer in kwam was het blijkbaar het tijdstip voor de rest om te gaan. Alleen Joshua die zijn plaats bij de muziek weer had ingenomen, John, Arnold en wij tweeën bleven achter.

“Goed, wil je dat ik blijf Arnold” vroeg Karl.

“Ja, lijkt mij van wel. Ik heb daar geen problemen mee. Kunt u gelijk zien wat er gebeurt als u een weddenschap verliest”.

Tom stond nu naast me en keek mij aan.

“Waar gaat dit over”fluisterde hij naar mij.

“Ze hadden gewed. Arnold dacht al wel dat ik homo zou zijn. Karl had aangegeven van niet”.

“Oh, ok vandaar. Weet jij wat de inzet was”.

“Nee, dat weet ik niet”.

(We gaan hiervandaan weer terug naar Tom als verteller van het verhaal)

Ik had nog niet echt kans gezien om met Mark bij te praten over wat er in de studeerkamer gebeurd was. Ook had ik Joshua goed in de gaten gehouden en hij bleef zich een beetje afzijdig houden. Ik kreeg daar de kans niet toe. Arnold en John hadden het zich voorgenomen om mij en Mark bezig te houden dat was al wel duidelijk geweest.

“Joshua, sorry maar ik heb de weddenschap verloren”, zei Karl terwijl hij naar Joshua toe liep. Deze tilde zijn hoofd op en keer Karl aan. Daarbij bijna smekend. “Je weet dat dit is wat je wilt dus heb daar nu vertrouwen in. Daarnaast ken ik Arnold goed genoeg. Er gebeurt niets vanavond waar je niet mee zou instemmen ok”.

“He mark “ zei ik fluisterend.

“Ja, blijkbaar, verrassend” zei hij lachend terug.

Langzaam begon ik het gedrag van Joshua een beetje te begrijpen. Hij was ook gast maar kende blijkbaar verder ook niet echt een van de andere.

“Voor Mark, Tom en John even ter verduidelijking. De inzet van de weddenschap was dat Joshua voor een uur slaaf zou zijn van Arnold. Normaal gesproken is hij van mij. Hij is nog in opleiding maar biedt veel potentie. Een situatie als deze, waarin hij rond leeftijdsgenoten opdrachten moet uitvoeren is net iets waar hij aan toe is. Dus ga maar bij Arnold staan”.

Joshua ging schoorvoetend naast Arnold staan, met zijn gezicht eerbieding naar beneden kijkend.

“Prima, dank u opa. Misschien bedenkt u zich een volgende keer. Want ja ik zal wel zorgen dat Joshua dit zich zal herinneren”.

Ik zag Karl even bezorgd kijken, er verscheen dan vervolgens toch een glimlach op zijn gezicht.

“Hm, Arnold dat andere weddenschap die we hadden”.

Ik zag Arnold nu verschrikt naar mij en Mark kijken. “U bedoelt toch niet dat Mark en Tom ook nog..” Hij viel stil. Hij keek Mark aan. “Mark ben jij Tom zijn meester”.

Mark glimlachte nu. “Ja dat klopt Arnold”.

“Verdomme” hoorde ik John zeggen.

“Ik denk dat het we een leuk uurtje gaan krijgen doe je mee Mark” zei Karl.

Ik zag de reactie van Mark niet want die was blijkbaar heel snel.

“Ok, allemaal kleren uit, ondergoed mag aanblijven”.

Shit dacht ik daar had ik niet opgerekend.

Hoofdstuk 44

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.